Φύλο και εκκλησία - Ιστορικό εκδόσεων

Fylopedia στις 09:24, 19 Ιουνίου 2009

2009-06-19T09:24:44Z

Fylopedia: /* Υποσημειώσεις */

2009-06-16T11:58:55Z

‎Υποσημειώσεις

Fylopedia στις 11:58, 16 Ιουνίου 2009

2009-06-16T11:58:03Z

Εμφάνιση αλλαγών

Fylopedia στις 06:35, 4 Ιουνίου 2009

2009-06-04T06:35:40Z

Fylopedia στις 11:18, 3 Ιουνίου 2009

2009-06-03T11:18:08Z

Fylopedia στις 09:52, 3 Ιουνίου 2009

2009-06-03T09:52:51Z

Fylopedia στις 09:51, 3 Ιουνίου 2009

2009-06-03T09:51:42Z

Fylopedia στις 09:46, 3 Ιουνίου 2009

2009-06-03T09:46:24Z

Fylopedia στις 08:36, 3 Ιουνίου 2009

2009-06-03T08:36:30Z

Fylopedia: Νέα σελίδα: {{Infobox Λήμματα | title = Φύλο και εκκλησία | author = Αλέξανδρος Μ. Σταυρόπουλος, Στέφανος Χρ. Κουμαροπουλο...

2009-06-02T07:33:52Z

Νέα σελίδα: {{Infobox Λήμματα | title = Φύλο και εκκλησία | author = Αλέξανδρος Μ. Σταυρόπουλος, Στέφανος Χρ. Κουμαροπουλο...

Εμφάνιση αλλαγών

@@ Γραμμή 15: / Γραμμή 15: @@
 Η ιεραποστολική δράση, η λειτουργική και κοινωνική πράξη και η εν γένει ζωή των πρώτων χριστιανικών κοινοτήτων οδηγούν, για πρώτη ίσως φορά στην ιστορία, στην έξοδο της γυναίκας από το σπίτι, καθώς πλάι στον παραδοσιακό ρόλο της συζύγου και μητέρας αναλαμβάνει η γυναίκα στη χριστιανική Εκκλησία και άλλους ρόλους ή λειτουργήματα, όπως της ιεραποστόλου, της χαρισματούχου, της συνεργάτιδας<ref>Παράδειγμα η Αγία Θέκλα συνεργάτης των αποστόλων ανέπτυξε μεγάλη ιεραποστολική δράση και πολλούς οδήγησε στη νέα πίστη στο Ικόνιο και γι’ αυτό θεωρήθηκε «πρωτομάρτυρας και πρώταθλος» μεταξύ των γυναικών.</ref>  των αποστόλων και αργότερα της διακόνισσας.
-	Χαρακτηριστικό παράδειγμα της αμφιταλάντευσης της χριστιανικής εκκλησίας ανάμεσα στις δύο πραγματικότητες, στα πρώτα της βήματα, αποτελεί η περίπτωση του αποστόλου Παύλου. Από τη μία δηλώνει ότι στη νέα πραγματικότητα δεν υπάρχει διάκριση ανδρών-γυναικών (Γαλάτας 3, 28), από την άλλη ακολουθώντας το παράδειγμα της εβραϊκής συναγωγής δεν επιτρέπει στις γυναίκες να κηρύττουν στην Εκκλησία (Α΄ Κορινθίους 14, 34-35), ούτε φυσικά να γίνονται ιερείς (Α΄ Τιμόθεον 3, 2), επιτάσσει να φέρουν κάλυμμα στο κεφάλι όταν προσέρχονται στην Εκκλησία, παρόλα αυτά, όμως, ο ίδιος δίνει τη δυνατότητα στις γυναίκες να προφητεύουν (Α΄ Κορινθίους 11, 2-16)<ref>Για τους στίχους αυτούς υπάρχει ειδική μελέτη της Ευ. Αδαμτζίλογλου (1989). Η γυναίκα στη θεολογία του Αποστόλου Παύλου, Ερμηνευτική ανάλυση του Α΄ Κορ. 11, 2-16. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Θεσσαλονίκη.</ref>.  Ο ίδιος ο Παύλος αναφέρεται συχνά σε γυναίκες ιεραποστόλους, όπως η Φοίβη «η διακόνισσα» και η Πρίσκιλλα<ref>Μάλιστα η τελευταία προηγείται στην προσφώνηση από τον σύζυγό της Ακύλα «Χαιρετήστε την Πρίσκιλλα και τον Ακύλα, τους συνεργάτες μου εν Χριστώ Ιησού» (Ρωμαίους 16, 5).</ref>  (Ρωμαίους 16, 1-5) και σε πολλές άλλες, με εγκωμιαστικά λόγια για τη δράση τους.
+Χαρακτηριστικό παράδειγμα της αμφιταλάντευσης της χριστιανικής εκκλησίας ανάμεσα στις δύο πραγματικότητες, στα πρώτα της βήματα, αποτελεί η περίπτωση του αποστόλου Παύλου. Από τη μία δηλώνει ότι στη νέα πραγματικότητα δεν υπάρχει διάκριση ανδρών-γυναικών (Γαλάτας 3, 28), από την άλλη ακολουθώντας το παράδειγμα της εβραϊκής συναγωγής δεν επιτρέπει στις γυναίκες να κηρύττουν στην Εκκλησία (Α΄ Κορινθίους 14, 34-35), ούτε φυσικά να γίνονται ιερείς (Α΄ Τιμόθεον 3, 2), επιτάσσει να φέρουν κάλυμμα στο κεφάλι όταν προσέρχονται στην Εκκλησία, παρόλα αυτά, όμως, ο ίδιος δίνει τη δυνατότητα στις γυναίκες να προφητεύουν (Α΄ Κορινθίους 11, 2-16)<ref>Για τους στίχους αυτούς υπάρχει ειδική μελέτη της Ευ. Αδαμτζίλογλου (1989). Η γυναίκα στη θεολογία του Αποστόλου Παύλου, Ερμηνευτική ανάλυση του Α΄ Κορ. 11, 2-16. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Θεσσαλονίκη.</ref>.  Ο ίδιος ο Παύλος αναφέρεται συχνά σε γυναίκες ιεραποστόλους, όπως η Φοίβη «η διακόνισσα» και η Πρίσκιλλα<ref>Μάλιστα η τελευταία προηγείται στην προσφώνηση από τον σύζυγό της Ακύλα «Χαιρετήστε την Πρίσκιλλα και τον Ακύλα, τους συνεργάτες μου εν Χριστώ Ιησού» (Ρωμαίους 16, 5).</ref>  (Ρωμαίους 16, 1-5) και σε πολλές άλλες, με εγκωμιαστικά λόγια για τη δράση τους.
-	Η περί «καθαρού» και «ακαθάρτου» αντιλήψεις του Ιουδαϊσμού, σχετικά με τους γυναικείους βιολογικούς κύκλους, πέρασε και μέσα στις αντιλήψεις της Εκκλησίας. Στις αντιλήψεις αυτές, δεν πρέπει να βλέπουμε πάντα την υποτίμηση της γυναίκας. Υπάρχει μία στάση σεβασμού των βιολογικών λειτουργιών της γυναίκας, τις οποίες η Εκκλησία τις περιέβαλλε με κάποια προσοχή, δεχόμενη και τις φυσικές αναστολές που έχουν οι ίδιες οι γυναίκες π.χ. για να προσέλθουν στη Θεία Κοινωνία.
+Η περί «καθαρού» και «ακαθάρτου» αντιλήψεις του Ιουδαϊσμού, σχετικά με τους γυναικείους βιολογικούς κύκλους, πέρασε και μέσα στις αντιλήψεις της Εκκλησίας. Στις αντιλήψεις αυτές, δεν πρέπει να βλέπουμε πάντα την υποτίμηση της γυναίκας. Υπάρχει μία στάση σεβασμού των βιολογικών λειτουργιών της γυναίκας, τις οποίες η Εκκλησία τις περιέβαλλε με κάποια προσοχή, δεχόμενη και τις φυσικές αναστολές που έχουν οι ίδιες οι γυναίκες π.χ. για να προσέλθουν στη Θεία Κοινωνία.
@@ Γραμμή 51: / Γραμμή 51: @@
 - Α΄ και Β΄ Συνδιάσκεψη Γυναικών Εκπροσώπων Ιερών Μητροπόλεων της Εκκλησίας της Ελλάδος 2004 στη Χαλκίδα και σε δύο φάσεις στη Θεσσαλονίκη από 3-5 Φεβρουαρίου 2006 και στην Τρίπολη από 16-17 Ἰουνίου 2006 με κεντρικό θέμα «Ο σύγχρονος ρόλος της γυναίκας στην Ορθόδοξη Εκκλησία».<ref>Τα Πρακτικά (2007) των δύο αυτών διασκέψεων εκδόθηκαν από τον Κλάδο Εκδόσεων της Επικοινωνιακής και Μορφωτικής Υπηρεσίας της Εκκλησίας της Ελλάδος, Αθήνα. Βλ. επίσης σχετική ιστοσελίδα στο: http://www.ecclesia.gr/greek/holysynod/commitees/woman/krikris_dyktio.html, όπου περιέχονται τα επίσημα ανακοινωθέντα και τα συμπεράσματα των συνδιασκέψεων.</ref>
-	Στα συμπεράσματα των Συνεδρίων αυτών, αναγνωρίζεται ότι οι γυναίκες μπορούν να αναλάβουν: 1) Εκκλησιαστική διοίκηση, συμμετοχή σε σώματα λήψης αποφάσεων σε επίπεδο ενορίας, επισκοπής και εθνικής Εκκλησίας. 2) Παιδεία και χριστιανική αγωγή σε όλα τα επίπεδα. 3) Κάθε είδους κοινωνική μέριμνα. 4) Πνευματική καθοδήγηση εγγάμων ζευγαριών και οικογενειών, προπαρασκευή για το βάπτισμα. 5) Αναγνώστριες, ψάλτριες, διευθύντριες χορωδιών, αγιογράφοι. 6) Να εκπροσωπήσουν τις τοπικές Εκκλησίες στην οικουμενική κίνηση. 7) Να συνδράμουν την Ορθόδοξη Εκκλησία με τις δημοσιεύσεις τους και τη συμβολή στο χώρο των μέσων επικοινωνίας.
+Στα συμπεράσματα των Συνεδρίων αυτών, αναγνωρίζεται ότι οι γυναίκες μπορούν να αναλάβουν: 1) Εκκλησιαστική διοίκηση, συμμετοχή σε σώματα λήψης αποφάσεων σε επίπεδο ενορίας, επισκοπής και εθνικής Εκκλησίας. 2) Παιδεία και χριστιανική αγωγή σε όλα τα επίπεδα. 3) Κάθε είδους κοινωνική μέριμνα. 4) Πνευματική καθοδήγηση εγγάμων ζευγαριών και οικογενειών, προπαρασκευή για το βάπτισμα. 5) Αναγνώστριες, ψάλτριες, διευθύντριες χορωδιών, αγιογράφοι. 6) Να εκπροσωπήσουν τις τοπικές Εκκλησίες στην οικουμενική κίνηση. 7) Να συνδράμουν την Ορθόδοξη Εκκλησία με τις δημοσιεύσεις τους και τη συμβολή στο χώρο των μέσων επικοινωνίας.
 <references/>

← Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 11:58, 16 Ιουνίου 2009
Γραμμή 59:		Γραμμή 59:


−	~~==Υποσημειώσεις==~~

−	1.Παράδειγμα η Αγία Θέκλα συνεργάτης των αποστόλων ανέπτυξε μεγάλη ιεραποστολική δράση και πολλούς οδήγησε στη νέα πίστη στο Ικόνιο και γι’ αυτό θεωρήθηκε «πρωτομάρτυρας και πρώταθλος» μεταξύ των γυναικών.<br>
−	2.Για τους στίχους αυτούς υπάρχει ειδική μελέτη της Ευ. Αδαμτζίλογλου (1989). Η γυναίκα στη θεολογία του Αποστόλου Παύλου, Ερμηνευτική ανάλυση του Α΄ Κορ. 11, 2-16. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Θεσσαλονίκη.<br>
−	3.Μάλιστα η τελευταία προηγείται στην προσφώνηση από τον σύζυγό της Ακύλα «Χαιρετήστε την Πρίσκιλλα και τον Ακύλα, τους συνεργάτες μου εν Χριστώ Ιησού» (Ρωμαίους 16, 5).<br>
−	4.Για το βίο της καθώς και το βίο άλλων επιφανών διακονισσών των βυζαντινών χρόνων βλ. ιστότοπο: http://www.aegeantimes.gr/pigizois/BIBLIA/diakonisses_kef_%CE%95.htm<br>
−	~~5.η μνήμη της Αγίας εορτάζουμε στις 27 Ιουλίου.<br>~~
−	6.Ιδιαίτερα για τη «συμμετοχή της γυναίκας στο ποιμαντικό έργο της Εκκλησίας» βλ. ομότιτλο άρθρο της Β. Γιαννακοπούλου (2004) στο τιμητικό αφιέρωμα για τον Κ. Δ. Μουρατίδη, Αθήνα, σ. 911-920. Πρβλ. και τις συμβολές της επίκουρης καθηγήτριας Δήμητρας Κούκουρα (2001) «Η θέση της γυναίκας στην Ορθόδοξη Εκκλησία και τη Θεολογία» και του καθηγητού Ιω. Πέτρου(2001), «Φύλο, κοινωνικοί ρόλοι, Ορθοδοξία στη σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα» στην Επιστημονική Επετηρίδα της Θεολογικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, Νέα Σειρά, τ. 11, Θεσσαλονίκη: Τμήμα Θεολογίας, σ. 191-198 και 253-263.<br>
−	~~7.Βίκτωρος Ματθαίου, Μέγας Συναξαριστής, τ. Β΄, σ. 439.<br>~~
−	8.Δ.Γ. Τσάμη (1990-96). (Επιμέλεια), Μητερικόν: διηγήσεις και βίοι των αγίων μητέρων της ερήμου ασκητριών και οσίων γυναικών της ορθοδόξου εκκλησίας, Θεσσαλονίκη (τόμοι 6). και Π.Β. Πάσχου (1990). (Επιμέλεια), Νέον Μητερικόν. Άγνωστα και ανέκδοτα πατερικά και ασκητικά κείμενα περί τιμίων και αγίων Γυναικών. Αθήνα: Ακρίτας<br>
−	~~9.Γιοκαρίνη (1995 & 2002).<br>~~
−	10.Φαίνεται να υιοθετήθηκε η εισήγηση στο Συνέδριο του Ευ. Θεοδώρου «Ο θεσμός των Διακονισσών εν τη Ορθοδόξω Εκκλησία και η δυνατότης αναβιώσεως αυτού». Φιλοξενείται στην ιστοσελίδα: http://www.myriobiblos.gr/texts/ greek/theodorou_diakonisses.html<br>
−	11.Σύμφωνα με την παράδοση της αρχαίας Εκκλησίας οι διακόνισσες καθιερώνονταν στο εκκλησιαστικό λειτούργημά τους με χειροτονία, η οποία ήταν ανάλογη προς τη χειροτονία του ανωτέρου κλήρου και γίνεται μέσα στο ιερό βήμα και μπροστά στην Αγία Τράπεζα, κατά τη διάρκεια της Θείας Λειτουργίας. Βλ. Ευ. Θεδώρου (1988). «Ο θεσμός των Διακονισσών εν τη Ορθοδόξω Εκκλησία και η δυνατότης αναβιώσεως αυτού», στην ιστοσελίδα: http://www.myriobiblos.gr/texts/ greek/theodorou_diakonisses.html<br>
−	12.Κ. Χιωτέλλη (1990). «Η θέση της γυναίκας στην Ορθόδοξη Εκκλησία», στο περ. Σύναξη, τ.36 σ. 33-45 και της ιδίας (1994). «Η συμμετοχή της γυναίκας στη ζωή και το έργο της Εκκλησίας», περ. Καθ’ οδόν τ.9 σ. 113-122.<br>
−	13.Βλ. σχετικά στο άρθρο Κ. Καρκαλά-Ζορμπά (2004). «Υπάρχει θέση στην Ορθοδοξία για μια Φεμινιστική Θεολογία;» στον ιστότοπο: http://www.acadimia.gr/content/view/28/44/ 1/1/lang,el/<br>
−	14.Π. Καζλάρη (2004). Θρησκείες και Γυναίκα: Το πρόβλημα της Βίας και του Φονταμενταλισμού στον ιστότοπο: http://www.acadimia.gr/content/view/28/44/ 1/1/lang,el/ Επίσης βλ. Κ. Καρκαλά-Ζορμπά (2007). Ο ρόλος της γυναίκας στην ενοριακή ζωή της Εκκλησίας - Ευθύνες και δικαιώματα, στον ιστότοπο: http://www.ecclesia.gr/greek/holysynod/commitees/woman/woman_dikaioma.html<br>
−	15.Για το θέμα της συμμετοχής των λαϊκών στο ποιμαντικό έργο της Εκκλησία βλ. Α.Μ. Σταυρόπουλου (1998). Επιστήμη και Τέχνη της Ποιμαντικής. Αθήνα: Αρμός, σ. 25-31. Επίσης του ιδίου (2003). «Η ενσυνείδητη συμμετοχή των ενοριτών στο ενοριακό ποιμαντικό έργο», άρθρο στο περ. Εφημέριος, τ.2, 14-16 & τ.3, 21-23. <br>
−	16.Ελ. Κασσελούρη-Χατζηβασιλειάδη(2004). «Η Συμμετοχή των Γυναικών στη Ζωή της Εκκλησίας: μια ακόμη Υποτίμηση του Λαϊκού Στοιχείου;» στον ιστότοπο: http://www.acadimia.gr/ content/view/28/44/ 1/1/lang,el/<br>
−	17.Αγαθ. Χαραμαντίδη, Αρχιμανδρίτη (2001). Πρακτικά Διορθόδου Ευρωπαϊκού Συνεδρίου (επιμέλεια). Ι.Μητρόπολη Θηβών και Λεβαδείας: Επέκταση. <br>
−	18.Εξαιρετικά ενδιαφέροντα άρθρα και ανακοινωθέντα της Ι. Συνόδου μπορεί κανείς να αναγνώσει στην ιστοσελίδα της Ειδικής Συνοδικής Επιτροπής Γυναικείων Θεμάτων της Ι. Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος: http://www.ecclesia.gr/greek/holysynod/commitees/woman/woman.htm <br>
−	19.Έχουν εκδοθεί τα Πρακτικά (2004). Από τις εκδόσεις Ίνδικτος, Αθήνα. Οι εισηγήσεις φιλοξενούνται και στον ιστότοπο: http://www.acadimia.gr/content/view/28/44/ 1/1/lang,el/<br>
−	20.Τα Πρακτικά (2007) των δύο αυτών διασκέψεων εκδόθηκαν από τον Κλάδο Εκδόσεων της Επικοινωνιακής και Μορφωτικής Υπηρεσίας της Εκκλησίας της Ελλάδος, Αθήνα. Βλ. επίσης σχετική ιστοσελίδα στο: http://www.ecclesia.gr/greek/holysynod/commitees/woman/krikris_dyktio.html, όπου περιέχονται τα επίσημα ανακοινωθέντα και τα συμπεράσματα των συνδιασκέψεων.<br>

−
−	~~<span id="comments"></span>~~
	==Σχόλια Επιμελήτριας==		==Σχόλια Επιμελήτριας==

← Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 06:35, 4 Ιουνίου 2009
Γραμμή 149:		Γραμμή 149:


−	==Ειδική ~~Βιβλιογραφία~~==	+	==Ειδική βιβλιογραφία==

	Αδαμτζίλογλου Ευ. (1994). «Φεμινιστική Θεολογία, Ρήξη ή γέφυρα με την ελληνορθόδοξη παράδοση;». περ. ''Καθ’ οδόν'' 9: 25-35.		Αδαμτζίλογλου Ευ. (1994). «Φεμινιστική Θεολογία, Ρήξη ή γέφυρα με την ελληνορθόδοξη παράδοση;». περ. ''Καθ’ οδόν'' 9: 25-35.

@@ Γραμμή 60: / Γραμμή 60: @@
 ==Υποσημειώσεις==
 .Παράδειγμα η Αγία Θέκλα συνεργάτης των αποστόλων ανέπτυξε μεγάλη ιεραποστολική δράση και πολλούς οδήγησε στη νέα πίστη στο Ικόνιο και γι’ αυτό θεωρήθηκε «πρωτομάρτυρας και πρώταθλος» μεταξύ των γυναικών.<br>
 .Για τους στίχους αυτούς υπάρχει ειδική μελέτη της Ευ. Αδαμτζίλογλου (1989). Η γυναίκα στη θεολογία του Αποστόλου Παύλου, Ερμηνευτική ανάλυση του Α΄ Κορ. 11, 2-16. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Θεσσαλονίκη.<br>
@@ Γραμμή 83: / Γραμμή 84: @@
 <span id="comments"></span>
-==Σχόλια Επιμελητή==
+==Σχόλια Επιμελήτριας==
 Οι συγγραφείς του λήμματος «Φύλο και Εκκλησία» αναπτύσσουν την ακαδημαϊκή, κριτική συζήτηση για θέματα φύλου που γίνεται σήμερα υπό την προοπτική πεποιθήσεων γενικά συμβατών με το δόγμα της Ελληνικής Ορθόδοξης Εκκλησίας.

@@ Γραμμή 60: / Γραμμή 60: @@
 ==Υποσημειώσεις==
-.Παράδειγμα η Αγία Θέκλα συνεργάτης των αποστόλων ανέπτυξε μεγάλη ιεραποστολική δράση και πολλούς οδήγησε στη νέα πίστη στο Ικόνιο και γι’ αυτό θεωρήθηκε «πρωτομάρτυρας και πρώταθλος» μεταξύ των γυναικών.
+.Παράδειγμα η Αγία Θέκλα συνεργάτης των αποστόλων ανέπτυξε μεγάλη ιεραποστολική δράση και πολλούς οδήγησε στη νέα πίστη στο Ικόνιο και γι’ αυτό θεωρήθηκε «πρωτομάρτυρας και πρώταθλος» μεταξύ των γυναικών.<br>
-.Για τους στίχους αυτούς υπάρχει ειδική μελέτη της Ευ. Αδαμτζίλογλου (1989). Η γυναίκα στη θεολογία του Αποστόλου Παύλου, Ερμηνευτική ανάλυση του Α΄ Κορ. 11, 2-16. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Θεσσαλονίκη.
+.Για τους στίχους αυτούς υπάρχει ειδική μελέτη της Ευ. Αδαμτζίλογλου (1989). Η γυναίκα στη θεολογία του Αποστόλου Παύλου, Ερμηνευτική ανάλυση του Α΄ Κορ. 11, 2-16. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Θεσσαλονίκη.<br>
-.Μάλιστα η τελευταία προηγείται στην προσφώνηση από τον σύζυγό της Ακύλα «Χαιρετήστε την Πρίσκιλλα και τον Ακύλα, τους συνεργάτες μου εν Χριστώ Ιησού» (Ρωμαίους 16, 5).
+.Μάλιστα η τελευταία προηγείται στην προσφώνηση από τον σύζυγό της Ακύλα «Χαιρετήστε την Πρίσκιλλα και τον Ακύλα, τους συνεργάτες μου εν Χριστώ Ιησού» (Ρωμαίους 16, 5).<br>
-.Για το βίο της καθώς και το βίο άλλων επιφανών διακονισσών των βυζαντινών χρόνων βλ. ιστότοπο: http://www.aegeantimes.gr/pigizois/BIBLIA/diakonisses_kef_%CE%95.htm
+.Για το βίο της καθώς και το βίο άλλων επιφανών διακονισσών των βυζαντινών χρόνων βλ. ιστότοπο: http://www.aegeantimes.gr/pigizois/BIBLIA/diakonisses_kef_%CE%95.htm<br>
-.η μνήμη της Αγίας εορτάζουμε στις 27 Ιουλίου.
+.η μνήμη της Αγίας εορτάζουμε στις 27 Ιουλίου.<br>
-.Ιδιαίτερα για τη «συμμετοχή της γυναίκας στο ποιμαντικό έργο της Εκκλησίας» βλ. ομότιτλο άρθρο της Β. Γιαννακοπούλου (2004) στο τιμητικό αφιέρωμα για τον Κ. Δ. Μουρατίδη, Αθήνα, σ. 911-920. Πρβλ. και τις συμβολές της επίκουρης καθηγήτριας Δήμητρας Κούκουρα (2001) «Η θέση της γυναίκας στην Ορθόδοξη Εκκλησία και τη Θεολογία» και του καθηγητού Ιω. Πέτρου(2001), «Φύλο, κοινωνικοί ρόλοι, Ορθοδοξία στη σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα» στην Επιστημονική Επετηρίδα της Θεολογικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, Νέα Σειρά, τ. 11, Θεσσαλονίκη: Τμήμα Θεολογίας, σ. 191-198 και 253-263.
+.Ιδιαίτερα για τη «συμμετοχή της γυναίκας στο ποιμαντικό έργο της Εκκλησίας» βλ. ομότιτλο άρθρο της Β. Γιαννακοπούλου (2004) στο τιμητικό αφιέρωμα για τον Κ. Δ. Μουρατίδη, Αθήνα, σ. 911-920. Πρβλ. και τις συμβολές της επίκουρης καθηγήτριας Δήμητρας Κούκουρα (2001) «Η θέση της γυναίκας στην Ορθόδοξη Εκκλησία και τη Θεολογία» και του καθηγητού Ιω. Πέτρου(2001), «Φύλο, κοινωνικοί ρόλοι, Ορθοδοξία στη σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα» στην Επιστημονική Επετηρίδα της Θεολογικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, Νέα Σειρά, τ. 11, Θεσσαλονίκη: Τμήμα Θεολογίας, σ. 191-198 και 253-263.<br>
-.Βίκτωρος  Ματθαίου, Μέγας Συναξαριστής, τ. Β΄, σ. 439.
+.Βίκτωρος  Ματθαίου, Μέγας Συναξαριστής, τ. Β΄, σ. 439.<br>
-.Δ.Γ. Τσάμη (1990-96). (Επιμέλεια), Μητερικόν: διηγήσεις και βίοι των αγίων μητέρων της ερήμου ασκητριών και οσίων γυναικών της ορθοδόξου εκκλησίας, Θεσσαλονίκη (τόμοι 6). και Π.Β. Πάσχου (1990). (Επιμέλεια), Νέον Μητερικόν. Άγνωστα και ανέκδοτα πατερικά και ασκητικά κείμενα περί τιμίων και αγίων Γυναικών. Αθήνα: Ακρίτας
+.Δ.Γ. Τσάμη (1990-96). (Επιμέλεια), Μητερικόν: διηγήσεις και βίοι των αγίων μητέρων της ερήμου ασκητριών και οσίων γυναικών της ορθοδόξου εκκλησίας, Θεσσαλονίκη (τόμοι 6). και Π.Β. Πάσχου (1990). (Επιμέλεια), Νέον Μητερικόν. Άγνωστα και ανέκδοτα πατερικά και ασκητικά κείμενα περί τιμίων και αγίων Γυναικών. Αθήνα: Ακρίτας<br>
-.Γιοκαρίνη (1995 & 2002).
+.Γιοκαρίνη (1995 & 2002).<br>
-.Φαίνεται να υιοθετήθηκε η εισήγηση στο Συνέδριο του Ευ. Θεοδώρου «Ο θεσμός των Διακονισσών εν τη Ορθοδόξω Εκκλησία και η δυνατότης αναβιώσεως αυτού». Φιλοξενείται στην ιστοσελίδα: http://www.myriobiblos.gr/texts/ greek/theodorou_diakonisses.html
+.Φαίνεται να υιοθετήθηκε η εισήγηση στο Συνέδριο του Ευ. Θεοδώρου «Ο θεσμός των Διακονισσών εν τη Ορθοδόξω Εκκλησία και η δυνατότης αναβιώσεως αυτού». Φιλοξενείται στην ιστοσελίδα: http://www.myriobiblos.gr/texts/ greek/theodorou_diakonisses.html<br>
-.Σύμφωνα με την παράδοση της αρχαίας Εκκλησίας οι διακόνισσες καθιερώνονταν στο εκκλησιαστικό λειτούργημά τους με χειροτονία, η οποία ήταν ανάλογη προς τη χειροτονία του ανωτέρου κλήρου και γίνεται μέσα στο ιερό βήμα και μπροστά στην Αγία Τράπεζα, κατά τη διάρκεια της Θείας Λειτουργίας. Βλ. Ευ. Θεδώρου (1988). «Ο θεσμός των Διακονισσών εν τη Ορθοδόξω Εκκλησία και η δυνατότης αναβιώσεως αυτού», στην ιστοσελίδα: http://www.myriobiblos.gr/texts/ greek/theodorou_diakonisses.html
+.Σύμφωνα με την παράδοση της αρχαίας Εκκλησίας οι διακόνισσες καθιερώνονταν στο εκκλησιαστικό λειτούργημά τους με χειροτονία, η οποία ήταν ανάλογη προς τη χειροτονία του ανωτέρου κλήρου και γίνεται μέσα στο ιερό βήμα και μπροστά στην Αγία Τράπεζα, κατά τη διάρκεια της Θείας Λειτουργίας. Βλ. Ευ. Θεδώρου (1988). «Ο θεσμός των Διακονισσών εν τη Ορθοδόξω Εκκλησία και η δυνατότης αναβιώσεως αυτού», στην ιστοσελίδα: http://www.myriobiblos.gr/texts/ greek/theodorou_diakonisses.html<br>
-.Κ. Χιωτέλλη (1990). «Η θέση της γυναίκας στην Ορθόδοξη Εκκλησία», στο περ. Σύναξη, τ.36 σ. 33-45 και της ιδίας (1994). «Η συμμετοχή της γυναίκας στη ζωή και το έργο της Εκκλησίας», περ. Καθ’ οδόν τ.9 σ. 113-122.
+.Κ. Χιωτέλλη (1990). «Η θέση της γυναίκας στην Ορθόδοξη Εκκλησία», στο περ. Σύναξη, τ.36 σ. 33-45 και της ιδίας (1994). «Η συμμετοχή της γυναίκας στη ζωή και το έργο της Εκκλησίας», περ. Καθ’ οδόν τ.9 σ. 113-122.<br>
-.Βλ. σχετικά στο άρθρο Κ. Καρκαλά-Ζορμπά (2004). «Υπάρχει θέση στην Ορθοδοξία για μια Φεμινιστική Θεολογία;» στον ιστότοπο: http://www.acadimia.gr/content/view/28/44/ 1/1/lang,el/
+.Βλ. σχετικά στο άρθρο Κ. Καρκαλά-Ζορμπά (2004). «Υπάρχει θέση στην Ορθοδοξία για μια Φεμινιστική Θεολογία;» στον ιστότοπο: http://www.acadimia.gr/content/view/28/44/ 1/1/lang,el/<br>
-.Π. Καζλάρη (2004). Θρησκείες και Γυναίκα: Το πρόβλημα της Βίας και του Φονταμενταλισμού  στον ιστότοπο: http://www.acadimia.gr/content/view/28/44/ 1/1/lang,el/ Επίσης βλ. Κ. Καρκαλά-Ζορμπά (2007). Ο ρόλος της γυναίκας στην ενοριακή ζωή της Εκκλησίας - Ευθύνες και δικαιώματα, στον ιστότοπο: http://www.ecclesia.gr/greek/holysynod/commitees/woman/woman_dikaioma.html
+.Π. Καζλάρη (2004). Θρησκείες και Γυναίκα: Το πρόβλημα της Βίας και του Φονταμενταλισμού  στον ιστότοπο: http://www.acadimia.gr/content/view/28/44/ 1/1/lang,el/ Επίσης βλ. Κ. Καρκαλά-Ζορμπά (2007). Ο ρόλος της γυναίκας στην ενοριακή ζωή της Εκκλησίας - Ευθύνες και δικαιώματα, στον ιστότοπο: http://www.ecclesia.gr/greek/holysynod/commitees/woman/woman_dikaioma.html<br>
-.Για το θέμα της συμμετοχής των λαϊκών στο ποιμαντικό έργο της Εκκλησία βλ. Α.Μ. Σταυρόπουλου (1998). Επιστήμη και Τέχνη της Ποιμαντικής. Αθήνα: Αρμός, σ. 25-31. Επίσης του ιδίου (2003). «Η  ενσυνείδητη  συμμετοχή   των  ενοριτών στο   ενοριακό  ποιμαντικό   έργο», άρθρο στο περ. Εφημέριος, τ.2, 14-16 & τ.3, 21-23.
+.Για το θέμα της συμμετοχής των λαϊκών στο ποιμαντικό έργο της Εκκλησία βλ. Α.Μ. Σταυρόπουλου (1998). Επιστήμη και Τέχνη της Ποιμαντικής. Αθήνα: Αρμός, σ. 25-31. Επίσης του ιδίου (2003). «Η  ενσυνείδητη  συμμετοχή   των  ενοριτών στο   ενοριακό  ποιμαντικό   έργο», άρθρο στο περ. Εφημέριος, τ.2, 14-16 & τ.3, 21-23. <br>
-.Ελ. Κασσελούρη-Χατζηβασιλειάδη(2004). «Η Συμμετοχή των Γυναικών στη Ζωή της Εκκλησίας: μια ακόμη Υποτίμηση του Λαϊκού Στοιχείου;» στον ιστότοπο: http://www.acadimia.gr/ content/view/28/44/ 1/1/lang,el/
+.Ελ. Κασσελούρη-Χατζηβασιλειάδη(2004). «Η Συμμετοχή των Γυναικών στη Ζωή της Εκκλησίας: μια ακόμη Υποτίμηση του Λαϊκού Στοιχείου;» στον ιστότοπο: http://www.acadimia.gr/ content/view/28/44/ 1/1/lang,el/<br>
-.Αγαθ. Χαραμαντίδη, Αρχιμανδρίτη (2001). Πρακτικά Διορθόδου Ευρωπαϊκού Συνεδρίου (επιμέλεια). Ι.Μητρόπολη Θηβών και Λεβαδείας: Επέκταση.
+.Αγαθ. Χαραμαντίδη, Αρχιμανδρίτη (2001). Πρακτικά Διορθόδου Ευρωπαϊκού Συνεδρίου (επιμέλεια). Ι.Μητρόπολη Θηβών και Λεβαδείας: Επέκταση. <br>
-.Εξαιρετικά ενδιαφέροντα άρθρα και ανακοινωθέντα της Ι. Συνόδου μπορεί κανείς να αναγνώσει στην ιστοσελίδα της Ειδικής Συνοδικής Επιτροπής Γυναικείων Θεμάτων της Ι. Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος: http://www.ecclesia.gr/greek/holysynod/commitees/woman/woman.htm
+.Εξαιρετικά ενδιαφέροντα άρθρα και ανακοινωθέντα της Ι. Συνόδου μπορεί κανείς να αναγνώσει στην ιστοσελίδα της Ειδικής Συνοδικής Επιτροπής Γυναικείων Θεμάτων της Ι. Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος: http://www.ecclesia.gr/greek/holysynod/commitees/woman/woman.htm <br>
-.Έχουν εκδοθεί τα Πρακτικά (2004). Από τις εκδόσεις Ίνδικτος, Αθήνα. Οι εισηγήσεις φιλοξενούνται και στον ιστότοπο: http://www.acadimia.gr/content/view/28/44/ 1/1/lang,el/
+.Έχουν εκδοθεί τα Πρακτικά (2004). Από τις εκδόσεις Ίνδικτος, Αθήνα. Οι εισηγήσεις φιλοξενούνται και στον ιστότοπο: http://www.acadimia.gr/content/view/28/44/ 1/1/lang,el/<br>
-.Τα Πρακτικά (2007) των δύο αυτών διασκέψεων εκδόθηκαν από τον Κλάδο Εκδόσεων της Επικοινωνιακής και Μορφωτικής Υπηρεσίας της Εκκλησίας της Ελλάδος, Αθήνα. Βλ. επίσης σχετική ιστοσελίδα στο: http://www.ecclesia.gr/greek/holysynod/commitees/woman/krikris_dyktio.html, όπου περιέχονται τα επίσημα ανακοινωθέντα και τα συμπεράσματα των συνδιασκέψεων.
+.Τα Πρακτικά (2007) των δύο αυτών διασκέψεων εκδόθηκαν από τον Κλάδο Εκδόσεων της Επικοινωνιακής και Μορφωτικής Υπηρεσίας της Εκκλησίας της Ελλάδος, Αθήνα. Βλ. επίσης σχετική ιστοσελίδα στο: http://www.ecclesia.gr/greek/holysynod/commitees/woman/krikris_dyktio.html, όπου περιέχονται τα επίσημα ανακοινωθέντα και τα συμπεράσματα των συνδιασκέψεων.<br>

@@ Γραμμή 20: / Γραμμή 20: @@
 ===Τα φύλα και η συμμετοχή τους στο ποιμαντικό και συμβουλευτικό έργο της Εκκλησίας===
-Ανθούσα
 Σε εποχές καθαρά πατριαρχικές και ανδροκρατούμενες κάποιες γυναίκες αναδεικνύονται σε συνεργάτιδες και συμβούλους Πατριαρχών (όπως η οσία Ολυμπιάδα η διακόνισσα4 ) ξεχωρίζουν, όμως και ως πνευματικοί οδηγοί ανδρών και γυναικών της εποχής τους, (όπως η οσία Ανθούσα5).
-Μορφές αγίων, ανδρών και γυναικών, είναι παρούσες ενεργώς ως λαϊκοί –πιστοί και στο ποιμαντικό έργο της εκκλησίας.  Ένα τέτοιο παράδειγμα στη νεότερη Ελλάδα αποτελεί η οσία Φιλοθέη η Αθηναία. Η προσφορά της υπήρξε τεράστια και ακόμη και σήμερα μετά από πέντε αιώνες πάρα πολλά τοπωνύμια στην Αθήνα φέρουν το όνομα της, γεγονός που αποδεικνύει την αναγνώριση των απλών ανθρώπων στο πρόσωπο της. Η οσία Φιλοθέη η Αθηναία έζησε στην Αθήνα τον 16ο αι. μ.Χ. Τέλεσε πλήθος από αγαθοεργίες και άσκησε το συμβουλευτικό έργο σε άντρες και γυναίκες.  Μάλιστα θεωρείται ως μία από τις πρώτες ελληνίδες φεμινίστριες, αφού αγωνίστηκε για τα δικαιώματα και την προστασία των γυναικών της εποχής της καθώς και για τη σχολική και επαγγελματική εκπαίδευση των νεαρών γυναικών. Μαρτύρησε  από  τους Τούρκους κατακτητές της εποχής επειδή κήρυσσε την Ορθόδοξη πίστη.
+Μορφές αγίων, ανδρών και γυναικών, είναι παρούσες ενεργώς ως λαϊκοί –πιστοί και στο ποιμαντικό έργο της εκκλησίας6.  Ένα τέτοιο παράδειγμα στη νεότερη Ελλάδα αποτελεί η οσία Φιλοθέη η Αθηναία. Η προσφορά της υπήρξε τεράστια και ακόμη και σήμερα μετά από πέντε αιώνες πάρα πολλά τοπωνύμια στην Αθήνα φέρουν το όνομα της, γεγονός που αποδεικνύει την αναγνώριση των απλών ανθρώπων στο πρόσωπο της. Η οσία Φιλοθέη η Αθηναία έζησε στην Αθήνα τον 16ο αι. μ.Χ. Τέλεσε πλήθος από αγαθοεργίες και άσκησε το συμβουλευτικό έργο σε άντρες και γυναίκες7.  Μάλιστα θεωρείται ως μία από τις πρώτες ελληνίδες φεμινίστριες, αφού αγωνίστηκε για τα δικαιώματα και την προστασία των γυναικών της εποχής της καθώς και για τη σχολική και επαγγελματική εκπαίδευση των νεαρών γυναικών. Μαρτύρησε  από  τους Τούρκους κατακτητές της εποχής επειδή κήρυσσε την Ορθόδοξη πίστη.
-	Η άσκηση της συμβουλευτικής στον χώρο του ορθόδοξου χριστιανισμού δεν είναι μόνο ανδρικό προνόμιο ούτε περιορίζεται μόνο σε ιερείς. Στις μέρες μας ασκούν συμβουλευτικό έργο λαϊκοί θεολόγοι (άντρες και γυναίκες), κατηχητές/κατηχήτριες, μοναχοί και μοναχές. Τα αποφθέγματα των μητέρων (ασκητριών), δηλαδή τα μητερικά  που κυκλοφορούν κάνουν πλέον τους θεολόγους να μιλούν και για πνευματική μητρότητα. Αρκετές φορές μάλιστα σήμερα (ιδιαίτερα σε γυναικεία μοναστήρια) ακούγεται στο τέλος της Θείας Λειτουργίας το «Δι’ ευχών των Αγίων Πατέρων και Μητέρων ημών…»
+Η άσκηση της συμβουλευτικής στον χώρο του ορθόδοξου χριστιανισμού δεν είναι μόνο ανδρικό προνόμιο ούτε περιορίζεται μόνο σε ιερείς. Στις μέρες μας ασκούν συμβουλευτικό έργο λαϊκοί θεολόγοι (άντρες και γυναίκες), κατηχητές/κατηχήτριες, μοναχοί και μοναχές. Τα αποφθέγματα των μητέρων (ασκητριών), δηλαδή τα μητερικά8  που κυκλοφορούν κάνουν πλέον τους θεολόγους να μιλούν και για πνευματική μητρότητα. Αρκετές φορές μάλιστα σήμερα (ιδιαίτερα σε γυναικεία μοναστήρια) ακούγεται στο τέλος της Θείας Λειτουργίας το «Δι’ ευχών των Αγίων Πατέρων και Μητέρων ημών…»
 ===Η ιερωσύνη των γυναικών===
-Η φεμινιστική θεολογία που αναπτύχθηκε στη Δύση κάτω από την πρόκληση του φεμινιστικού κινήματος, έχει επηρεάσει και τις Χριστιανικές Εκκλησίες που επιχειρούν την επαναπροσέγγιση της θέσης και του ρόλου της γυναίκας στην Εκκλησία. Στο πλαίσιο αυτό αντιμετωπίζουν σήμερα και το αίτημα για την άρση του αποκλεισμού της γυναίκας από την ιερωσύνη.  Το θέμα αυτό βρίσκεται σήμερα στο επίκεντρο του διαλόγου μεταξύ των χριστιανικών Εκκλησιών τείνει να προσλάβει διαστάσεις οξύτατου προβλήματος και διαμάχης μεταξύ των Εκκλησιών. Είναι γνωστό ότι η Ορθόδοξη και Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία τηρούν αρνητική στάση στο θέμα της χειροτονίας των γυναικών, ενώ η Αγγλικανική Εκκλησία και οι Εκκλησίες του ευρύτερου Προτεσταντικού χώρου έχουν προβεί στη χειροτονία γυναικών και στους τρεις βαθμούς της ιερωσύνης.
+Η φεμινιστική θεολογία που αναπτύχθηκε στη Δύση κάτω από την πρόκληση του φεμινιστικού κινήματος, έχει επηρεάσει και τις Χριστιανικές Εκκλησίες που επιχειρούν την επαναπροσέγγιση της θέσης και του ρόλου της γυναίκας στην Εκκλησία. Στο πλαίσιο αυτό αντιμετωπίζουν σήμερα και το αίτημα για την άρση του αποκλεισμού της γυναίκας από την ιερωσύνη9.  Το θέμα αυτό βρίσκεται σήμερα στο επίκεντρο του διαλόγου μεταξύ των χριστιανικών Εκκλησιών τείνει να προσλάβει διαστάσεις οξύτατου προβλήματος και διαμάχης μεταξύ των Εκκλησιών. Είναι γνωστό ότι η Ορθόδοξη και Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία τηρούν αρνητική στάση στο θέμα της χειροτονίας των γυναικών, ενώ η Αγγλικανική Εκκλησία και οι Εκκλησίες του ευρύτερου Προτεσταντικού χώρου έχουν προβεί στη χειροτονία γυναικών και στους τρεις βαθμούς της ιερωσύνης.
-	Σαφώς, για την Ορθόδοξη Εκκλησία επί του παρόντος δεν υπάρχει θέμα χειροτονίας των γυναικών στους δύο ανώτερους βαθμούς της ιερωσύνης, όμως υπάρχουν σήμερα αρκετοί θεολόγοι και κληρικοί που βλέπουν θετικά τη χειροτονία γυναικών διακονισσών. Το 1988 στη Ρόδο Διορθόδοξο Θεολογικό Συνέδριο είχε ως θέμα του: «Η θέση της γυναίκας στην Ορθόδοξη Εκκλησία και τα περί χειροτονίας των γυναικών». Τα υπ' αρ. 32-55 συμπεράσματα του Συνεδρίου τονίζουν ότι πρέπει να αναβιώσει «η τάξη των διακονισσών»  και η χειροτονία τους, γιατί μία «τέτοια αναβίωση θα αντιπροσώπευε μία θετική ανταπόκριση στις πολλές ανάγκες και τα αιτήματα του συγχρόνου κόσμου».  Θα πρέπει να αναφερθεί ότι στις αρχές του 20ου αιώνα ο άγιος Νεκτάριος ενεργοποίησε και πάλι το θεσμό των διακονισσών στο Μοναστήρι του στην Αίγινα.
+Σαφώς, για την Ορθόδοξη Εκκλησία επί του παρόντος δεν υπάρχει θέμα χειροτονίας των γυναικών στους δύο ανώτερους βαθμούς της ιερωσύνης, όμως υπάρχουν σήμερα αρκετοί θεολόγοι και κληρικοί που βλέπουν θετικά τη χειροτονία γυναικών διακονισσών. Το 1988 στη Ρόδο Διορθόδοξο Θεολογικό Συνέδριο είχε ως θέμα του: «Η θέση της γυναίκας στην Ορθόδοξη Εκκλησία και τα περί χειροτονίας των γυναικών». Τα υπ' αρ. 32-55 συμπεράσματα του Συνεδρίου τονίζουν ότι πρέπει να αναβιώσει «η τάξη των διακονισσών»10  και η χειροτονία τους, γιατί μία «τέτοια αναβίωση θα αντιπροσώπευε μία θετική ανταπόκριση στις πολλές ανάγκες και τα αιτήματα του συγχρόνου κόσμου».11  Θα πρέπει να αναφερθεί ότι στις αρχές του 20ου αιώνα ο άγιος Νεκτάριος ενεργοποίησε και πάλι το θεσμό των διακονισσών στο Μοναστήρι του στην Αίγινα.
 ===Σύγχρονα αιτήματα===
-«Η ποιμαίνουσα Εκκλησία, κατά την Καίτη Χιωτέλη, θα πρέπει να δώσει κάποτε το λόγο στο λογικό της ποίμνιο για την αντιμετώπιση από κοινού των σημερινών και φλεγόντων ζητημάτων. Πότε επιτέλους, γράφει, θα βρει και η γυναίκα τη σωστή θέση και αποστολή της στην ανανέωση της Εκκλησίας;»  Ειδικότερα όταν γίνεται λόγος για το θέμα «η θέση της γυναίκας στην Ορθόδοξη Εκκλησία», πίσω απ' αυτό δεν κρύβεται αναγκαστικά το αίτημα της ιερωσύνης των γυναικών.  Η παρούσα ανάγκη για την Εκκλησία της Ελλάδος, που επισημαίνεται από γυναίκες  και άντρες θεολόγους είναι να λειτουργήσει η Εκκλησία ως ζωντανό σώμα με τη συμπερίληψη των λαϊκών στη διοίκηση και το έργο της.  Θεωρείται, επομένως, ότι η περιορισμένη συμμετοχή των γυναικών στην ζωή της Εκκλησίας αποτελεί μέρος της υποτίμησης του λαϊκού στοιχείου (δηλαδή ανδρών και γυναικών) στο ποιμαντικό έργο της Εκκλησίας.
+«Η ποιμαίνουσα Εκκλησία, κατά την Καίτη Χιωτέλη, θα πρέπει να δώσει κάποτε το λόγο στο λογικό της ποίμνιο για την αντιμετώπιση από κοινού των σημερινών και φλεγόντων ζητημάτων. Πότε επιτέλους, γράφει, θα βρει και η γυναίκα τη σωστή θέση και αποστολή της στην ανανέωση της Εκκλησίας;»12  Ειδικότερα όταν γίνεται λόγος για το θέμα «η θέση της γυναίκας στην Ορθόδοξη Εκκλησία», πίσω απ' αυτό δεν κρύβεται αναγκαστικά το αίτημα της ιερωσύνης των γυναικών.13  Η παρούσα ανάγκη για την Εκκλησία της Ελλάδος, που επισημαίνεται από γυναίκες14  και άντρες θεολόγους είναι να λειτουργήσει η Εκκλησία ως ζωντανό σώμα με τη συμπερίληψη των λαϊκών στη διοίκηση και το έργο της15.  Θεωρείται, επομένως, ότι η περιορισμένη συμμετοχή των γυναικών στην ζωή της Εκκλησίας αποτελεί μέρος της υποτίμησης του λαϊκού στοιχείου (δηλαδή ανδρών και γυναικών) στο ποιμαντικό έργο της Εκκλησίας.16
@@ Γραμμή 44: / Γραμμή 44: @@
 - Δεύτερη Διεθνής Σύσκεψη Ορθοδόξων Γυναικών (1990), στην Ορθόδοξο Ακαδημία Κρήτης, με θέμα: «Εκκλησία και Πολιτισμός».<br>
 - Συμμετοχή στη «Δεκαετία των Εκκλησιών σε αλληλεγγύη με τις γυναίκες» (1988-1998) του Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών.<br>
-- Διορθόδοξο Ευρωπαϊκό Συνέδριο στην Ιερά Μητρόπολη Θηβών και Λεβαδίας (1994), με θέμα «Η Ορθόδοξη Γυναίκα στην Ενωμένη Ευρώπη». <br>
+- Διορθόδοξο Ευρωπαϊκό Συνέδριο στην Ιερά Μητρόπολη Θηβών και Λεβαδίας (1994), με θέμα «Η Ορθόδοξη Γυναίκα στην Ενωμένη Ευρώπη». 17<br>
 - Δύο Συνέδρια Ορθοδόξων και Παλαιοκαθολικών θεολόγων στη Λειβαδιά και στην Πολωνία (1996), με θέμα «Η θέση της γυναίκας στην Εκκλησία και η χειροτονία των γυναικών ως οικουμενικό πρόβλημα».<br>
 - Δύο Συνέδρια στη Δαμασκό (1996) και στην Κωνσταντινούπολη (1997) με θέμα «Διακρίνοντας τα σημεία των καιρών».<br>
-- Δημιουργία Ειδικής Συνοδικής Επιτροπής Γυναικείων Θεμάτων της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος (2002) με Πρόεδρο τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Χαλκίδος κ. Χρυσόστομο και με Γραμματέα τον Αρχιμ. Πλάτωνα Κρικρή.  Και τα 6 μέλη της Επιτροπής αυτής είναι γυναίκες.<br>
+- Δημιουργία Ειδικής Συνοδικής Επιτροπής Γυναικείων Θεμάτων της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος (2002) με Πρόεδρο τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Χαλκίδος κ. Χρυσόστομο και με Γραμματέα τον Αρχιμ. Πλάτωνα Κρικρή.18  Και τα 6 μέλη της Επιτροπής αυτής είναι γυναίκες.<br>
-- Διοργάνωση από την Ακαδημία Θεολογικών Σπουδών της Ιεράς Μητροπόλεως Δημητριάδος στο πλαίσιο του χειμερινού προγράμματος 2002-2003 κύκλου εισηγήσεων με θέμα: Φύλο και θρησκεία. Η θέση της γυναίκας στην εκκλησία.<br>
+- Διοργάνωση από την Ακαδημία Θεολογικών Σπουδών της Ιεράς Μητροπόλεως Δημητριάδος στο πλαίσιο του χειμερινού προγράμματος 2002-2003 κύκλου εισηγήσεων με θέμα: Φύλο και θρησκεία. Η θέση της γυναίκας στην εκκλησία.19<br>
-- Α΄ και Β΄ Συνδιάσκεψη Γυναικών Εκπροσώπων Ιερών Μητροπόλεων της Εκκλησίας της Ελλάδος 2004 στη Χαλκίδα και σε δύο φάσεις στη Θεσσαλονίκη από 3-5 Φεβρουαρίου 2006 και στην Τρίπολη από 16-17 Ἰουνίου 2006 με κεντρικό θέμα «Ο σύγχρονος ρόλος της γυναίκας στην Ορθόδοξη Εκκλησία».
+- Α΄ και Β΄ Συνδιάσκεψη Γυναικών Εκπροσώπων Ιερών Μητροπόλεων της Εκκλησίας της Ελλάδος 2004 στη Χαλκίδα και σε δύο φάσεις στη Θεσσαλονίκη από 3-5 Φεβρουαρίου 2006 και στην Τρίπολη από 16-17 Ἰουνίου 2006 με κεντρικό θέμα «Ο σύγχρονος ρόλος της γυναίκας στην Ορθόδοξη Εκκλησία».20
 	Στα συμπεράσματα των Συνεδρίων αυτών, αναγνωρίζεται ότι οι γυναίκες μπορούν να αναλάβουν: 1) Εκκλησιαστική διοίκηση, συμμετοχή σε σώματα λήψης αποφάσεων σε επίπεδο ενορίας, επισκοπής και εθνικής Εκκλησίας. 2) Παιδεία και χριστιανική αγωγή σε όλα τα επίπεδα. 3) Κάθε είδους κοινωνική μέριμνα. 4) Πνευματική καθοδήγηση εγγάμων ζευγαριών και οικογενειών, προπαρασκευή για το βάπτισμα. 5) Αναγνώστριες, ψάλτριες, διευθύντριες χορωδιών, αγιογράφοι. 6) Να εκπροσωπήσουν τις τοπικές Εκκλησίες στην οικουμενική κίνηση. 7) Να συνδράμουν την Ορθόδοξη Εκκλησία με τις δημοσιεύσεις τους και τη συμβολή στο χώρο των μέσων επικοινωνίας.

@@ Γραμμή 14: / Γραμμή 14: @@
 ===Η δράση των γυναικών στην αρχαία Εκκλησία===
-Η ιεραποστολική δράση, η λειτουργική και κοινωνική πράξη και η εν γένει ζωή των πρώτων χριστιανικών κοινοτήτων οδηγούν, για πρώτη ίσως φορά στην ιστορία, στην έξοδο της γυναίκας από το σπίτι, καθώς πλάι στον παραδοσιακό ρόλο της συζύγου και μητέρας αναλαμβάνει η γυναίκα στη χριστιανική Εκκλησία και άλλους ρόλους ή λειτουργήματα, όπως της ιεραποστόλου, της χαρισματούχου, της συνεργάτιδας  των αποστόλων και αργότερα της διακόνισσας.
+Η ιεραποστολική δράση, η λειτουργική και κοινωνική πράξη και η εν γένει ζωή των πρώτων χριστιανικών κοινοτήτων οδηγούν, για πρώτη ίσως φορά στην ιστορία, στην έξοδο της γυναίκας από το σπίτι, καθώς πλάι στον παραδοσιακό ρόλο της συζύγου και μητέρας αναλαμβάνει η γυναίκα στη χριστιανική Εκκλησία και άλλους ρόλους ή λειτουργήματα, όπως της ιεραποστόλου, της χαρισματούχου, της συνεργάτιδας1  των αποστόλων και αργότερα της διακόνισσας.
-	Χαρακτηριστικό παράδειγμα της αμφιταλάντευσης της χριστιανικής εκκλησίας ανάμεσα στις δύο πραγματικότητες, στα πρώτα της βήματα, αποτελεί η περίπτωση του αποστόλου Παύλου. Από τη μία δηλώνει ότι στη νέα πραγματικότητα δεν υπάρχει διάκριση ανδρών-γυναικών (Γαλάτας 3, 28), από την άλλη ακολουθώντας το παράδειγμα της εβραϊκής συναγωγής δεν επιτρέπει στις γυναίκες να κηρύττουν στην Εκκλησία (Α΄ Κορινθίους 14, 34-35), ούτε φυσικά να γίνονται ιερείς (Α΄ Τιμόθεον 3, 2), επιτάσσει να φέρουν κάλυμμα στο κεφάλι όταν προσέρχονται στην Εκκλησία, παρόλα αυτά, όμως, ο ίδιος δίνει τη δυνατότητα στις γυναίκες να προφητεύουν (Α΄ Κορινθίους 11, 2-16).  Ο ίδιος ο Παύλος αναφέρεται συχνά σε γυναίκες ιεραποστόλους, όπως η Φοίβη «η διακόνισσα» και η Πρίσκιλλα  (Ρωμαίους 16, 1-5) και σε πολλές άλλες, με εγκωμιαστικά λόγια για τη δράση τους.
+	Χαρακτηριστικό παράδειγμα της αμφιταλάντευσης της χριστιανικής εκκλησίας ανάμεσα στις δύο πραγματικότητες, στα πρώτα της βήματα, αποτελεί η περίπτωση του αποστόλου Παύλου. Από τη μία δηλώνει ότι στη νέα πραγματικότητα δεν υπάρχει διάκριση ανδρών-γυναικών (Γαλάτας 3, 28), από την άλλη ακολουθώντας το παράδειγμα της εβραϊκής συναγωγής δεν επιτρέπει στις γυναίκες να κηρύττουν στην Εκκλησία (Α΄ Κορινθίους 14, 34-35), ούτε φυσικά να γίνονται ιερείς (Α΄ Τιμόθεον 3, 2), επιτάσσει να φέρουν κάλυμμα στο κεφάλι όταν προσέρχονται στην Εκκλησία, παρόλα αυτά, όμως, ο ίδιος δίνει τη δυνατότητα στις γυναίκες να προφητεύουν (Α΄ Κορινθίους 11, 2-16)2.  Ο ίδιος ο Παύλος αναφέρεται συχνά σε γυναίκες ιεραποστόλους, όπως η Φοίβη «η διακόνισσα» και η Πρίσκιλλα3  (Ρωμαίους 16, 1-5) και σε πολλές άλλες, με εγκωμιαστικά λόγια για τη δράση τους.
 	Η περί «καθαρού» και «ακαθάρτου» αντιλήψεις του Ιουδαϊσμού, σχετικά με τους γυναικείους βιολογικούς κύκλους, πέρασε και μέσα στις αντιλήψεις της Εκκλησίας. Στις αντιλήψεις αυτές, δεν πρέπει να βλέπουμε πάντα την υποτίμηση της γυναίκας. Υπάρχει μία στάση σεβασμού των βιολογικών λειτουργιών της γυναίκας, τις οποίες η Εκκλησία τις περιέβαλλε με κάποια προσοχή, δεχόμενη και τις φυσικές αναστολές που έχουν οι ίδιες οι γυναίκες π.χ. για να προσέλθουν στη Θεία Κοινωνία.
 ===Τα φύλα και η συμμετοχή τους στο ποιμαντικό και συμβουλευτικό έργο της Εκκλησίας===
+Ανθούσα
-Σε εποχές καθαρά πατριαρχικές και ανδροκρατούμενες κάποιες γυναίκες αναδεικνύονται σε συνεργάτιδες και συμβούλους Πατριαρχών (όπως η οσία Ολυμπιάδα η διακόνισσα ) ξεχωρίζουν, όμως και ως πνευματικοί οδηγοί ανδρών και γυναικών της εποχής τους, (όπως η οσία Ανθούσα ).
+Σε εποχές καθαρά πατριαρχικές και ανδροκρατούμενες κάποιες γυναίκες αναδεικνύονται σε συνεργάτιδες και συμβούλους Πατριαρχών (όπως η οσία Ολυμπιάδα η διακόνισσα4 ) ξεχωρίζουν, όμως και ως πνευματικοί οδηγοί ανδρών και γυναικών της εποχής τους, (όπως η οσία Ανθούσα5).
 Μορφές αγίων, ανδρών και γυναικών, είναι παρούσες ενεργώς ως λαϊκοί –πιστοί και στο ποιμαντικό έργο της εκκλησίας.  Ένα τέτοιο παράδειγμα στη νεότερη Ελλάδα αποτελεί η οσία Φιλοθέη η Αθηναία. Η προσφορά της υπήρξε τεράστια και ακόμη και σήμερα μετά από πέντε αιώνες πάρα πολλά τοπωνύμια στην Αθήνα φέρουν το όνομα της, γεγονός που αποδεικνύει την αναγνώριση των απλών ανθρώπων στο πρόσωπο της. Η οσία Φιλοθέη η Αθηναία έζησε στην Αθήνα τον 16ο αι. μ.Χ. Τέλεσε πλήθος από αγαθοεργίες και άσκησε το συμβουλευτικό έργο σε άντρες και γυναίκες.  Μάλιστα θεωρείται ως μία από τις πρώτες ελληνίδες φεμινίστριες, αφού αγωνίστηκε για τα δικαιώματα και την προστασία των γυναικών της εποχής της καθώς και για τη σχολική και επαγγελματική εκπαίδευση των νεαρών γυναικών. Μαρτύρησε  από  τους Τούρκους κατακτητές της εποχής επειδή κήρυσσε την Ορθόδοξη πίστη.
 	Η άσκηση της συμβουλευτικής στον χώρο του ορθόδοξου χριστιανισμού δεν είναι μόνο ανδρικό προνόμιο ούτε περιορίζεται μόνο σε ιερείς. Στις μέρες μας ασκούν συμβουλευτικό έργο λαϊκοί θεολόγοι (άντρες και γυναίκες), κατηχητές/κατηχήτριες, μοναχοί και μοναχές. Τα αποφθέγματα των μητέρων (ασκητριών), δηλαδή τα μητερικά  που κυκλοφορούν κάνουν πλέον τους θεολόγους να μιλούν και για πνευματική μητρότητα. Αρκετές φορές μάλιστα σήμερα (ιδιαίτερα σε γυναικεία μοναστήρια) ακούγεται στο τέλος της Θείας Λειτουργίας το «Δι’ ευχών των Αγίων Πατέρων και Μητέρων ημών…»
@@ Γραμμή 57: / Γραμμή 57: @@
 Στη Χριστιανική Εκκλησία η γυναικεία παρουσία ενδυναμώνεται μέσα από την πλειάδα των Αγίων Γυναικών, Οσίων, Ισαποστόλων, Μαρτύρων, Οσιομαρτύρων, Μεγαλομαρτύρων, οι οποίες, με κορυφή την Παναγία και Μητέρα του Χριστού και Υιού του Θεού, έχουν ιδιαίτερη θέση στην Αγιογραφία και Υμνογραφία της Εκκλησίας, αλλά και άφησαν το δικό τους στίγμα στη Θεολογία. Στις χριστιανικές κοινωνίες η ανάδειξη των γυναικών σε όλους τους θεσμούς και τα επαγγέλματα δίνει πολλές δυνατότητες αξιοποίησής τους και μέσα στο χώρο των χριστιανικών εκκλησιών σε καίριους τομείς πνευματικής αλλά και κοινωνικής προσφοράς. Τα τελευταία χρόνια, πλέον, γυναίκες έγγαμες και άγαμες συμμετέχουν σε πολλές εκφάνσεις του ποιμαντικού έργου, προσφέροντας πολλές υπηρεσίες ανάλογα με τα χαρίσματα τους στο έργο της Εκκλησίας.

← Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 08:36, 3 Ιουνίου 2009
Γραμμή 6:		Γραμμή 6:
	[[Category:Λήμματα]]		[[Category:Λήμματα]]

−	''[[Αλέξανδρος Μ. Σταυρόπουλος, Στέφανος ~~Χρ.~~ Κουμαρόπουλος]]''	+	''[[Αλέξανδρος Μ. Σταυρόπουλος]] <br> [[Στέφανος Κουμαρόπουλος]]''