https://www.fylopedia.uoa.gr/index.php?action=history&feed=atom&title=%CE%A6%CF%8D%CE%BB%CE%BF_%CE%BA%CE%B1%CE%B9_%CF%80%CE%B1%CE%B3%CE%BA%CE%BF%CF%83%CE%BC%CE%B9%CE%BF%CF%80%CE%BF%CE%AF%CE%B7%CF%83%CE%B7Φύλο και παγκοσμιοποίηση - Ιστορικό εκδόσεων2026-10-26T04:56:53ZΙστορικό αναθεωρήσεων για αυτή τη σελίδα στο wikiMediaWiki 1.28.0https://www.fylopedia.uoa.gr/index.php?title=%CE%A6%CF%8D%CE%BB%CE%BF_%CE%BA%CE%B1%CE%B9_%CF%80%CE%B1%CE%B3%CE%BA%CE%BF%CF%83%CE%BC%CE%B9%CE%BF%CF%80%CE%BF%CE%AF%CE%B7%CF%83%CE%B7&diff=1419&oldid=prevFylopedia στις 11:45, 19 Ιουνίου 20092009-06-19T11:45:29Z<p></p>
<table class="diff diff-contentalign-left" data-mw="interface">
<col class='diff-marker' />
<col class='diff-content' />
<col class='diff-marker' />
<col class='diff-content' />
<tr style='vertical-align: top;' lang='el'>
<td colspan='2' style="background-color: white; color:black; text-align: center;">← Παλαιότερη αναθεώρηση</td>
<td colspan='2' style="background-color: white; color:black; text-align: center;">Αναθεώρηση της 11:45, 19 Ιουνίου 2009</td>
</tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l24" >Γραμμή 24:</td>
<td colspan="2" class="diff-lineno">Γραμμή 24:</td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>Μέσα στα πλαίσια της παγκοσμιοποίησης, το φύλο λειτουργεί τόσο ως πολιτικός, κοινωνικός και οικονομικός παράγοντας, όσο και ως σύμβολο και μεταφορά.</div></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>Μέσα στα πλαίσια της παγκοσμιοποίησης, το φύλο λειτουργεί τόσο ως πολιτικός, κοινωνικός και οικονομικός παράγοντας, όσο και ως σύμβολο και μεταφορά.</div></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>Η δημιουργία καινούριων μεταναστευτικών ρευμάτων άρρηκτα συνδεδεμένων με την προσφορά και τη ζήτηση εργατικού δυναμικού και η δημιουργία «νέων διασπορών», όπως τις ονομάζει η Gayatri Chakravorty Spivak στο κείμενό της “Diasporas Old and New: Women in the Transnational World” [«Παλιές και Νέες Διασπορές: Γυναίκες στον Υπερεθνικό Κόσμο»], μελετώνται μέσα από το πρίσμα του φύλου, το οποίο είναι ένας πολιτικά, οικονομικά και κοινωνικά καθοριστικός και ειδοποιός παράγοντας. Η οικονομική και πολιτική συμμετοχή των γυναικών στην παγκόσμια αγορά εργασίας και ο κοινωνικός τους ρόλος στη δημιουργία και την εξέλιξη των νέων αυτών διασπορών και η δημιουργία καινούριων ευκαιριών και καινούριων ανισοτήτων τόσο σε επίπεδο ταξικό και οικονομικό όσο και σε επίπεδο πολιτικής φύλου, οδηγούν πολλούς θεωρητικούς στη θέση ότι το η παγκόσμια πολιτική αρένα είναι μια «έμφυλη αρένα» (Shirin M. Rai, Gender and the Political Economy of Development [Το Φύλο και η Πολιτική Οικονομία της Ανάπτυξης]). Επομένως, το καινοφανές του φαινομένου της παγκοσμιοποίησης πρέπει να οριστεί σε σχέση με το φύλο. Σύμφωνα και με την Spivak, η καινοτομία των «νέων διασπορών» έγκειται στους τρόπους μεταχείρισης, κακοποίησης, εκμετάλλευσης αλλά και ιδιαίτερης συμμετοχής των γυναικών. Στο πρωτοπόρο έργο τους Scattered Hegemonies [Άτακτες Ηγεμονίες], οι Inderpal Grewal και Caren Kaplan πιστεύουν ότι η ανέλιξη και ανάδειξη των γυναικών στην παγκοσμιοποιημένη αγορά εργασίας συνοδεύονται και από καινούριες μορφές και είδη ανισότητας και σεξισμού. Αντίθετα, μόνο ένα μικρό ποσοστό αναδεικνύεται σε θέσεις εξουσίας διεύθυνσης και μάνατζμεντ, καθώς ένα μεγάλο ποσοστό συγκεντρώνεται σε παράνομη οικιακή εργασία, το οποίο αποτελεί για τον John Marx το «Βικτοριανό μοντέλο».  </div></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>Η δημιουργία καινούριων μεταναστευτικών ρευμάτων άρρηκτα συνδεδεμένων με την προσφορά και τη ζήτηση εργατικού δυναμικού και η δημιουργία «νέων διασπορών», όπως τις ονομάζει η Gayatri Chakravorty Spivak στο κείμενό της “Diasporas Old and New: Women in the Transnational World” [«Παλιές και Νέες Διασπορές: Γυναίκες στον Υπερεθνικό Κόσμο»], μελετώνται μέσα από το πρίσμα του φύλου, το οποίο είναι ένας πολιτικά, οικονομικά και κοινωνικά καθοριστικός και ειδοποιός παράγοντας. Η οικονομική και πολιτική συμμετοχή των γυναικών στην παγκόσμια αγορά εργασίας και ο κοινωνικός τους ρόλος στη δημιουργία και την εξέλιξη των νέων αυτών διασπορών και η δημιουργία καινούριων ευκαιριών και καινούριων ανισοτήτων τόσο σε επίπεδο ταξικό και οικονομικό όσο και σε επίπεδο πολιτικής φύλου, οδηγούν πολλούς θεωρητικούς στη θέση ότι το η παγκόσμια πολιτική αρένα είναι μια «έμφυλη αρένα» (Shirin M. Rai, Gender and the Political Economy of Development [Το Φύλο και η Πολιτική Οικονομία της Ανάπτυξης]). Επομένως, το καινοφανές του φαινομένου της παγκοσμιοποίησης πρέπει να οριστεί σε σχέση με το φύλο. Σύμφωνα και με την Spivak, η καινοτομία των «νέων διασπορών» έγκειται στους τρόπους μεταχείρισης, κακοποίησης, εκμετάλλευσης αλλά και ιδιαίτερης συμμετοχής των γυναικών. Στο πρωτοπόρο έργο τους Scattered Hegemonies [Άτακτες Ηγεμονίες], οι Inderpal Grewal και Caren Kaplan πιστεύουν ότι η ανέλιξη και ανάδειξη των γυναικών στην παγκοσμιοποιημένη αγορά εργασίας συνοδεύονται και από καινούριες μορφές και είδη ανισότητας και σεξισμού. Αντίθετα, μόνο ένα μικρό ποσοστό αναδεικνύεται σε θέσεις εξουσίας διεύθυνσης και μάνατζμεντ, καθώς ένα μεγάλο ποσοστό συγκεντρώνεται σε παράνομη οικιακή εργασία, το οποίο αποτελεί για τον John Marx το «Βικτοριανό μοντέλο».  </div></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>Σύμφωνα με τις Grewal και Caplan, στη «νεωτερικότητα οι ταυτότητες γίνονται παγκόσμιες», καθώς λίγα πράγματα παραμένουν εντόπια στο απόγειο του καπιταλισμού. Οι Grewal και Caplan προτείνουν τη διερεύνηση του όρου <del class="diffchange diffchange-inline">«υπερεθνικός» </del>[transnational] προκειμένου να μελετηθεί πιο εντατικά ο ρόλος του φύλου στην παγκοσμιοποίηση και οι ασυμμετρίες του φαινομένου αυτού. Ο όρος «υπερεθνικός» είναι χρήσιμος στην εξέταση του φαινομένου της παγκοσμιοποίησης και του ρόλου του φύλου μιας και σημαίνει ταυτόχρονα την ύπαρξη προόδου και ασυμμετριών που παράγονται στα πλαίσια αυτού του φαινομένου, το οποίο διακρίνεται από τα εξής χαρακτηριστικά:<br></div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>Σύμφωνα με τις Grewal και Caplan, στη «νεωτερικότητα οι ταυτότητες γίνονται παγκόσμιες», καθώς λίγα πράγματα παραμένουν εντόπια στο απόγειο του καπιταλισμού. Οι Grewal και Caplan προτείνουν τη διερεύνηση του όρου <ins class="diffchange diffchange-inline">«[[υπερεθνικός]]» </ins>[transnational] προκειμένου να μελετηθεί πιο εντατικά ο ρόλος του φύλου στην παγκοσμιοποίηση και οι ασυμμετρίες του φαινομένου αυτού. Ο όρος «υπερεθνικός» είναι χρήσιμος στην εξέταση του φαινομένου της παγκοσμιοποίησης και του ρόλου του φύλου μιας και σημαίνει ταυτόχρονα την ύπαρξη προόδου και ασυμμετριών που παράγονται στα πλαίσια αυτού του φαινομένου, το οποίο διακρίνεται από τα εξής χαρακτηριστικά:<br></div></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>α. Τη μεγάλη και ολοένα αυξανόμενη, και σε μεγάλο βαθμό απρόβλεπτη μετακίνηση εργατικού δυναμικού και πληθυσμών. Αυτή η υπερεθνική και διασπορική μετανάστευση σχετίζεται με τη παγκοσμιοποίηση της προσφοράς και της ζήτησης εργασίας και την «ευέλικτη συγκέντρωση κεφαλαίου στο σύγχρονο καπιταλισμό». Αν και το φαινόμενο της μετανάστευσης δεν είναι καινούριο, η ενεργή συμμετοχή των γυναικών σε αυτό το εργατικό δυναμικό και στην παράνομη αγορά εργασίας, αλλά και η απρόβλεπτη διάχυση του μεταναστευτικού ρεύματος δημιουργούν καινούρια δεδομένα προς μελέτη.<br></div></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>α. Τη μεγάλη και ολοένα αυξανόμενη, και σε μεγάλο βαθμό απρόβλεπτη μετακίνηση εργατικού δυναμικού και πληθυσμών. Αυτή η υπερεθνική και διασπορική μετανάστευση σχετίζεται με τη παγκοσμιοποίηση της προσφοράς και της ζήτησης εργασίας και την «ευέλικτη συγκέντρωση κεφαλαίου στο σύγχρονο καπιταλισμό». Αν και το φαινόμενο της μετανάστευσης δεν είναι καινούριο, η ενεργή συμμετοχή των γυναικών σε αυτό το εργατικό δυναμικό και στην παράνομη αγορά εργασίας, αλλά και η απρόβλεπτη διάχυση του μεταναστευτικού ρεύματος δημιουργούν καινούρια δεδομένα προς μελέτη.<br></div></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>β. Την αποσύνθεση του συγκεντρωτικού ρόλου του έθνους-κράτους και τη δημιουργία ενός «κόσμου δίχως σύνορα» που συμβάλλουν στην εμφάνιση καινούριων μορφών διακυβέρνησης και πολιτικής οικονομίας. Την εμφάνιση του μετα-αποικιακού κράτους, δίχως τη μελέτη του οποίου αυτές οι μετακινήσεις του ανθρώπινου δυναμικού και οι <del class="diffchange diffchange-inline">«πολιτισμικές </del>αλλαγές και <del class="diffchange diffchange-inline">ολισθήσεις» </del>(cultural shifts) φαίνονται να είναι παράξενα αν-ιστορικές (ahistorical), όπως ισχυρίζεται και η Victoria Bernal.<br></div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>β. Την αποσύνθεση του συγκεντρωτικού ρόλου του έθνους-κράτους και τη δημιουργία ενός «κόσμου δίχως σύνορα» που συμβάλλουν στην εμφάνιση καινούριων μορφών διακυβέρνησης και πολιτικής οικονομίας. Την εμφάνιση του μετα-αποικιακού κράτους, δίχως τη μελέτη του οποίου αυτές οι μετακινήσεις του ανθρώπινου δυναμικού και οι <ins class="diffchange diffchange-inline">«[[πολιτισμικές </ins>αλλαγές και <ins class="diffchange diffchange-inline">ολισθήσεις]]» </ins>(cultural shifts) φαίνονται να είναι παράξενα <ins class="diffchange diffchange-inline">[[αν-ιστορικός|</ins>αν-ιστορικές<ins class="diffchange diffchange-inline">]] </ins>(ahistorical), όπως ισχυρίζεται και η Victoria Bernal.<br></div></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>γ. Τη δημιουργία νέων μορφών διασποράς. Την αποδόμηση του όρου «διασπορά», ο οποίος συχνά ωραιοποιεί, ανάγοντας σε νεφελώδη σχήματα, τους δύσκολους και επώδυνους παράγοντες της διασποράς.<br></div></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>γ. Τη δημιουργία νέων μορφών διασποράς. Την αποδόμηση του όρου «διασπορά», ο οποίος συχνά ωραιοποιεί, ανάγοντας σε νεφελώδη σχήματα, τους δύσκολους και επώδυνους παράγοντες της διασποράς.<br></div></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>δ. Την ανάπτυξη νέων μορφών αποικιοκρατίας και την παραγωγή νέων ασυμμετριών (πολιτικών, οικονομικών, εθνικών, ταξικών και άλλων).<br></div></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>δ. Την ανάπτυξη νέων μορφών αποικιοκρατίας και την παραγωγή νέων ασυμμετριών (πολιτικών, οικονομικών, εθνικών, ταξικών και άλλων).<br></div></td></tr>
</table>Fylopediahttps://www.fylopedia.uoa.gr/index.php?title=%CE%A6%CF%8D%CE%BB%CE%BF_%CE%BA%CE%B1%CE%B9_%CF%80%CE%B1%CE%B3%CE%BA%CE%BF%CF%83%CE%BC%CE%B9%CE%BF%CF%80%CE%BF%CE%AF%CE%B7%CF%83%CE%B7&diff=909&oldid=prevFylopedia στις 09:59, 17 Ιουνίου 20092009-06-17T09:59:23Z<p></p>
<table class="diff diff-contentalign-left" data-mw="interface">
<col class='diff-marker' />
<col class='diff-content' />
<col class='diff-marker' />
<col class='diff-content' />
<tr style='vertical-align: top;' lang='el'>
<td colspan='2' style="background-color: white; color:black; text-align: center;">← Παλαιότερη αναθεώρηση</td>
<td colspan='2' style="background-color: white; color:black; text-align: center;">Αναθεώρηση της 09:59, 17 Ιουνίου 2009</td>
</tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l31" >Γραμμή 31:</td>
<td colspan="2" class="diff-lineno">Γραμμή 31:</td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>ε. Τη μη-κυβερνητική οργάνωση και την εξέλιξη κοινωνικών κινημάτων και νέων μορφών κοινωνικού ακτιβισμού και την εμφάνιση καινούριων μορφών διακυβέρνησης.<br></div></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>ε. Τη μη-κυβερνητική οργάνωση και την εξέλιξη κοινωνικών κινημάτων και νέων μορφών κοινωνικού ακτιβισμού και την εμφάνιση καινούριων μορφών διακυβέρνησης.<br></div></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>στ. Τη συνεχή ύπαρξη εθνικών και πολιτισμικών διαφορών οι οποίες συνιστούν καινούρια θεσμικά και διεθνικά πλαίσια.<br></div></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>στ. Τη συνεχή ύπαρξη εθνικών και πολιτισμικών διαφορών οι οποίες συνιστούν καινούρια θεσμικά και διεθνικά πλαίσια.<br></div></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>Για τις Grewal και Caplan η έννοια του υπερεθνικού πρέπει να μελετηθεί σε διάλογο με τη φεμινιστική ανάλυση της σεξουαλικότητας ως κατηγορίας, η οποία είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τη ταξική, τη φυλετική, την εθνική και τη θρησκευτική ταυτότητα. Ένα παράδειγμα διττής ανάλυσης της παγκοσμιοποίησης και του φύλου είναι το έργο της Spivak και ιδιαίτερα η ανάλυση του ρόλου του «[[υποτελής ο/η|υποτελούς]]» <ref> Στο πρωτοποριακό της κείμενο “Can the Subaltern Speak?” [«Μπορεί η Υποτελής να Μιλήσει;»], η Spivak αναλύει τον πολύπλοκο ρόλο της δυτικής θεωρίας όταν ταξιδεύει έξω από τα σύνορά της για να προβληματιστεί σχετικά με την πολιτική χρησιμότητά της όσον αφορά στο σύνθετο ρόλο της «γυναίκας-υποτελούς». Μέσα από μια κριτική ανάλυση της γενεαλογικής μεθοδολογίας του Michel Foucault και της νομαδολογίας των Gilles Deleuze και Felix Guattari, η Spivak διερευνά τους μηχανισμούς παραγωγής και κατασκευής της ετερότητας, την οποία οι τρεις αυτοί θεωρητικοί επιθυμούν να απελευθερώσουν αποδομώντας το σύστημα αξιών που την παράγει και την εκμεταλλεύεται. Η Spivak αναδεικνύει την προβληματική της διττής εγγραφής της μεθοδολογίας τους τόσο στην αποδόμηση όσο και στην αναγκαστική ανασύνθεση των μεταφυσικών αξιών που, κατά τα άλλα, οι Foucault, Deleuze και Guattari αποσυνθέτουν και αναλύουν μέσα από την επίμονη κριτική που ασκούν στις αρχές και τους λόγους του Ευρωπαϊκού Διαφωτισμού. Η Spivak μελετά τη σύνθετη θέση της «γυναίκας-υποτελούς» ως ένα παράδειγμα ετερότητας που στέκεται ανάμεσα στην πατριαρχία και στον ιμπεριαλισμό, ως τη φιγούρα της «γυναίκας του Τρίτου Κόσμου» που βρίσκεται παγιδευμένη ανάμεσα στην παράδοση και στη νεωτερικότητα, για να αναρωτηθεί εάν υπάρχει τόπος για να ακουστεί η δική της φωνή μέσα από ένα θεωρητικό και πολιτικό λόγο που δεν είναι παράγωγο ούτε της Δύσης αλλά ούτε και της εντόπιας πατριαρχικής κουλτούρας. </ref> [subaltern] και του «έμφυλου υποτελούς» [gendered subaltern]. Στο Imaginary Maps [Φαντασιακοί Χάρτες], παρουσιάζει την έννοια του «έμφυλου υποτελούς» ως μια <del class="diffchange diffchange-inline">«μη</del>-συγκροτημένη <del class="diffchange diffchange-inline">ετερότητα» </del>[unconstutitued alterity], η οποία χρησιμοποιείται ως ένα εξωτερικό σημείο αναφοράς ή ως ένα αρνητικό ορόσημο ή αντικείμενο. Συγκεντρώνοντας στο σώμα της την πενία, τη δυστυχία, την απελπισία, η «γυναίκα-υποτελής» γίνεται ένα παγκόσμιο σύμβολο του ανθρώπου δίχως δικαιώματα και κυρίως δίχως το δικαίωμα σε δικαιώματα, αυτό που ο Georgio Agamben ονομάζει στο ομώνυμο έργο του homo sacer.  </div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>Για τις Grewal και Caplan η έννοια του υπερεθνικού πρέπει να μελετηθεί σε διάλογο με τη φεμινιστική ανάλυση της σεξουαλικότητας ως κατηγορίας, η οποία είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τη ταξική, τη φυλετική, την εθνική και τη θρησκευτική ταυτότητα. Ένα παράδειγμα διττής ανάλυσης της παγκοσμιοποίησης και του φύλου είναι το έργο της Spivak και ιδιαίτερα η ανάλυση του ρόλου του «[[υποτελής ο/η|υποτελούς]]» <ref> Στο πρωτοποριακό της κείμενο “Can the Subaltern Speak?” [«Μπορεί η Υποτελής να Μιλήσει;»], η Spivak αναλύει τον πολύπλοκο ρόλο της δυτικής θεωρίας όταν ταξιδεύει έξω από τα σύνορά της για να προβληματιστεί σχετικά με την πολιτική χρησιμότητά της όσον αφορά στο σύνθετο ρόλο της «γυναίκας-υποτελούς». Μέσα από μια κριτική ανάλυση της γενεαλογικής μεθοδολογίας του Michel Foucault και της νομαδολογίας των Gilles Deleuze και Felix Guattari, η Spivak διερευνά τους μηχανισμούς παραγωγής και κατασκευής της ετερότητας, την οποία οι τρεις αυτοί θεωρητικοί επιθυμούν να απελευθερώσουν αποδομώντας το σύστημα αξιών που την παράγει και την εκμεταλλεύεται. Η Spivak αναδεικνύει την προβληματική της διττής εγγραφής της μεθοδολογίας τους τόσο στην αποδόμηση όσο και στην αναγκαστική ανασύνθεση των μεταφυσικών αξιών που, κατά τα άλλα, οι Foucault, Deleuze και Guattari αποσυνθέτουν και αναλύουν μέσα από την επίμονη κριτική που ασκούν στις αρχές και τους λόγους του Ευρωπαϊκού Διαφωτισμού. Η Spivak μελετά τη σύνθετη θέση της «γυναίκας-υποτελούς» ως ένα παράδειγμα ετερότητας που στέκεται ανάμεσα στην πατριαρχία και στον ιμπεριαλισμό, ως τη φιγούρα της «γυναίκας του Τρίτου Κόσμου» που βρίσκεται παγιδευμένη ανάμεσα στην παράδοση και στη νεωτερικότητα, για να αναρωτηθεί εάν υπάρχει τόπος για να ακουστεί η δική της φωνή μέσα από ένα θεωρητικό και πολιτικό λόγο που δεν είναι παράγωγο ούτε της Δύσης αλλά ούτε και της εντόπιας πατριαρχικής κουλτούρας. </ref> [subaltern] και του «έμφυλου υποτελούς» [gendered subaltern]. Στο Imaginary Maps [Φαντασιακοί Χάρτες], παρουσιάζει την έννοια του «έμφυλου υποτελούς» ως μια <ins class="diffchange diffchange-inline">"[[μη</ins>-συγκροτημένη <ins class="diffchange diffchange-inline">ετερότητα]]" </ins>[unconstutitued alterity], η οποία χρησιμοποιείται ως ένα εξωτερικό σημείο αναφοράς ή ως ένα αρνητικό ορόσημο ή αντικείμενο. Συγκεντρώνοντας στο σώμα της την πενία, τη δυστυχία, την απελπισία, η «γυναίκα-υποτελής» γίνεται ένα παγκόσμιο σύμβολο του ανθρώπου δίχως δικαιώματα και κυρίως δίχως το δικαίωμα σε δικαιώματα, αυτό που ο Georgio Agamben ονομάζει στο ομώνυμο έργο του homo sacer.  </div></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>Ως σύμβολο, το φύλο χρησιμοποιείται σε εκτεταμένες μεταφορές βιασμού και παραβίασης, αφού πολλές φορές η παγκοσμιοποίηση περιγράφεται ως ένα «σενάριο βιασμού» (rape script), όπως το ονομάζει και ο John Marx, το οποίο συμβάλλει σε μια αλλότροπη τάση θηλυκοποίησης περιοχών και ανθρώπινων δράσεων. Καθώς οι γυναίκες αφομοιώνονται συμβολικά από το εθνικό [[φαντασιακό]] [imaginary] και το πολιτικό του σύστημα και χρησιμοποιούνται ως «συμβολικά σημαίνοντα της εθνικής διαφοράς» (Nira Yural Davis και Floya Anthias), αφομοιώνονται και από την υπερεθνική πολιτική αρένα, η οποία συχνά παρουσιάζεται ως ένα θηλυκοποιημένο πεδίο εκμετάλλευσης και ανάπτυξης, καλλιέργειας και κατάχρησης (Anne McClintock). Το γυναικείο σώμα συχνά ταυτίζεται με το εντόπιο πεδίο και έδαφος που κατακτάται και γρήγορα αφομοιώνεται από το παγκόσμιο κεφάλαιο και τις ευμετάβλητες ανάγκες του. Γι άλλη μια φορά το γυναικείο σώμα χρησιμοποιείται μεταφορικά ως το σύμβολο ενός τόπου που είναι περιθωριοποιημένος και ευμετάβλητος υπό το βάρος των παγκόσμιων φορέων και οικονομικών δυνάμεων. Η Spivak περιγράφει αυτόν τον τόπο ως «υποτελή ή υπο-προλεταριακό τόπο», ο οποίος συχνά εμφανίζεται ως θηλυκοποιημένος και επομένως εύκολο θύμα προστατευτισμού και εκμετάλλευσης. Τόσο όμως η Spivak όσο και άλλες θεωρητικοί όπως οι Bergeron, Sassen, Katz και Freeman, βλέπουν αυτόν τον «υποτελή ή υπο-προλεταριακό τόπο» ως ένα πεδίο δράσης και αντίδρασης ενάντια στη λογική της επέκτασης του παγκόσμιου κεφαλαίου. Αυτές οι θεωρητικοί ελπίζουν ότι οι ίδιες οι «νέες διασπορές» οι οποίες αναπτύσσονται στον «υποτελή ή υπο-προλεταριακό τόπο» και οι καινούριοι ρόλοι που αναπτύσσουν οι γυναίκες μέσα στα πλαίσια του που δεν ελέγχονται απόλυτα ούτε από εθνικές αλλά ούτε και από υπερεθνικές πολιτικές θα αποτελέσουν την αρχή μιας νέας και παράλληλης δράσης και ανάπτυξης τόσο στο πολιτισμικό όσο και στο πολιτικό πεδίο.</div></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>Ως σύμβολο, το φύλο χρησιμοποιείται σε εκτεταμένες μεταφορές βιασμού και παραβίασης, αφού πολλές φορές η παγκοσμιοποίηση περιγράφεται ως ένα «σενάριο βιασμού» (rape script), όπως το ονομάζει και ο John Marx, το οποίο συμβάλλει σε μια αλλότροπη τάση θηλυκοποίησης περιοχών και ανθρώπινων δράσεων. Καθώς οι γυναίκες αφομοιώνονται συμβολικά από το εθνικό [[φαντασιακό]] [imaginary] και το πολιτικό του σύστημα και χρησιμοποιούνται ως «συμβολικά σημαίνοντα της εθνικής διαφοράς» (Nira Yural Davis και Floya Anthias), αφομοιώνονται και από την υπερεθνική πολιτική αρένα, η οποία συχνά παρουσιάζεται ως ένα θηλυκοποιημένο πεδίο εκμετάλλευσης και ανάπτυξης, καλλιέργειας και κατάχρησης (Anne McClintock). Το γυναικείο σώμα συχνά ταυτίζεται με το εντόπιο πεδίο και έδαφος που κατακτάται και γρήγορα αφομοιώνεται από το παγκόσμιο κεφάλαιο και τις ευμετάβλητες ανάγκες του. Γι άλλη μια φορά το γυναικείο σώμα χρησιμοποιείται μεταφορικά ως το σύμβολο ενός τόπου που είναι περιθωριοποιημένος και ευμετάβλητος υπό το βάρος των παγκόσμιων φορέων και οικονομικών δυνάμεων. Η Spivak περιγράφει αυτόν τον τόπο ως «υποτελή ή υπο-προλεταριακό τόπο», ο οποίος συχνά εμφανίζεται ως θηλυκοποιημένος και επομένως εύκολο θύμα προστατευτισμού και εκμετάλλευσης. Τόσο όμως η Spivak όσο και άλλες θεωρητικοί όπως οι Bergeron, Sassen, Katz και Freeman, βλέπουν αυτόν τον «υποτελή ή υπο-προλεταριακό τόπο» ως ένα πεδίο δράσης και αντίδρασης ενάντια στη λογική της επέκτασης του παγκόσμιου κεφαλαίου. Αυτές οι θεωρητικοί ελπίζουν ότι οι ίδιες οι «νέες διασπορές» οι οποίες αναπτύσσονται στον «υποτελή ή υπο-προλεταριακό τόπο» και οι καινούριοι ρόλοι που αναπτύσσουν οι γυναίκες μέσα στα πλαίσια του που δεν ελέγχονται απόλυτα ούτε από εθνικές αλλά ούτε και από υπερεθνικές πολιτικές θα αποτελέσουν την αρχή μιας νέας και παράλληλης δράσης και ανάπτυξης τόσο στο πολιτισμικό όσο και στο πολιτικό πεδίο.</div></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td></tr>
</table>Fylopediahttps://www.fylopedia.uoa.gr/index.php?title=%CE%A6%CF%8D%CE%BB%CE%BF_%CE%BA%CE%B1%CE%B9_%CF%80%CE%B1%CE%B3%CE%BA%CE%BF%CF%83%CE%BC%CE%B9%CE%BF%CF%80%CE%BF%CE%AF%CE%B7%CF%83%CE%B7&diff=798&oldid=prevFylopedia: /* Υποσημειώσεις */2009-06-16T11:27:36Z<p><span dir="auto"><span class="autocomment">Υποσημειώσεις</span></span></p>
<table class="diff diff-contentalign-left" data-mw="interface">
<col class='diff-marker' />
<col class='diff-content' />
<col class='diff-marker' />
<col class='diff-content' />
<tr style='vertical-align: top;' lang='el'>
<td colspan='2' style="background-color: white; color:black; text-align: center;">← Παλαιότερη αναθεώρηση</td>
<td colspan='2' style="background-color: white; color:black; text-align: center;">Αναθεώρηση της 11:27, 16 Ιουνίου 2009</td>
</tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l36" >Γραμμή 36:</td>
<td colspan="2" class="diff-lineno">Γραμμή 36:</td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><references/></div></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><references/></div></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">==Υποσημειώσεις==</del></div></td><td colspan="2"> </td></tr>
<tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">1.Στο πρωτοποριακό της κείμενο “Can the Subaltern Speak?” [«Μπορεί η Υποτελής να Μιλήσει;»], η Spivak αναλύει τον πολύπλοκο ρόλο της δυτικής θεωρίας όταν ταξιδεύει έξω από τα σύνορά της για να προβληματιστεί σχετικά με την πολιτική χρησιμότητά της όσον αφορά στο σύνθετο ρόλο της «γυναίκας-υποτελούς». Μέσα από μια κριτική ανάλυση της γενεαλογικής μεθοδολογίας του Michel Foucault και της νομαδολογίας των Gilles Deleuze και Felix Guattari, η Spivak διερευνά τους μηχανισμούς παραγωγής και κατασκευής της ετερότητας, την οποία οι τρεις αυτοί θεωρητικοί επιθυμούν να απελευθερώσουν αποδομώντας το σύστημα αξιών που την παράγει και την εκμεταλλεύεται. Η Spivak αναδεικνύει την προβληματική της διττής εγγραφής της μεθοδολογίας τους τόσο στην αποδόμηση όσο και στην αναγκαστική ανασύνθεση των μεταφυσικών αξιών που, κατά τα άλλα, οι Foucault, Deleuze και Guattari αποσυνθέτουν και αναλύουν μέσα από την επίμονη κριτική που ασκούν στις αρχές και τους λόγους του Ευρωπαϊκού Διαφωτισμού. Η Spivak μελετά τη σύνθετη θέση της «γυναίκας-υποτελούς» ως ένα παράδειγμα ετερότητας που στέκεται ανάμεσα στην πατριαρχία και στον ιμπεριαλισμό, ως τη φιγούρα της «γυναίκας του Τρίτου Κόσμου» που βρίσκεται παγιδευμένη ανάμεσα στην παράδοση και στη νεωτερικότητα, για να αναρωτηθεί εάν υπάρχει τόπος για να ακουστεί η δική της φωνή μέσα από ένα θεωρητικό και πολιτικό λόγο που δεν είναι παράγωγο ούτε της Δύσης αλλά ούτε και της εντόπιας πατριαρχικής κουλτούρας.</del></div></td><td colspan="2"> </td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;"><span id="extlinks"></span></del></div></td><td colspan="2"> </td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>==Εξωτερικές συνδέσεις==</div></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>==Εξωτερικές συνδέσεις==</div></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td></tr>
</table>Fylopediahttps://www.fylopedia.uoa.gr/index.php?title=%CE%A6%CF%8D%CE%BB%CE%BF_%CE%BA%CE%B1%CE%B9_%CF%80%CE%B1%CE%B3%CE%BA%CE%BF%CF%83%CE%BC%CE%B9%CE%BF%CF%80%CE%BF%CE%AF%CE%B7%CF%83%CE%B7&diff=797&oldid=prevFylopedia στις 09:51, 16 Ιουνίου 20092009-06-16T09:51:45Z<p></p>
<table class="diff diff-contentalign-left" data-mw="interface">
<col class='diff-marker' />
<col class='diff-content' />
<col class='diff-marker' />
<col class='diff-content' />
<tr style='vertical-align: top;' lang='el'>
<td colspan='2' style="background-color: white; color:black; text-align: center;">← Παλαιότερη αναθεώρηση</td>
<td colspan='2' style="background-color: white; color:black; text-align: center;">Αναθεώρηση της 09:51, 16 Ιουνίου 2009</td>
</tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l31" >Γραμμή 31:</td>
<td colspan="2" class="diff-lineno">Γραμμή 31:</td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>ε. Τη μη-κυβερνητική οργάνωση και την εξέλιξη κοινωνικών κινημάτων και νέων μορφών κοινωνικού ακτιβισμού και την εμφάνιση καινούριων μορφών διακυβέρνησης.<br></div></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>ε. Τη μη-κυβερνητική οργάνωση και την εξέλιξη κοινωνικών κινημάτων και νέων μορφών κοινωνικού ακτιβισμού και την εμφάνιση καινούριων μορφών διακυβέρνησης.<br></div></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>στ. Τη συνεχή ύπαρξη εθνικών και πολιτισμικών διαφορών οι οποίες συνιστούν καινούρια θεσμικά και διεθνικά πλαίσια.<br></div></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>στ. Τη συνεχή ύπαρξη εθνικών και πολιτισμικών διαφορών οι οποίες συνιστούν καινούρια θεσμικά και διεθνικά πλαίσια.<br></div></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>Για τις Grewal και Caplan η έννοια του υπερεθνικού πρέπει να μελετηθεί σε διάλογο με τη φεμινιστική ανάλυση της σεξουαλικότητας ως κατηγορίας, η οποία είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τη ταξική, τη φυλετική, την εθνική και τη θρησκευτική ταυτότητα. Ένα παράδειγμα διττής ανάλυσης της παγκοσμιοποίησης και του φύλου είναι το έργο της Spivak και ιδιαίτερα η ανάλυση του ρόλου του «[[υποτελής ο/η|υποτελούς]]» <ref>Στο πρωτοποριακό της κείμενο “Can the Subaltern Speak?” [«Μπορεί η Υποτελής να Μιλήσει;»], η Spivak αναλύει τον πολύπλοκο ρόλο της δυτικής θεωρίας όταν ταξιδεύει έξω από τα σύνορά της για να προβληματιστεί σχετικά με την πολιτική χρησιμότητά της όσον αφορά στο σύνθετο ρόλο της «γυναίκας-υποτελούς». Μέσα από μια κριτική ανάλυση της γενεαλογικής μεθοδολογίας του Michel Foucault και της νομαδολογίας των Gilles Deleuze και Felix Guattari, η Spivak διερευνά τους μηχανισμούς παραγωγής και κατασκευής της ετερότητας, την οποία οι τρεις αυτοί θεωρητικοί επιθυμούν να απελευθερώσουν αποδομώντας το σύστημα αξιών που την παράγει και την εκμεταλλεύεται. Η Spivak αναδεικνύει την προβληματική της διττής εγγραφής της μεθοδολογίας τους τόσο στην αποδόμηση όσο και στην αναγκαστική ανασύνθεση των μεταφυσικών αξιών που, κατά τα άλλα, οι Foucault, Deleuze και Guattari αποσυνθέτουν και αναλύουν μέσα από την επίμονη κριτική που ασκούν στις αρχές και τους λόγους του Ευρωπαϊκού Διαφωτισμού. Η Spivak μελετά τη σύνθετη θέση της «γυναίκας-υποτελούς» ως ένα παράδειγμα ετερότητας που στέκεται ανάμεσα στην πατριαρχία και στον ιμπεριαλισμό, ως τη φιγούρα της «γυναίκας του Τρίτου Κόσμου» που βρίσκεται παγιδευμένη ανάμεσα στην παράδοση και στη νεωτερικότητα, για να αναρωτηθεί εάν υπάρχει τόπος για να ακουστεί η δική της φωνή μέσα από ένα θεωρητικό και πολιτικό λόγο που δεν είναι παράγωγο ούτε της Δύσης αλλά ούτε και της εντόπιας πατριαρχικής κουλτούρας.</ref> [subaltern] και του «έμφυλου υποτελούς» [gendered subaltern]. Στο Imaginary Maps [Φαντασιακοί Χάρτες], παρουσιάζει την έννοια του «έμφυλου υποτελούς» ως μια «μη-συγκροτημένη ετερότητα» [unconstutitued alterity], η οποία χρησιμοποιείται ως ένα εξωτερικό σημείο αναφοράς ή ως ένα αρνητικό ορόσημο ή αντικείμενο. Συγκεντρώνοντας στο σώμα της την πενία, τη δυστυχία, την απελπισία, η «γυναίκα-υποτελής» γίνεται ένα παγκόσμιο σύμβολο του ανθρώπου δίχως δικαιώματα και κυρίως δίχως το δικαίωμα σε δικαιώματα, αυτό που ο Georgio Agamben ονομάζει στο ομώνυμο έργο του homo sacer.  </div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>Για τις Grewal και Caplan η έννοια του υπερεθνικού πρέπει να μελετηθεί σε διάλογο με τη φεμινιστική ανάλυση της σεξουαλικότητας ως κατηγορίας, η οποία είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τη ταξική, τη φυλετική, την εθνική και τη θρησκευτική ταυτότητα. Ένα παράδειγμα διττής ανάλυσης της παγκοσμιοποίησης και του φύλου είναι το έργο της Spivak και ιδιαίτερα η ανάλυση του ρόλου του «[[υποτελής ο/η|υποτελούς]]» <ref> Στο πρωτοποριακό της κείμενο “Can the Subaltern Speak?” [«Μπορεί η Υποτελής να Μιλήσει;»], η Spivak αναλύει τον πολύπλοκο ρόλο της δυτικής θεωρίας όταν ταξιδεύει έξω από τα σύνορά της για να προβληματιστεί σχετικά με την πολιτική χρησιμότητά της όσον αφορά στο σύνθετο ρόλο της «γυναίκας-υποτελούς». Μέσα από μια κριτική ανάλυση της γενεαλογικής μεθοδολογίας του Michel Foucault και της νομαδολογίας των Gilles Deleuze και Felix Guattari, η Spivak διερευνά τους μηχανισμούς παραγωγής και κατασκευής της ετερότητας, την οποία οι τρεις αυτοί θεωρητικοί επιθυμούν να απελευθερώσουν αποδομώντας το σύστημα αξιών που την παράγει και την εκμεταλλεύεται. Η Spivak αναδεικνύει την προβληματική της διττής εγγραφής της μεθοδολογίας τους τόσο στην αποδόμηση όσο και στην αναγκαστική ανασύνθεση των μεταφυσικών αξιών που, κατά τα άλλα, οι Foucault, Deleuze και Guattari αποσυνθέτουν και αναλύουν μέσα από την επίμονη κριτική που ασκούν στις αρχές και τους λόγους του Ευρωπαϊκού Διαφωτισμού. Η Spivak μελετά τη σύνθετη θέση της «γυναίκας-υποτελούς» ως ένα παράδειγμα ετερότητας που στέκεται ανάμεσα στην πατριαρχία και στον ιμπεριαλισμό, ως τη φιγούρα της «γυναίκας του Τρίτου Κόσμου» που βρίσκεται παγιδευμένη ανάμεσα στην παράδοση και στη νεωτερικότητα, για να αναρωτηθεί εάν υπάρχει τόπος για να ακουστεί η δική της φωνή μέσα από ένα θεωρητικό και πολιτικό λόγο που δεν είναι παράγωγο ούτε της Δύσης αλλά ούτε και της εντόπιας πατριαρχικής κουλτούρας. </ref> [subaltern] και του «έμφυλου υποτελούς» [gendered subaltern]. Στο Imaginary Maps [Φαντασιακοί Χάρτες], παρουσιάζει την έννοια του «έμφυλου υποτελούς» ως μια «μη-συγκροτημένη ετερότητα» [unconstutitued alterity], η οποία χρησιμοποιείται ως ένα εξωτερικό σημείο αναφοράς ή ως ένα αρνητικό ορόσημο ή αντικείμενο. Συγκεντρώνοντας στο σώμα της την πενία, τη δυστυχία, την απελπισία, η «γυναίκα-υποτελής» γίνεται ένα παγκόσμιο σύμβολο του ανθρώπου δίχως δικαιώματα και κυρίως δίχως το δικαίωμα σε δικαιώματα, αυτό που ο Georgio Agamben ονομάζει στο ομώνυμο έργο του homo sacer.  </div></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>Ως σύμβολο, το φύλο χρησιμοποιείται σε εκτεταμένες μεταφορές βιασμού και παραβίασης, αφού πολλές φορές η παγκοσμιοποίηση περιγράφεται ως ένα «σενάριο βιασμού» (rape script), όπως το ονομάζει και ο John Marx, το οποίο συμβάλλει σε μια αλλότροπη τάση θηλυκοποίησης περιοχών και ανθρώπινων δράσεων. Καθώς οι γυναίκες αφομοιώνονται συμβολικά από το εθνικό [[φαντασιακό]] [imaginary] και το πολιτικό του σύστημα και χρησιμοποιούνται ως «συμβολικά σημαίνοντα της εθνικής διαφοράς» (Nira Yural Davis και Floya Anthias), αφομοιώνονται και από την υπερεθνική πολιτική αρένα, η οποία συχνά παρουσιάζεται ως ένα θηλυκοποιημένο πεδίο εκμετάλλευσης και ανάπτυξης, καλλιέργειας και κατάχρησης (Anne McClintock). Το γυναικείο σώμα συχνά ταυτίζεται με το εντόπιο πεδίο και έδαφος που κατακτάται και γρήγορα αφομοιώνεται από το παγκόσμιο κεφάλαιο και τις ευμετάβλητες ανάγκες του. Γι άλλη μια φορά το γυναικείο σώμα χρησιμοποιείται μεταφορικά ως το σύμβολο ενός τόπου που είναι περιθωριοποιημένος και ευμετάβλητος υπό το βάρος των παγκόσμιων φορέων και οικονομικών δυνάμεων. Η Spivak περιγράφει αυτόν τον τόπο ως «υποτελή ή υπο-προλεταριακό τόπο», ο οποίος συχνά εμφανίζεται ως θηλυκοποιημένος και επομένως εύκολο θύμα προστατευτισμού και εκμετάλλευσης. Τόσο όμως η Spivak όσο και άλλες θεωρητικοί όπως οι Bergeron, Sassen, Katz και Freeman, βλέπουν αυτόν τον «υποτελή ή υπο-προλεταριακό τόπο» ως ένα πεδίο δράσης και αντίδρασης ενάντια στη λογική της επέκτασης του παγκόσμιου κεφαλαίου. Αυτές οι θεωρητικοί ελπίζουν ότι οι ίδιες οι «νέες διασπορές» οι οποίες αναπτύσσονται στον «υποτελή ή υπο-προλεταριακό τόπο» και οι καινούριοι ρόλοι που αναπτύσσουν οι γυναίκες μέσα στα πλαίσια του που δεν ελέγχονται απόλυτα ούτε από εθνικές αλλά ούτε και από υπερεθνικές πολιτικές θα αποτελέσουν την αρχή μιας νέας και παράλληλης δράσης και ανάπτυξης τόσο στο πολιτισμικό όσο και στο πολιτικό πεδίο.</div></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>Ως σύμβολο, το φύλο χρησιμοποιείται σε εκτεταμένες μεταφορές βιασμού και παραβίασης, αφού πολλές φορές η παγκοσμιοποίηση περιγράφεται ως ένα «σενάριο βιασμού» (rape script), όπως το ονομάζει και ο John Marx, το οποίο συμβάλλει σε μια αλλότροπη τάση θηλυκοποίησης περιοχών και ανθρώπινων δράσεων. Καθώς οι γυναίκες αφομοιώνονται συμβολικά από το εθνικό [[φαντασιακό]] [imaginary] και το πολιτικό του σύστημα και χρησιμοποιούνται ως «συμβολικά σημαίνοντα της εθνικής διαφοράς» (Nira Yural Davis και Floya Anthias), αφομοιώνονται και από την υπερεθνική πολιτική αρένα, η οποία συχνά παρουσιάζεται ως ένα θηλυκοποιημένο πεδίο εκμετάλλευσης και ανάπτυξης, καλλιέργειας και κατάχρησης (Anne McClintock). Το γυναικείο σώμα συχνά ταυτίζεται με το εντόπιο πεδίο και έδαφος που κατακτάται και γρήγορα αφομοιώνεται από το παγκόσμιο κεφάλαιο και τις ευμετάβλητες ανάγκες του. Γι άλλη μια φορά το γυναικείο σώμα χρησιμοποιείται μεταφορικά ως το σύμβολο ενός τόπου που είναι περιθωριοποιημένος και ευμετάβλητος υπό το βάρος των παγκόσμιων φορέων και οικονομικών δυνάμεων. Η Spivak περιγράφει αυτόν τον τόπο ως «υποτελή ή υπο-προλεταριακό τόπο», ο οποίος συχνά εμφανίζεται ως θηλυκοποιημένος και επομένως εύκολο θύμα προστατευτισμού και εκμετάλλευσης. Τόσο όμως η Spivak όσο και άλλες θεωρητικοί όπως οι Bergeron, Sassen, Katz και Freeman, βλέπουν αυτόν τον «υποτελή ή υπο-προλεταριακό τόπο» ως ένα πεδίο δράσης και αντίδρασης ενάντια στη λογική της επέκτασης του παγκόσμιου κεφαλαίου. Αυτές οι θεωρητικοί ελπίζουν ότι οι ίδιες οι «νέες διασπορές» οι οποίες αναπτύσσονται στον «υποτελή ή υπο-προλεταριακό τόπο» και οι καινούριοι ρόλοι που αναπτύσσουν οι γυναίκες μέσα στα πλαίσια του που δεν ελέγχονται απόλυτα ούτε από εθνικές αλλά ούτε και από υπερεθνικές πολιτικές θα αποτελέσουν την αρχή μιας νέας και παράλληλης δράσης και ανάπτυξης τόσο στο πολιτισμικό όσο και στο πολιτικό πεδίο.</div></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td></tr>
</table>Fylopediahttps://www.fylopedia.uoa.gr/index.php?title=%CE%A6%CF%8D%CE%BB%CE%BF_%CE%BA%CE%B1%CE%B9_%CF%80%CE%B1%CE%B3%CE%BA%CE%BF%CF%83%CE%BC%CE%B9%CE%BF%CF%80%CE%BF%CE%AF%CE%B7%CF%83%CE%B7&diff=796&oldid=prevFylopedia στις 09:47, 16 Ιουνίου 20092009-06-16T09:47:28Z<p></p>
<table class="diff diff-contentalign-left" data-mw="interface">
<col class='diff-marker' />
<col class='diff-content' />
<col class='diff-marker' />
<col class='diff-content' />
<tr style='vertical-align: top;' lang='el'>
<td colspan='2' style="background-color: white; color:black; text-align: center;">← Παλαιότερη αναθεώρηση</td>
<td colspan='2' style="background-color: white; color:black; text-align: center;">Αναθεώρηση της 09:47, 16 Ιουνίου 2009</td>
</tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l31" >Γραμμή 31:</td>
<td colspan="2" class="diff-lineno">Γραμμή 31:</td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>ε. Τη μη-κυβερνητική οργάνωση και την εξέλιξη κοινωνικών κινημάτων και νέων μορφών κοινωνικού ακτιβισμού και την εμφάνιση καινούριων μορφών διακυβέρνησης.<br></div></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>ε. Τη μη-κυβερνητική οργάνωση και την εξέλιξη κοινωνικών κινημάτων και νέων μορφών κοινωνικού ακτιβισμού και την εμφάνιση καινούριων μορφών διακυβέρνησης.<br></div></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>στ. Τη συνεχή ύπαρξη εθνικών και πολιτισμικών διαφορών οι οποίες συνιστούν καινούρια θεσμικά και διεθνικά πλαίσια.<br></div></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>στ. Τη συνεχή ύπαρξη εθνικών και πολιτισμικών διαφορών οι οποίες συνιστούν καινούρια θεσμικά και διεθνικά πλαίσια.<br></div></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>Για τις Grewal και Caplan η έννοια του υπερεθνικού πρέπει να μελετηθεί σε διάλογο με τη φεμινιστική ανάλυση της σεξουαλικότητας ως κατηγορίας, η οποία είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τη ταξική, τη φυλετική, την εθνική και τη θρησκευτική ταυτότητα. Ένα παράδειγμα διττής ανάλυσης της παγκοσμιοποίησης και του φύλου είναι το έργο της Spivak και ιδιαίτερα η ανάλυση του ρόλου του «[[υποτελής ο/η|υποτελούς]]» <ref>Στο πρωτοποριακό της κείμενο “Can the Subaltern Speak?” [«Μπορεί η Υποτελής να Μιλήσει;»], η Spivak αναλύει τον πολύπλοκο ρόλο της δυτικής θεωρίας όταν ταξιδεύει έξω από τα σύνορά της για να προβληματιστεί σχετικά με την πολιτική χρησιμότητά της όσον αφορά στο σύνθετο ρόλο της «γυναίκας-υποτελούς». Μέσα από μια κριτική ανάλυση της γενεαλογικής μεθοδολογίας του Michel Foucault και της νομαδολογίας των Gilles Deleuze και Felix Guattari, η Spivak διερευνά τους μηχανισμούς παραγωγής και κατασκευής της ετερότητας, την οποία οι τρεις αυτοί θεωρητικοί επιθυμούν να απελευθερώσουν αποδομώντας το σύστημα αξιών που την παράγει και την εκμεταλλεύεται. Η Spivak αναδεικνύει την προβληματική της διττής εγγραφής της μεθοδολογίας τους τόσο στην αποδόμηση όσο και στην αναγκαστική ανασύνθεση των μεταφυσικών αξιών που, κατά τα άλλα, οι Foucault, Deleuze και Guattari αποσυνθέτουν και αναλύουν μέσα από την επίμονη κριτική που ασκούν στις αρχές και τους λόγους του Ευρωπαϊκού Διαφωτισμού. Η Spivak μελετά τη σύνθετη θέση της «γυναίκας-υποτελούς» ως ένα παράδειγμα ετερότητας που στέκεται ανάμεσα στην πατριαρχία και στον ιμπεριαλισμό, ως τη φιγούρα της «γυναίκας του Τρίτου Κόσμου» που βρίσκεται παγιδευμένη ανάμεσα στην παράδοση και στη νεωτερικότητα, για να αναρωτηθεί εάν υπάρχει τόπος για να ακουστεί η δική της φωνή μέσα από ένα θεωρητικό και πολιτικό λόγο που δεν είναι παράγωγο ούτε της Δύσης αλλά ούτε και της εντόπιας πατριαρχικής κουλτούρας.</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>Για τις Grewal και Caplan η έννοια του υπερεθνικού πρέπει να μελετηθεί σε διάλογο με τη φεμινιστική ανάλυση της σεξουαλικότητας ως κατηγορίας, η οποία είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τη ταξική, τη φυλετική, την εθνική και τη θρησκευτική ταυτότητα. Ένα παράδειγμα διττής ανάλυσης της παγκοσμιοποίησης και του φύλου είναι το έργο της Spivak και ιδιαίτερα η ανάλυση του ρόλου του «[[υποτελής ο/η|υποτελούς]]» <ref>Στο πρωτοποριακό της κείμενο “Can the Subaltern Speak?” [«Μπορεί η Υποτελής να Μιλήσει;»], η Spivak αναλύει τον πολύπλοκο ρόλο της δυτικής θεωρίας όταν ταξιδεύει έξω από τα σύνορά της για να προβληματιστεί σχετικά με την πολιτική χρησιμότητά της όσον αφορά στο σύνθετο ρόλο της «γυναίκας-υποτελούς». Μέσα από μια κριτική ανάλυση της γενεαλογικής μεθοδολογίας του Michel Foucault και της νομαδολογίας των Gilles Deleuze και Felix Guattari, η Spivak διερευνά τους μηχανισμούς παραγωγής και κατασκευής της ετερότητας, την οποία οι τρεις αυτοί θεωρητικοί επιθυμούν να απελευθερώσουν αποδομώντας το σύστημα αξιών που την παράγει και την εκμεταλλεύεται. Η Spivak αναδεικνύει την προβληματική της διττής εγγραφής της μεθοδολογίας τους τόσο στην αποδόμηση όσο και στην αναγκαστική ανασύνθεση των μεταφυσικών αξιών που, κατά τα άλλα, οι Foucault, Deleuze και Guattari αποσυνθέτουν και αναλύουν μέσα από την επίμονη κριτική που ασκούν στις αρχές και τους λόγους του Ευρωπαϊκού Διαφωτισμού. Η Spivak μελετά τη σύνθετη θέση της «γυναίκας-υποτελούς» ως ένα παράδειγμα ετερότητας που στέκεται ανάμεσα στην πατριαρχία και στον ιμπεριαλισμό, ως τη φιγούρα της «γυναίκας του Τρίτου Κόσμου» που βρίσκεται παγιδευμένη ανάμεσα στην παράδοση και στη νεωτερικότητα, για να αναρωτηθεί εάν υπάρχει τόπος για να ακουστεί η δική της φωνή μέσα από ένα θεωρητικό και πολιτικό λόγο που δεν είναι παράγωγο ούτε της Δύσης αλλά ούτε και της εντόπιας πατριαρχικής κουλτούρας.</ref> [subaltern] και του «έμφυλου υποτελούς» [gendered subaltern]. Στο Imaginary Maps [Φαντασιακοί Χάρτες], παρουσιάζει την έννοια του «έμφυλου υποτελούς» ως μια «μη-συγκροτημένη ετερότητα» [unconstutitued alterity], η οποία χρησιμοποιείται ως ένα εξωτερικό σημείο αναφοράς ή ως ένα αρνητικό ορόσημο ή αντικείμενο. Συγκεντρώνοντας στο σώμα της την πενία, τη δυστυχία, την απελπισία, η «γυναίκα-υποτελής» γίνεται ένα παγκόσμιο σύμβολο του ανθρώπου δίχως δικαιώματα και κυρίως δίχως το δικαίωμα σε δικαιώματα, αυτό που ο Georgio Agamben ονομάζει στο ομώνυμο έργο του homo sacer.  </div></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td><td colspan="2"> </td></tr>
<tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del class="diffchange diffchange-inline"> </del></ref><del class="diffchange diffchange-inline">1 </del>[subaltern] και του «έμφυλου υποτελούς» [gendered subaltern]. Στο Imaginary Maps [Φαντασιακοί Χάρτες], παρουσιάζει την έννοια του «έμφυλου υποτελούς» ως μια «μη-συγκροτημένη ετερότητα» [unconstutitued alterity], η οποία χρησιμοποιείται ως ένα εξωτερικό σημείο αναφοράς ή ως ένα αρνητικό ορόσημο ή αντικείμενο. Συγκεντρώνοντας στο σώμα της την πενία, τη δυστυχία, την απελπισία, η «γυναίκα-υποτελής» γίνεται ένα παγκόσμιο σύμβολο του ανθρώπου δίχως δικαιώματα και κυρίως δίχως το δικαίωμα σε δικαιώματα, αυτό που ο Georgio Agamben ονομάζει στο ομώνυμο έργο του homo sacer.  </div></td><td colspan="2"> </td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>Ως σύμβολο, το φύλο χρησιμοποιείται σε εκτεταμένες μεταφορές βιασμού και παραβίασης, αφού πολλές φορές η παγκοσμιοποίηση περιγράφεται ως ένα «σενάριο βιασμού» (rape script), όπως το ονομάζει και ο John Marx, το οποίο συμβάλλει σε μια αλλότροπη τάση θηλυκοποίησης περιοχών και ανθρώπινων δράσεων. Καθώς οι γυναίκες αφομοιώνονται συμβολικά από το εθνικό [[φαντασιακό]] [imaginary] και το πολιτικό του σύστημα και χρησιμοποιούνται ως «συμβολικά σημαίνοντα της εθνικής διαφοράς» (Nira Yural Davis και Floya Anthias), αφομοιώνονται και από την υπερεθνική πολιτική αρένα, η οποία συχνά παρουσιάζεται ως ένα θηλυκοποιημένο πεδίο εκμετάλλευσης και ανάπτυξης, καλλιέργειας και κατάχρησης (Anne McClintock). Το γυναικείο σώμα συχνά ταυτίζεται με το εντόπιο πεδίο και έδαφος που κατακτάται και γρήγορα αφομοιώνεται από το παγκόσμιο κεφάλαιο και τις ευμετάβλητες ανάγκες του. Γι άλλη μια φορά το γυναικείο σώμα χρησιμοποιείται μεταφορικά ως το σύμβολο ενός τόπου που είναι περιθωριοποιημένος και ευμετάβλητος υπό το βάρος των παγκόσμιων φορέων και οικονομικών δυνάμεων. Η Spivak περιγράφει αυτόν τον τόπο ως «υποτελή ή υπο-προλεταριακό τόπο», ο οποίος συχνά εμφανίζεται ως θηλυκοποιημένος και επομένως εύκολο θύμα προστατευτισμού και εκμετάλλευσης. Τόσο όμως η Spivak όσο και άλλες θεωρητικοί όπως οι Bergeron, Sassen, Katz και Freeman, βλέπουν αυτόν τον «υποτελή ή υπο-προλεταριακό τόπο» ως ένα πεδίο δράσης και αντίδρασης ενάντια στη λογική της επέκτασης του παγκόσμιου κεφαλαίου. Αυτές οι θεωρητικοί ελπίζουν ότι οι ίδιες οι «νέες διασπορές» οι οποίες αναπτύσσονται στον «υποτελή ή υπο-προλεταριακό τόπο» και οι καινούριοι ρόλοι που αναπτύσσουν οι γυναίκες μέσα στα πλαίσια του που δεν ελέγχονται απόλυτα ούτε από εθνικές αλλά ούτε και από υπερεθνικές πολιτικές θα αποτελέσουν την αρχή μιας νέας και παράλληλης δράσης και ανάπτυξης τόσο στο πολιτισμικό όσο και στο πολιτικό πεδίο.</div></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>Ως σύμβολο, το φύλο χρησιμοποιείται σε εκτεταμένες μεταφορές βιασμού και παραβίασης, αφού πολλές φορές η παγκοσμιοποίηση περιγράφεται ως ένα «σενάριο βιασμού» (rape script), όπως το ονομάζει και ο John Marx, το οποίο συμβάλλει σε μια αλλότροπη τάση θηλυκοποίησης περιοχών και ανθρώπινων δράσεων. Καθώς οι γυναίκες αφομοιώνονται συμβολικά από το εθνικό [[φαντασιακό]] [imaginary] και το πολιτικό του σύστημα και χρησιμοποιούνται ως «συμβολικά σημαίνοντα της εθνικής διαφοράς» (Nira Yural Davis και Floya Anthias), αφομοιώνονται και από την υπερεθνική πολιτική αρένα, η οποία συχνά παρουσιάζεται ως ένα θηλυκοποιημένο πεδίο εκμετάλλευσης και ανάπτυξης, καλλιέργειας και κατάχρησης (Anne McClintock). Το γυναικείο σώμα συχνά ταυτίζεται με το εντόπιο πεδίο και έδαφος που κατακτάται και γρήγορα αφομοιώνεται από το παγκόσμιο κεφάλαιο και τις ευμετάβλητες ανάγκες του. Γι άλλη μια φορά το γυναικείο σώμα χρησιμοποιείται μεταφορικά ως το σύμβολο ενός τόπου που είναι περιθωριοποιημένος και ευμετάβλητος υπό το βάρος των παγκόσμιων φορέων και οικονομικών δυνάμεων. Η Spivak περιγράφει αυτόν τον τόπο ως «υποτελή ή υπο-προλεταριακό τόπο», ο οποίος συχνά εμφανίζεται ως θηλυκοποιημένος και επομένως εύκολο θύμα προστατευτισμού και εκμετάλλευσης. Τόσο όμως η Spivak όσο και άλλες θεωρητικοί όπως οι Bergeron, Sassen, Katz και Freeman, βλέπουν αυτόν τον «υποτελή ή υπο-προλεταριακό τόπο» ως ένα πεδίο δράσης και αντίδρασης ενάντια στη λογική της επέκτασης του παγκόσμιου κεφαλαίου. Αυτές οι θεωρητικοί ελπίζουν ότι οι ίδιες οι «νέες διασπορές» οι οποίες αναπτύσσονται στον «υποτελή ή υπο-προλεταριακό τόπο» και οι καινούριοι ρόλοι που αναπτύσσουν οι γυναίκες μέσα στα πλαίσια του που δεν ελέγχονται απόλυτα ούτε από εθνικές αλλά ούτε και από υπερεθνικές πολιτικές θα αποτελέσουν την αρχή μιας νέας και παράλληλης δράσης και ανάπτυξης τόσο στο πολιτισμικό όσο και στο πολιτικό πεδίο.</div></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><references/></div></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><references/></div></td></tr>
<tr><td colspan="2"> </td><td class='diff-marker'>+</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;"></ins></div></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>==Υποσημειώσεις==</div></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>==Υποσημειώσεις==</div></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>1.Στο πρωτοποριακό της κείμενο “Can the Subaltern Speak?” [«Μπορεί η Υποτελής να Μιλήσει;»], η Spivak αναλύει τον πολύπλοκο ρόλο της δυτικής θεωρίας όταν ταξιδεύει έξω από τα σύνορά της για να προβληματιστεί σχετικά με την πολιτική χρησιμότητά της όσον αφορά στο σύνθετο ρόλο της «γυναίκας-υποτελούς». Μέσα από μια κριτική ανάλυση της γενεαλογικής μεθοδολογίας του Michel Foucault και της νομαδολογίας των Gilles Deleuze και Felix Guattari, η Spivak διερευνά τους μηχανισμούς παραγωγής και κατασκευής της ετερότητας, την οποία οι τρεις αυτοί θεωρητικοί επιθυμούν να απελευθερώσουν αποδομώντας το σύστημα αξιών που την παράγει και την εκμεταλλεύεται. Η Spivak αναδεικνύει την προβληματική της διττής εγγραφής της μεθοδολογίας τους τόσο στην αποδόμηση όσο και στην αναγκαστική ανασύνθεση των μεταφυσικών αξιών που, κατά τα άλλα, οι Foucault, Deleuze και Guattari αποσυνθέτουν και αναλύουν μέσα από την επίμονη κριτική που ασκούν στις αρχές και τους λόγους του Ευρωπαϊκού Διαφωτισμού. Η Spivak μελετά τη σύνθετη θέση της «γυναίκας-υποτελούς» ως ένα παράδειγμα ετερότητας που στέκεται ανάμεσα στην πατριαρχία και στον ιμπεριαλισμό, ως τη φιγούρα της «γυναίκας του Τρίτου Κόσμου» που βρίσκεται παγιδευμένη ανάμεσα στην παράδοση και στη νεωτερικότητα, για να αναρωτηθεί εάν υπάρχει τόπος για να ακουστεί η δική της φωνή μέσα από ένα θεωρητικό και πολιτικό λόγο που δεν είναι παράγωγο ούτε της Δύσης αλλά ούτε και της εντόπιας πατριαρχικής κουλτούρας.</div></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>1.Στο πρωτοποριακό της κείμενο “Can the Subaltern Speak?” [«Μπορεί η Υποτελής να Μιλήσει;»], η Spivak αναλύει τον πολύπλοκο ρόλο της δυτικής θεωρίας όταν ταξιδεύει έξω από τα σύνορά της για να προβληματιστεί σχετικά με την πολιτική χρησιμότητά της όσον αφορά στο σύνθετο ρόλο της «γυναίκας-υποτελούς». Μέσα από μια κριτική ανάλυση της γενεαλογικής μεθοδολογίας του Michel Foucault και της νομαδολογίας των Gilles Deleuze και Felix Guattari, η Spivak διερευνά τους μηχανισμούς παραγωγής και κατασκευής της ετερότητας, την οποία οι τρεις αυτοί θεωρητικοί επιθυμούν να απελευθερώσουν αποδομώντας το σύστημα αξιών που την παράγει και την εκμεταλλεύεται. Η Spivak αναδεικνύει την προβληματική της διττής εγγραφής της μεθοδολογίας τους τόσο στην αποδόμηση όσο και στην αναγκαστική ανασύνθεση των μεταφυσικών αξιών που, κατά τα άλλα, οι Foucault, Deleuze και Guattari αποσυνθέτουν και αναλύουν μέσα από την επίμονη κριτική που ασκούν στις αρχές και τους λόγους του Ευρωπαϊκού Διαφωτισμού. Η Spivak μελετά τη σύνθετη θέση της «γυναίκας-υποτελούς» ως ένα παράδειγμα ετερότητας που στέκεται ανάμεσα στην πατριαρχία και στον ιμπεριαλισμό, ως τη φιγούρα της «γυναίκας του Τρίτου Κόσμου» που βρίσκεται παγιδευμένη ανάμεσα στην παράδοση και στη νεωτερικότητα, για να αναρωτηθεί εάν υπάρχει τόπος για να ακουστεί η δική της φωνή μέσα από ένα θεωρητικό και πολιτικό λόγο που δεν είναι παράγωγο ούτε της Δύσης αλλά ούτε και της εντόπιας πατριαρχικής κουλτούρας.</div></td></tr>
</table>Fylopediahttps://www.fylopedia.uoa.gr/index.php?title=%CE%A6%CF%8D%CE%BB%CE%BF_%CE%BA%CE%B1%CE%B9_%CF%80%CE%B1%CE%B3%CE%BA%CE%BF%CF%83%CE%BC%CE%B9%CE%BF%CF%80%CE%BF%CE%AF%CE%B7%CF%83%CE%B7&diff=795&oldid=prevFylopedia στις 09:42, 16 Ιουνίου 20092009-06-16T09:42:46Z<p></p>
<table class="diff diff-contentalign-left" data-mw="interface">
<col class='diff-marker' />
<col class='diff-content' />
<col class='diff-marker' />
<col class='diff-content' />
<tr style='vertical-align: top;' lang='el'>
<td colspan='2' style="background-color: white; color:black; text-align: center;">← Παλαιότερη αναθεώρηση</td>
<td colspan='2' style="background-color: white; color:black; text-align: center;">Αναθεώρηση της 09:42, 16 Ιουνίου 2009</td>
</tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l33" >Γραμμή 33:</td>
<td colspan="2" class="diff-lineno">Γραμμή 33:</td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>Για τις Grewal και Caplan η έννοια του υπερεθνικού πρέπει να μελετηθεί σε διάλογο με τη φεμινιστική ανάλυση της σεξουαλικότητας ως κατηγορίας, η οποία είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τη ταξική, τη φυλετική, την εθνική και τη θρησκευτική ταυτότητα. Ένα παράδειγμα διττής ανάλυσης της παγκοσμιοποίησης και του φύλου είναι το έργο της Spivak και ιδιαίτερα η ανάλυση του ρόλου του «[[υποτελής ο/η|υποτελούς]]» <ref>Στο πρωτοποριακό της κείμενο “Can the Subaltern Speak?” [«Μπορεί η Υποτελής να Μιλήσει;»], η Spivak αναλύει τον πολύπλοκο ρόλο της δυτικής θεωρίας όταν ταξιδεύει έξω από τα σύνορά της για να προβληματιστεί σχετικά με την πολιτική χρησιμότητά της όσον αφορά στο σύνθετο ρόλο της «γυναίκας-υποτελούς». Μέσα από μια κριτική ανάλυση της γενεαλογικής μεθοδολογίας του Michel Foucault και της νομαδολογίας των Gilles Deleuze και Felix Guattari, η Spivak διερευνά τους μηχανισμούς παραγωγής και κατασκευής της ετερότητας, την οποία οι τρεις αυτοί θεωρητικοί επιθυμούν να απελευθερώσουν αποδομώντας το σύστημα αξιών που την παράγει και την εκμεταλλεύεται. Η Spivak αναδεικνύει την προβληματική της διττής εγγραφής της μεθοδολογίας τους τόσο στην αποδόμηση όσο και στην αναγκαστική ανασύνθεση των μεταφυσικών αξιών που, κατά τα άλλα, οι Foucault, Deleuze και Guattari αποσυνθέτουν και αναλύουν μέσα από την επίμονη κριτική που ασκούν στις αρχές και τους λόγους του Ευρωπαϊκού Διαφωτισμού. Η Spivak μελετά τη σύνθετη θέση της «γυναίκας-υποτελούς» ως ένα παράδειγμα ετερότητας που στέκεται ανάμεσα στην πατριαρχία και στον ιμπεριαλισμό, ως τη φιγούρα της «γυναίκας του Τρίτου Κόσμου» που βρίσκεται παγιδευμένη ανάμεσα στην παράδοση και στη νεωτερικότητα, για να αναρωτηθεί εάν υπάρχει τόπος για να ακουστεί η δική της φωνή μέσα από ένα θεωρητικό και πολιτικό λόγο που δεν είναι παράγωγο ούτε της Δύσης αλλά ούτε και της εντόπιας πατριαρχικής κουλτούρας.</div></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>Για τις Grewal και Caplan η έννοια του υπερεθνικού πρέπει να μελετηθεί σε διάλογο με τη φεμινιστική ανάλυση της σεξουαλικότητας ως κατηγορίας, η οποία είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τη ταξική, τη φυλετική, την εθνική και τη θρησκευτική ταυτότητα. Ένα παράδειγμα διττής ανάλυσης της παγκοσμιοποίησης και του φύλου είναι το έργο της Spivak και ιδιαίτερα η ανάλυση του ρόλου του «[[υποτελής ο/η|υποτελούς]]» <ref>Στο πρωτοποριακό της κείμενο “Can the Subaltern Speak?” [«Μπορεί η Υποτελής να Μιλήσει;»], η Spivak αναλύει τον πολύπλοκο ρόλο της δυτικής θεωρίας όταν ταξιδεύει έξω από τα σύνορά της για να προβληματιστεί σχετικά με την πολιτική χρησιμότητά της όσον αφορά στο σύνθετο ρόλο της «γυναίκας-υποτελούς». Μέσα από μια κριτική ανάλυση της γενεαλογικής μεθοδολογίας του Michel Foucault και της νομαδολογίας των Gilles Deleuze και Felix Guattari, η Spivak διερευνά τους μηχανισμούς παραγωγής και κατασκευής της ετερότητας, την οποία οι τρεις αυτοί θεωρητικοί επιθυμούν να απελευθερώσουν αποδομώντας το σύστημα αξιών που την παράγει και την εκμεταλλεύεται. Η Spivak αναδεικνύει την προβληματική της διττής εγγραφής της μεθοδολογίας τους τόσο στην αποδόμηση όσο και στην αναγκαστική ανασύνθεση των μεταφυσικών αξιών που, κατά τα άλλα, οι Foucault, Deleuze και Guattari αποσυνθέτουν και αναλύουν μέσα από την επίμονη κριτική που ασκούν στις αρχές και τους λόγους του Ευρωπαϊκού Διαφωτισμού. Η Spivak μελετά τη σύνθετη θέση της «γυναίκας-υποτελούς» ως ένα παράδειγμα ετερότητας που στέκεται ανάμεσα στην πατριαρχία και στον ιμπεριαλισμό, ως τη φιγούρα της «γυναίκας του Τρίτου Κόσμου» που βρίσκεται παγιδευμένη ανάμεσα στην παράδοση και στη νεωτερικότητα, για να αναρωτηθεί εάν υπάρχει τόπος για να ακουστεί η δική της φωνή μέσα από ένα θεωρητικό και πολιτικό λόγο που δεν είναι παράγωγο ούτε της Δύσης αλλά ούτε και της εντόπιας πατριαρχικής κουλτούρας.</div></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>  <ref<del class="diffchange diffchange-inline">/</del>>1 [subaltern] και του «έμφυλου υποτελούς» [gendered subaltern]. Στο Imaginary Maps [Φαντασιακοί Χάρτες], παρουσιάζει την έννοια του «έμφυλου υποτελούς» ως μια «μη-συγκροτημένη ετερότητα» [unconstutitued alterity], η οποία χρησιμοποιείται ως ένα εξωτερικό σημείο αναφοράς ή ως ένα αρνητικό ορόσημο ή αντικείμενο. Συγκεντρώνοντας στο σώμα της την πενία, τη δυστυχία, την απελπισία, η «γυναίκα-υποτελής» γίνεται ένα παγκόσμιο σύμβολο του ανθρώπου δίχως δικαιώματα και κυρίως δίχως το δικαίωμα σε δικαιώματα, αυτό που ο Georgio Agamben ονομάζει στο ομώνυμο έργο του homo sacer.  </div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>  <<ins class="diffchange diffchange-inline">/</ins>ref>1 [subaltern] και του «έμφυλου υποτελούς» [gendered subaltern]. Στο Imaginary Maps [Φαντασιακοί Χάρτες], παρουσιάζει την έννοια του «έμφυλου υποτελούς» ως μια «μη-συγκροτημένη ετερότητα» [unconstutitued alterity], η οποία χρησιμοποιείται ως ένα εξωτερικό σημείο αναφοράς ή ως ένα αρνητικό ορόσημο ή αντικείμενο. Συγκεντρώνοντας στο σώμα της την πενία, τη δυστυχία, την απελπισία, η «γυναίκα-υποτελής» γίνεται ένα παγκόσμιο σύμβολο του ανθρώπου δίχως δικαιώματα και κυρίως δίχως το δικαίωμα σε δικαιώματα, αυτό που ο Georgio Agamben ονομάζει στο ομώνυμο έργο του homo sacer.  </div></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>Ως σύμβολο, το φύλο χρησιμοποιείται σε εκτεταμένες μεταφορές βιασμού και παραβίασης, αφού πολλές φορές η παγκοσμιοποίηση περιγράφεται ως ένα «σενάριο βιασμού» (rape script), όπως το ονομάζει και ο John Marx, το οποίο συμβάλλει σε μια αλλότροπη τάση θηλυκοποίησης περιοχών και ανθρώπινων δράσεων. Καθώς οι γυναίκες αφομοιώνονται συμβολικά από το εθνικό [[φαντασιακό]] [imaginary] και το πολιτικό του σύστημα και χρησιμοποιούνται ως «συμβολικά σημαίνοντα της εθνικής διαφοράς» (Nira Yural Davis και Floya Anthias), αφομοιώνονται και από την υπερεθνική πολιτική αρένα, η οποία συχνά παρουσιάζεται ως ένα θηλυκοποιημένο πεδίο εκμετάλλευσης και ανάπτυξης, καλλιέργειας και κατάχρησης (Anne McClintock). Το γυναικείο σώμα συχνά ταυτίζεται με το εντόπιο πεδίο και έδαφος που κατακτάται και γρήγορα αφομοιώνεται από το παγκόσμιο κεφάλαιο και τις ευμετάβλητες ανάγκες του. Γι άλλη μια φορά το γυναικείο σώμα χρησιμοποιείται μεταφορικά ως το σύμβολο ενός τόπου που είναι περιθωριοποιημένος και ευμετάβλητος υπό το βάρος των παγκόσμιων φορέων και οικονομικών δυνάμεων. Η Spivak περιγράφει αυτόν τον τόπο ως «υποτελή ή υπο-προλεταριακό τόπο», ο οποίος συχνά εμφανίζεται ως θηλυκοποιημένος και επομένως εύκολο θύμα προστατευτισμού και εκμετάλλευσης. Τόσο όμως η Spivak όσο και άλλες θεωρητικοί όπως οι Bergeron, Sassen, Katz και Freeman, βλέπουν αυτόν τον «υποτελή ή υπο-προλεταριακό τόπο» ως ένα πεδίο δράσης και αντίδρασης ενάντια στη λογική της επέκτασης του παγκόσμιου κεφαλαίου. Αυτές οι θεωρητικοί ελπίζουν ότι οι ίδιες οι «νέες διασπορές» οι οποίες αναπτύσσονται στον «υποτελή ή υπο-προλεταριακό τόπο» και οι καινούριοι ρόλοι που αναπτύσσουν οι γυναίκες μέσα στα πλαίσια του που δεν ελέγχονται απόλυτα ούτε από εθνικές αλλά ούτε και από υπερεθνικές πολιτικές θα αποτελέσουν την αρχή μιας νέας και παράλληλης δράσης και ανάπτυξης τόσο στο πολιτισμικό όσο και στο πολιτικό πεδίο.</div></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>Ως σύμβολο, το φύλο χρησιμοποιείται σε εκτεταμένες μεταφορές βιασμού και παραβίασης, αφού πολλές φορές η παγκοσμιοποίηση περιγράφεται ως ένα «σενάριο βιασμού» (rape script), όπως το ονομάζει και ο John Marx, το οποίο συμβάλλει σε μια αλλότροπη τάση θηλυκοποίησης περιοχών και ανθρώπινων δράσεων. Καθώς οι γυναίκες αφομοιώνονται συμβολικά από το εθνικό [[φαντασιακό]] [imaginary] και το πολιτικό του σύστημα και χρησιμοποιούνται ως «συμβολικά σημαίνοντα της εθνικής διαφοράς» (Nira Yural Davis και Floya Anthias), αφομοιώνονται και από την υπερεθνική πολιτική αρένα, η οποία συχνά παρουσιάζεται ως ένα θηλυκοποιημένο πεδίο εκμετάλλευσης και ανάπτυξης, καλλιέργειας και κατάχρησης (Anne McClintock). Το γυναικείο σώμα συχνά ταυτίζεται με το εντόπιο πεδίο και έδαφος που κατακτάται και γρήγορα αφομοιώνεται από το παγκόσμιο κεφάλαιο και τις ευμετάβλητες ανάγκες του. Γι άλλη μια φορά το γυναικείο σώμα χρησιμοποιείται μεταφορικά ως το σύμβολο ενός τόπου που είναι περιθωριοποιημένος και ευμετάβλητος υπό το βάρος των παγκόσμιων φορέων και οικονομικών δυνάμεων. Η Spivak περιγράφει αυτόν τον τόπο ως «υποτελή ή υπο-προλεταριακό τόπο», ο οποίος συχνά εμφανίζεται ως θηλυκοποιημένος και επομένως εύκολο θύμα προστατευτισμού και εκμετάλλευσης. Τόσο όμως η Spivak όσο και άλλες θεωρητικοί όπως οι Bergeron, Sassen, Katz και Freeman, βλέπουν αυτόν τον «υποτελή ή υπο-προλεταριακό τόπο» ως ένα πεδίο δράσης και αντίδρασης ενάντια στη λογική της επέκτασης του παγκόσμιου κεφαλαίου. Αυτές οι θεωρητικοί ελπίζουν ότι οι ίδιες οι «νέες διασπορές» οι οποίες αναπτύσσονται στον «υποτελή ή υπο-προλεταριακό τόπο» και οι καινούριοι ρόλοι που αναπτύσσουν οι γυναίκες μέσα στα πλαίσια του που δεν ελέγχονται απόλυτα ούτε από εθνικές αλλά ούτε και από υπερεθνικές πολιτικές θα αποτελέσουν την αρχή μιας νέας και παράλληλης δράσης και ανάπτυξης τόσο στο πολιτισμικό όσο και στο πολιτικό πεδίο.</div></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td></tr>
</table>Fylopediahttps://www.fylopedia.uoa.gr/index.php?title=%CE%A6%CF%8D%CE%BB%CE%BF_%CE%BA%CE%B1%CE%B9_%CF%80%CE%B1%CE%B3%CE%BA%CE%BF%CF%83%CE%BC%CE%B9%CE%BF%CF%80%CE%BF%CE%AF%CE%B7%CF%83%CE%B7&diff=794&oldid=prevFylopedia στις 09:38, 16 Ιουνίου 20092009-06-16T09:38:57Z<p></p>
<table class="diff diff-contentalign-left" data-mw="interface">
<col class='diff-marker' />
<col class='diff-content' />
<col class='diff-marker' />
<col class='diff-content' />
<tr style='vertical-align: top;' lang='el'>
<td colspan='2' style="background-color: white; color:black; text-align: center;">← Παλαιότερη αναθεώρηση</td>
<td colspan='2' style="background-color: white; color:black; text-align: center;">Αναθεώρηση της 09:38, 16 Ιουνίου 2009</td>
</tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l36" >Γραμμή 36:</td>
<td colspan="2" class="diff-lineno">Γραμμή 36:</td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>Ως σύμβολο, το φύλο χρησιμοποιείται σε εκτεταμένες μεταφορές βιασμού και παραβίασης, αφού πολλές φορές η παγκοσμιοποίηση περιγράφεται ως ένα «σενάριο βιασμού» (rape script), όπως το ονομάζει και ο John Marx, το οποίο συμβάλλει σε μια αλλότροπη τάση θηλυκοποίησης περιοχών και ανθρώπινων δράσεων. Καθώς οι γυναίκες αφομοιώνονται συμβολικά από το εθνικό [[φαντασιακό]] [imaginary] και το πολιτικό του σύστημα και χρησιμοποιούνται ως «συμβολικά σημαίνοντα της εθνικής διαφοράς» (Nira Yural Davis και Floya Anthias), αφομοιώνονται και από την υπερεθνική πολιτική αρένα, η οποία συχνά παρουσιάζεται ως ένα θηλυκοποιημένο πεδίο εκμετάλλευσης και ανάπτυξης, καλλιέργειας και κατάχρησης (Anne McClintock). Το γυναικείο σώμα συχνά ταυτίζεται με το εντόπιο πεδίο και έδαφος που κατακτάται και γρήγορα αφομοιώνεται από το παγκόσμιο κεφάλαιο και τις ευμετάβλητες ανάγκες του. Γι άλλη μια φορά το γυναικείο σώμα χρησιμοποιείται μεταφορικά ως το σύμβολο ενός τόπου που είναι περιθωριοποιημένος και ευμετάβλητος υπό το βάρος των παγκόσμιων φορέων και οικονομικών δυνάμεων. Η Spivak περιγράφει αυτόν τον τόπο ως «υποτελή ή υπο-προλεταριακό τόπο», ο οποίος συχνά εμφανίζεται ως θηλυκοποιημένος και επομένως εύκολο θύμα προστατευτισμού και εκμετάλλευσης. Τόσο όμως η Spivak όσο και άλλες θεωρητικοί όπως οι Bergeron, Sassen, Katz και Freeman, βλέπουν αυτόν τον «υποτελή ή υπο-προλεταριακό τόπο» ως ένα πεδίο δράσης και αντίδρασης ενάντια στη λογική της επέκτασης του παγκόσμιου κεφαλαίου. Αυτές οι θεωρητικοί ελπίζουν ότι οι ίδιες οι «νέες διασπορές» οι οποίες αναπτύσσονται στον «υποτελή ή υπο-προλεταριακό τόπο» και οι καινούριοι ρόλοι που αναπτύσσουν οι γυναίκες μέσα στα πλαίσια του που δεν ελέγχονται απόλυτα ούτε από εθνικές αλλά ούτε και από υπερεθνικές πολιτικές θα αποτελέσουν την αρχή μιας νέας και παράλληλης δράσης και ανάπτυξης τόσο στο πολιτισμικό όσο και στο πολιτικό πεδίο.</div></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>Ως σύμβολο, το φύλο χρησιμοποιείται σε εκτεταμένες μεταφορές βιασμού και παραβίασης, αφού πολλές φορές η παγκοσμιοποίηση περιγράφεται ως ένα «σενάριο βιασμού» (rape script), όπως το ονομάζει και ο John Marx, το οποίο συμβάλλει σε μια αλλότροπη τάση θηλυκοποίησης περιοχών και ανθρώπινων δράσεων. Καθώς οι γυναίκες αφομοιώνονται συμβολικά από το εθνικό [[φαντασιακό]] [imaginary] και το πολιτικό του σύστημα και χρησιμοποιούνται ως «συμβολικά σημαίνοντα της εθνικής διαφοράς» (Nira Yural Davis και Floya Anthias), αφομοιώνονται και από την υπερεθνική πολιτική αρένα, η οποία συχνά παρουσιάζεται ως ένα θηλυκοποιημένο πεδίο εκμετάλλευσης και ανάπτυξης, καλλιέργειας και κατάχρησης (Anne McClintock). Το γυναικείο σώμα συχνά ταυτίζεται με το εντόπιο πεδίο και έδαφος που κατακτάται και γρήγορα αφομοιώνεται από το παγκόσμιο κεφάλαιο και τις ευμετάβλητες ανάγκες του. Γι άλλη μια φορά το γυναικείο σώμα χρησιμοποιείται μεταφορικά ως το σύμβολο ενός τόπου που είναι περιθωριοποιημένος και ευμετάβλητος υπό το βάρος των παγκόσμιων φορέων και οικονομικών δυνάμεων. Η Spivak περιγράφει αυτόν τον τόπο ως «υποτελή ή υπο-προλεταριακό τόπο», ο οποίος συχνά εμφανίζεται ως θηλυκοποιημένος και επομένως εύκολο θύμα προστατευτισμού και εκμετάλλευσης. Τόσο όμως η Spivak όσο και άλλες θεωρητικοί όπως οι Bergeron, Sassen, Katz και Freeman, βλέπουν αυτόν τον «υποτελή ή υπο-προλεταριακό τόπο» ως ένα πεδίο δράσης και αντίδρασης ενάντια στη λογική της επέκτασης του παγκόσμιου κεφαλαίου. Αυτές οι θεωρητικοί ελπίζουν ότι οι ίδιες οι «νέες διασπορές» οι οποίες αναπτύσσονται στον «υποτελή ή υπο-προλεταριακό τόπο» και οι καινούριοι ρόλοι που αναπτύσσουν οι γυναίκες μέσα στα πλαίσια του που δεν ελέγχονται απόλυτα ούτε από εθνικές αλλά ούτε και από υπερεθνικές πολιτικές θα αποτελέσουν την αρχή μιας νέας και παράλληλης δράσης και ανάπτυξης τόσο στο πολιτισμικό όσο και στο πολιτικό πεδίο.</div></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins class="diffchange diffchange-inline"><references/></ins></div></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>==Υποσημειώσεις==</div></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>==Υποσημειώσεις==</div></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>1.Στο πρωτοποριακό της κείμενο “Can the Subaltern Speak?” [«Μπορεί η Υποτελής να Μιλήσει;»], η Spivak αναλύει τον πολύπλοκο ρόλο της δυτικής θεωρίας όταν ταξιδεύει έξω από τα σύνορά της για να προβληματιστεί σχετικά με την πολιτική χρησιμότητά της όσον αφορά στο σύνθετο ρόλο της «γυναίκας-υποτελούς». Μέσα από μια κριτική ανάλυση της γενεαλογικής μεθοδολογίας του Michel Foucault και της νομαδολογίας των Gilles Deleuze και Felix Guattari, η Spivak διερευνά τους μηχανισμούς παραγωγής και κατασκευής της ετερότητας, την οποία οι τρεις αυτοί θεωρητικοί επιθυμούν να απελευθερώσουν αποδομώντας το σύστημα αξιών που την παράγει και την εκμεταλλεύεται. Η Spivak αναδεικνύει την προβληματική της διττής εγγραφής της μεθοδολογίας τους τόσο στην αποδόμηση όσο και στην αναγκαστική ανασύνθεση των μεταφυσικών αξιών που, κατά τα άλλα, οι Foucault, Deleuze και Guattari αποσυνθέτουν και αναλύουν μέσα από την επίμονη κριτική που ασκούν στις αρχές και τους λόγους του Ευρωπαϊκού Διαφωτισμού. Η Spivak μελετά τη σύνθετη θέση της «γυναίκας-υποτελούς» ως ένα παράδειγμα ετερότητας που στέκεται ανάμεσα στην πατριαρχία και στον ιμπεριαλισμό, ως τη φιγούρα της «γυναίκας του Τρίτου Κόσμου» που βρίσκεται παγιδευμένη ανάμεσα στην παράδοση και στη νεωτερικότητα, για να αναρωτηθεί εάν υπάρχει τόπος για να ακουστεί η δική της φωνή μέσα από ένα θεωρητικό και πολιτικό λόγο που δεν είναι παράγωγο ούτε της Δύσης αλλά ούτε και της εντόπιας πατριαρχικής κουλτούρας.</div></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>1.Στο πρωτοποριακό της κείμενο “Can the Subaltern Speak?” [«Μπορεί η Υποτελής να Μιλήσει;»], η Spivak αναλύει τον πολύπλοκο ρόλο της δυτικής θεωρίας όταν ταξιδεύει έξω από τα σύνορά της για να προβληματιστεί σχετικά με την πολιτική χρησιμότητά της όσον αφορά στο σύνθετο ρόλο της «γυναίκας-υποτελούς». Μέσα από μια κριτική ανάλυση της γενεαλογικής μεθοδολογίας του Michel Foucault και της νομαδολογίας των Gilles Deleuze και Felix Guattari, η Spivak διερευνά τους μηχανισμούς παραγωγής και κατασκευής της ετερότητας, την οποία οι τρεις αυτοί θεωρητικοί επιθυμούν να απελευθερώσουν αποδομώντας το σύστημα αξιών που την παράγει και την εκμεταλλεύεται. Η Spivak αναδεικνύει την προβληματική της διττής εγγραφής της μεθοδολογίας τους τόσο στην αποδόμηση όσο και στην αναγκαστική ανασύνθεση των μεταφυσικών αξιών που, κατά τα άλλα, οι Foucault, Deleuze και Guattari αποσυνθέτουν και αναλύουν μέσα από την επίμονη κριτική που ασκούν στις αρχές και τους λόγους του Ευρωπαϊκού Διαφωτισμού. Η Spivak μελετά τη σύνθετη θέση της «γυναίκας-υποτελούς» ως ένα παράδειγμα ετερότητας που στέκεται ανάμεσα στην πατριαρχία και στον ιμπεριαλισμό, ως τη φιγούρα της «γυναίκας του Τρίτου Κόσμου» που βρίσκεται παγιδευμένη ανάμεσα στην παράδοση και στη νεωτερικότητα, για να αναρωτηθεί εάν υπάρχει τόπος για να ακουστεί η δική της φωνή μέσα από ένα θεωρητικό και πολιτικό λόγο που δεν είναι παράγωγο ούτε της Δύσης αλλά ούτε και της εντόπιας πατριαρχικής κουλτούρας.</div></td></tr>
</table>Fylopediahttps://www.fylopedia.uoa.gr/index.php?title=%CE%A6%CF%8D%CE%BB%CE%BF_%CE%BA%CE%B1%CE%B9_%CF%80%CE%B1%CE%B3%CE%BA%CE%BF%CF%83%CE%BC%CE%B9%CE%BF%CF%80%CE%BF%CE%AF%CE%B7%CF%83%CE%B7&diff=793&oldid=prevFylopedia στις 09:38, 16 Ιουνίου 20092009-06-16T09:38:12Z<p></p>
<table class="diff diff-contentalign-left" data-mw="interface">
<col class='diff-marker' />
<col class='diff-content' />
<col class='diff-marker' />
<col class='diff-content' />
<tr style='vertical-align: top;' lang='el'>
<td colspan='2' style="background-color: white; color:black; text-align: center;">← Παλαιότερη αναθεώρηση</td>
<td colspan='2' style="background-color: white; color:black; text-align: center;">Αναθεώρηση της 09:38, 16 Ιουνίου 2009</td>
</tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l31" >Γραμμή 31:</td>
<td colspan="2" class="diff-lineno">Γραμμή 31:</td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>ε. Τη μη-κυβερνητική οργάνωση και την εξέλιξη κοινωνικών κινημάτων και νέων μορφών κοινωνικού ακτιβισμού και την εμφάνιση καινούριων μορφών διακυβέρνησης.<br></div></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>ε. Τη μη-κυβερνητική οργάνωση και την εξέλιξη κοινωνικών κινημάτων και νέων μορφών κοινωνικού ακτιβισμού και την εμφάνιση καινούριων μορφών διακυβέρνησης.<br></div></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>στ. Τη συνεχή ύπαρξη εθνικών και πολιτισμικών διαφορών οι οποίες συνιστούν καινούρια θεσμικά και διεθνικά πλαίσια.<br></div></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>στ. Τη συνεχή ύπαρξη εθνικών και πολιτισμικών διαφορών οι οποίες συνιστούν καινούρια θεσμικά και διεθνικά πλαίσια.<br></div></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>Για τις Grewal και Caplan η έννοια του υπερεθνικού πρέπει να μελετηθεί σε διάλογο με τη φεμινιστική ανάλυση της σεξουαλικότητας ως κατηγορίας, η οποία είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τη ταξική, τη φυλετική, την εθνική και τη θρησκευτική ταυτότητα. Ένα παράδειγμα διττής ανάλυσης της παγκοσμιοποίησης και του φύλου είναι το έργο της Spivak και ιδιαίτερα η ανάλυση του ρόλου του «[[υποτελής ο/η|υποτελούς]]<del class="diffchange diffchange-inline">»1 </del>[subaltern] και του «έμφυλου υποτελούς» [gendered subaltern]. Στο Imaginary Maps [Φαντασιακοί Χάρτες], παρουσιάζει την έννοια του «έμφυλου υποτελούς» ως μια «μη-συγκροτημένη ετερότητα» [unconstutitued alterity], η οποία χρησιμοποιείται ως ένα εξωτερικό σημείο αναφοράς ή ως ένα αρνητικό ορόσημο ή αντικείμενο. Συγκεντρώνοντας στο σώμα της την πενία, τη δυστυχία, την απελπισία, η «γυναίκα-υποτελής» γίνεται ένα παγκόσμιο σύμβολο του ανθρώπου δίχως δικαιώματα και κυρίως δίχως το δικαίωμα σε δικαιώματα, αυτό που ο Georgio Agamben ονομάζει στο ομώνυμο έργο του homo sacer.  </div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>Για τις Grewal και Caplan η έννοια του υπερεθνικού πρέπει να μελετηθεί σε διάλογο με τη φεμινιστική ανάλυση της σεξουαλικότητας ως κατηγορίας, η οποία είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τη ταξική, τη φυλετική, την εθνική και τη θρησκευτική ταυτότητα. Ένα παράδειγμα διττής ανάλυσης της παγκοσμιοποίησης και του φύλου είναι το έργο της Spivak και ιδιαίτερα η ανάλυση του ρόλου του «[[υποτελής ο/η|υποτελούς]]<ins class="diffchange diffchange-inline">» <ref>Στο πρωτοποριακό της κείμενο “Can the Subaltern Speak?” [«Μπορεί η Υποτελής να Μιλήσει;»], η Spivak αναλύει τον πολύπλοκο ρόλο της δυτικής θεωρίας όταν ταξιδεύει έξω από τα σύνορά της για να προβληματιστεί σχετικά με την πολιτική χρησιμότητά της όσον αφορά στο σύνθετο ρόλο της «γυναίκας-υποτελούς». Μέσα από μια κριτική ανάλυση της γενεαλογικής μεθοδολογίας του Michel Foucault και της νομαδολογίας των Gilles Deleuze και Felix Guattari, η Spivak διερευνά τους μηχανισμούς παραγωγής και κατασκευής της ετερότητας, την οποία οι τρεις αυτοί θεωρητικοί επιθυμούν να απελευθερώσουν αποδομώντας το σύστημα αξιών που την παράγει και την εκμεταλλεύεται. Η Spivak αναδεικνύει την προβληματική της διττής εγγραφής της μεθοδολογίας τους τόσο στην αποδόμηση όσο και στην αναγκαστική ανασύνθεση των μεταφυσικών αξιών που, κατά τα άλλα, οι Foucault, Deleuze και Guattari αποσυνθέτουν και αναλύουν μέσα από την επίμονη κριτική που ασκούν στις αρχές και τους λόγους του Ευρωπαϊκού Διαφωτισμού. Η Spivak μελετά τη σύνθετη θέση της «γυναίκας-υποτελούς» ως ένα παράδειγμα ετερότητας που στέκεται ανάμεσα στην πατριαρχία και στον ιμπεριαλισμό, ως τη φιγούρα της «γυναίκας του Τρίτου Κόσμου» που βρίσκεται παγιδευμένη ανάμεσα στην παράδοση και στη νεωτερικότητα, για να αναρωτηθεί εάν υπάρχει τόπος για να ακουστεί η δική της φωνή μέσα από ένα θεωρητικό και πολιτικό λόγο που δεν είναι παράγωγο ούτε της Δύσης αλλά ούτε και της εντόπιας πατριαρχικής κουλτούρας.</ins></div></td></tr>
<tr><td colspan="2"> </td><td class='diff-marker'>+</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td></tr>
<tr><td colspan="2"> </td><td class='diff-marker'>+</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins class="diffchange diffchange-inline"> <ref/>1 </ins>[subaltern] και του «έμφυλου υποτελούς» [gendered subaltern]. Στο Imaginary Maps [Φαντασιακοί Χάρτες], παρουσιάζει την έννοια του «έμφυλου υποτελούς» ως μια «μη-συγκροτημένη ετερότητα» [unconstutitued alterity], η οποία χρησιμοποιείται ως ένα εξωτερικό σημείο αναφοράς ή ως ένα αρνητικό ορόσημο ή αντικείμενο. Συγκεντρώνοντας στο σώμα της την πενία, τη δυστυχία, την απελπισία, η «γυναίκα-υποτελής» γίνεται ένα παγκόσμιο σύμβολο του ανθρώπου δίχως δικαιώματα και κυρίως δίχως το δικαίωμα σε δικαιώματα, αυτό που ο Georgio Agamben ονομάζει στο ομώνυμο έργο του homo sacer.  </div></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>Ως σύμβολο, το φύλο χρησιμοποιείται σε εκτεταμένες μεταφορές βιασμού και παραβίασης, αφού πολλές φορές η παγκοσμιοποίηση περιγράφεται ως ένα «σενάριο βιασμού» (rape script), όπως το ονομάζει και ο John Marx, το οποίο συμβάλλει σε μια αλλότροπη τάση θηλυκοποίησης περιοχών και ανθρώπινων δράσεων. Καθώς οι γυναίκες αφομοιώνονται συμβολικά από το εθνικό [[φαντασιακό]] [imaginary] και το πολιτικό του σύστημα και χρησιμοποιούνται ως «συμβολικά σημαίνοντα της εθνικής διαφοράς» (Nira Yural Davis και Floya Anthias), αφομοιώνονται και από την υπερεθνική πολιτική αρένα, η οποία συχνά παρουσιάζεται ως ένα θηλυκοποιημένο πεδίο εκμετάλλευσης και ανάπτυξης, καλλιέργειας και κατάχρησης (Anne McClintock). Το γυναικείο σώμα συχνά ταυτίζεται με το εντόπιο πεδίο και έδαφος που κατακτάται και γρήγορα αφομοιώνεται από το παγκόσμιο κεφάλαιο και τις ευμετάβλητες ανάγκες του. Γι άλλη μια φορά το γυναικείο σώμα χρησιμοποιείται μεταφορικά ως το σύμβολο ενός τόπου που είναι περιθωριοποιημένος και ευμετάβλητος υπό το βάρος των παγκόσμιων φορέων και οικονομικών δυνάμεων. Η Spivak περιγράφει αυτόν τον τόπο ως «υποτελή ή υπο-προλεταριακό τόπο», ο οποίος συχνά εμφανίζεται ως θηλυκοποιημένος και επομένως εύκολο θύμα προστατευτισμού και εκμετάλλευσης. Τόσο όμως η Spivak όσο και άλλες θεωρητικοί όπως οι Bergeron, Sassen, Katz και Freeman, βλέπουν αυτόν τον «υποτελή ή υπο-προλεταριακό τόπο» ως ένα πεδίο δράσης και αντίδρασης ενάντια στη λογική της επέκτασης του παγκόσμιου κεφαλαίου. Αυτές οι θεωρητικοί ελπίζουν ότι οι ίδιες οι «νέες διασπορές» οι οποίες αναπτύσσονται στον «υποτελή ή υπο-προλεταριακό τόπο» και οι καινούριοι ρόλοι που αναπτύσσουν οι γυναίκες μέσα στα πλαίσια του που δεν ελέγχονται απόλυτα ούτε από εθνικές αλλά ούτε και από υπερεθνικές πολιτικές θα αποτελέσουν την αρχή μιας νέας και παράλληλης δράσης και ανάπτυξης τόσο στο πολιτισμικό όσο και στο πολιτικό πεδίο.</div></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>Ως σύμβολο, το φύλο χρησιμοποιείται σε εκτεταμένες μεταφορές βιασμού και παραβίασης, αφού πολλές φορές η παγκοσμιοποίηση περιγράφεται ως ένα «σενάριο βιασμού» (rape script), όπως το ονομάζει και ο John Marx, το οποίο συμβάλλει σε μια αλλότροπη τάση θηλυκοποίησης περιοχών και ανθρώπινων δράσεων. Καθώς οι γυναίκες αφομοιώνονται συμβολικά από το εθνικό [[φαντασιακό]] [imaginary] και το πολιτικό του σύστημα και χρησιμοποιούνται ως «συμβολικά σημαίνοντα της εθνικής διαφοράς» (Nira Yural Davis και Floya Anthias), αφομοιώνονται και από την υπερεθνική πολιτική αρένα, η οποία συχνά παρουσιάζεται ως ένα θηλυκοποιημένο πεδίο εκμετάλλευσης και ανάπτυξης, καλλιέργειας και κατάχρησης (Anne McClintock). Το γυναικείο σώμα συχνά ταυτίζεται με το εντόπιο πεδίο και έδαφος που κατακτάται και γρήγορα αφομοιώνεται από το παγκόσμιο κεφάλαιο και τις ευμετάβλητες ανάγκες του. Γι άλλη μια φορά το γυναικείο σώμα χρησιμοποιείται μεταφορικά ως το σύμβολο ενός τόπου που είναι περιθωριοποιημένος και ευμετάβλητος υπό το βάρος των παγκόσμιων φορέων και οικονομικών δυνάμεων. Η Spivak περιγράφει αυτόν τον τόπο ως «υποτελή ή υπο-προλεταριακό τόπο», ο οποίος συχνά εμφανίζεται ως θηλυκοποιημένος και επομένως εύκολο θύμα προστατευτισμού και εκμετάλλευσης. Τόσο όμως η Spivak όσο και άλλες θεωρητικοί όπως οι Bergeron, Sassen, Katz και Freeman, βλέπουν αυτόν τον «υποτελή ή υπο-προλεταριακό τόπο» ως ένα πεδίο δράσης και αντίδρασης ενάντια στη λογική της επέκτασης του παγκόσμιου κεφαλαίου. Αυτές οι θεωρητικοί ελπίζουν ότι οι ίδιες οι «νέες διασπορές» οι οποίες αναπτύσσονται στον «υποτελή ή υπο-προλεταριακό τόπο» και οι καινούριοι ρόλοι που αναπτύσσουν οι γυναίκες μέσα στα πλαίσια του που δεν ελέγχονται απόλυτα ούτε από εθνικές αλλά ούτε και από υπερεθνικές πολιτικές θα αποτελέσουν την αρχή μιας νέας και παράλληλης δράσης και ανάπτυξης τόσο στο πολιτισμικό όσο και στο πολιτικό πεδίο.</div></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td></tr>
</table>Fylopediahttps://www.fylopedia.uoa.gr/index.php?title=%CE%A6%CF%8D%CE%BB%CE%BF_%CE%BA%CE%B1%CE%B9_%CF%80%CE%B1%CE%B3%CE%BA%CE%BF%CF%83%CE%BC%CE%B9%CE%BF%CF%80%CE%BF%CE%AF%CE%B7%CF%83%CE%B7&diff=746&oldid=prevFylopedia στις 09:34, 3 Ιουνίου 20092009-06-03T09:34:22Z<p></p>
<table class="diff diff-contentalign-left" data-mw="interface">
<col class='diff-marker' />
<col class='diff-content' />
<col class='diff-marker' />
<col class='diff-content' />
<tr style='vertical-align: top;' lang='el'>
<td colspan='2' style="background-color: white; color:black; text-align: center;">← Παλαιότερη αναθεώρηση</td>
<td colspan='2' style="background-color: white; color:black; text-align: center;">Αναθεώρηση της 09:34, 3 Ιουνίου 2009</td>
</tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l9" >Γραμμή 9:</td>
<td colspan="2" class="diff-lineno">Γραμμή 9:</td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>===<del class="diffchange diffchange-inline">I. </del>Παγκοσμιοποίηση: Ένα Πολυσύνθετο Φαινόμενο===</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>===Παγκοσμιοποίηση: Ένα Πολυσύνθετο Φαινόμενο===</div></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>Ένα ευρύ φάσμα θεωρητικών, πολιτικών επιστημόνων και οικονομολόγων έχουν προσπαθήσει να ερμηνεύσουν το φαινόμενο της παγκοσμιοποίησης. Από τους Fredric Jameson και Masao Miyoshi, με μία από τις πρώτες συλλογές άρθρων με τίτλο The Cultures of Globalization [Οι Κουλτούρες Της Παγκοσμιοποίησης], μέχρι και τους Michael Hardt και Antonio Negri, με τα δύο τελευταία έργα τους, Empire [Αυτοκρατορία] και Multitude [Πλήθος], η έννοια της παγκοσμιοποίησης έχει οικειοποιηθεί από θεωρίες οι οποίες αντιμετωπίζουν το φαινόμενο ως:  </div></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>Ένα ευρύ φάσμα θεωρητικών, πολιτικών επιστημόνων και οικονομολόγων έχουν προσπαθήσει να ερμηνεύσουν το φαινόμενο της παγκοσμιοποίησης. Από τους Fredric Jameson και Masao Miyoshi, με μία από τις πρώτες συλλογές άρθρων με τίτλο The Cultures of Globalization [Οι Κουλτούρες Της Παγκοσμιοποίησης], μέχρι και τους Michael Hardt και Antonio Negri, με τα δύο τελευταία έργα τους, Empire [Αυτοκρατορία] και Multitude [Πλήθος], η έννοια της παγκοσμιοποίησης έχει οικειοποιηθεί από θεωρίες οι οποίες αντιμετωπίζουν το φαινόμενο ως:  </div></td></tr>
<tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l20" >Γραμμή 20:</td>
<td colspan="2" class="diff-lineno">Γραμμή 20:</td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>===<del class="diffchange diffchange-inline">ΙΙ. </del>Το φύλο ως παράγοντας και μεταφορά===  </div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>===Το φύλο ως παράγοντας και μεταφορά===  </div></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>Μέσα στα πλαίσια της παγκοσμιοποίησης, το φύλο λειτουργεί τόσο ως πολιτικός, κοινωνικός και οικονομικός παράγοντας, όσο και ως σύμβολο και μεταφορά.</div></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>Μέσα στα πλαίσια της παγκοσμιοποίησης, το φύλο λειτουργεί τόσο ως πολιτικός, κοινωνικός και οικονομικός παράγοντας, όσο και ως σύμβολο και μεταφορά.</div></td></tr>
<tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l35" >Γραμμή 35:</td>
<td colspan="2" class="diff-lineno">Γραμμή 35:</td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del class="diffchange diffchange-inline"><span id</del>=<del class="diffchange diffchange-inline">"comments"></span></del></div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>==<ins class="diffchange diffchange-inline">Υποσημειώσεις</ins>==</div></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>=<del class="diffchange diffchange-inline">=Σχόλια Επιμελήτριας</del>==</div></td><td colspan="2"> </td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>1.Στο πρωτοποριακό της κείμενο “Can the Subaltern Speak?” [«Μπορεί η Υποτελής να Μιλήσει;»], η Spivak αναλύει τον πολύπλοκο ρόλο της δυτικής θεωρίας όταν ταξιδεύει έξω από τα σύνορά της για να προβληματιστεί σχετικά με την πολιτική χρησιμότητά της όσον αφορά στο σύνθετο ρόλο της «γυναίκας-υποτελούς». Μέσα από μια κριτική ανάλυση της γενεαλογικής μεθοδολογίας του Michel Foucault και της νομαδολογίας των Gilles Deleuze και Felix Guattari, η Spivak διερευνά τους μηχανισμούς παραγωγής και κατασκευής της ετερότητας, την οποία οι τρεις αυτοί θεωρητικοί επιθυμούν να απελευθερώσουν αποδομώντας το σύστημα αξιών που την παράγει και την εκμεταλλεύεται. Η Spivak αναδεικνύει την προβληματική της διττής εγγραφής της μεθοδολογίας τους τόσο στην αποδόμηση όσο και στην αναγκαστική ανασύνθεση των μεταφυσικών αξιών που, κατά τα άλλα, οι Foucault, Deleuze και Guattari αποσυνθέτουν και αναλύουν μέσα από την επίμονη κριτική που ασκούν στις αρχές και τους λόγους του Ευρωπαϊκού Διαφωτισμού. Η Spivak μελετά τη σύνθετη θέση της «γυναίκας-υποτελούς» ως ένα παράδειγμα ετερότητας που στέκεται ανάμεσα στην πατριαρχία και στον ιμπεριαλισμό, ως τη φιγούρα της «γυναίκας του Τρίτου Κόσμου» που βρίσκεται παγιδευμένη ανάμεσα στην παράδοση και στη νεωτερικότητα, για να αναρωτηθεί εάν υπάρχει τόπος για να ακουστεί η δική της φωνή μέσα από ένα θεωρητικό και πολιτικό λόγο που δεν είναι παράγωγο ούτε της Δύσης αλλά ούτε και της εντόπιας πατριαρχικής κουλτούρας.</div></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>1.Στο πρωτοποριακό της κείμενο “Can the Subaltern Speak?” [«Μπορεί η Υποτελής να Μιλήσει;»], η Spivak αναλύει τον πολύπλοκο ρόλο της δυτικής θεωρίας όταν ταξιδεύει έξω από τα σύνορά της για να προβληματιστεί σχετικά με την πολιτική χρησιμότητά της όσον αφορά στο σύνθετο ρόλο της «γυναίκας-υποτελούς». Μέσα από μια κριτική ανάλυση της γενεαλογικής μεθοδολογίας του Michel Foucault και της νομαδολογίας των Gilles Deleuze και Felix Guattari, η Spivak διερευνά τους μηχανισμούς παραγωγής και κατασκευής της ετερότητας, την οποία οι τρεις αυτοί θεωρητικοί επιθυμούν να απελευθερώσουν αποδομώντας το σύστημα αξιών που την παράγει και την εκμεταλλεύεται. Η Spivak αναδεικνύει την προβληματική της διττής εγγραφής της μεθοδολογίας τους τόσο στην αποδόμηση όσο και στην αναγκαστική ανασύνθεση των μεταφυσικών αξιών που, κατά τα άλλα, οι Foucault, Deleuze και Guattari αποσυνθέτουν και αναλύουν μέσα από την επίμονη κριτική που ασκούν στις αρχές και τους λόγους του Ευρωπαϊκού Διαφωτισμού. Η Spivak μελετά τη σύνθετη θέση της «γυναίκας-υποτελούς» ως ένα παράδειγμα ετερότητας που στέκεται ανάμεσα στην πατριαρχία και στον ιμπεριαλισμό, ως τη φιγούρα της «γυναίκας του Τρίτου Κόσμου» που βρίσκεται παγιδευμένη ανάμεσα στην παράδοση και στη νεωτερικότητα, για να αναρωτηθεί εάν υπάρχει τόπος για να ακουστεί η δική της φωνή μέσα από ένα θεωρητικό και πολιτικό λόγο που δεν είναι παράγωγο ούτε της Δύσης αλλά ούτε και της εντόπιας πατριαρχικής κουλτούρας.</div></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td></tr>
</table>Fylopediahttps://www.fylopedia.uoa.gr/index.php?title=%CE%A6%CF%8D%CE%BB%CE%BF_%CE%BA%CE%B1%CE%B9_%CF%80%CE%B1%CE%B3%CE%BA%CE%BF%CF%83%CE%BC%CE%B9%CE%BF%CF%80%CE%BF%CE%AF%CE%B7%CF%83%CE%B7&diff=629&oldid=prevFylopedia στις 09:02, 26 Μαΐου 20092009-05-26T09:02:52Z<p></p>
<table class="diff diff-contentalign-left" data-mw="interface">
<col class='diff-marker' />
<col class='diff-content' />
<col class='diff-marker' />
<col class='diff-content' />
<tr style='vertical-align: top;' lang='el'>
<td colspan='2' style="background-color: white; color:black; text-align: center;">← Παλαιότερη αναθεώρηση</td>
<td colspan='2' style="background-color: white; color:black; text-align: center;">Αναθεώρηση της 09:02, 26 Μαΐου 2009</td>
</tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l31" >Γραμμή 31:</td>
<td colspan="2" class="diff-lineno">Γραμμή 31:</td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>ε. Τη μη-κυβερνητική οργάνωση και την εξέλιξη κοινωνικών κινημάτων και νέων μορφών κοινωνικού ακτιβισμού και την εμφάνιση καινούριων μορφών διακυβέρνησης.<br></div></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>ε. Τη μη-κυβερνητική οργάνωση και την εξέλιξη κοινωνικών κινημάτων και νέων μορφών κοινωνικού ακτιβισμού και την εμφάνιση καινούριων μορφών διακυβέρνησης.<br></div></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>στ. Τη συνεχή ύπαρξη εθνικών και πολιτισμικών διαφορών οι οποίες συνιστούν καινούρια θεσμικά και διεθνικά πλαίσια.<br></div></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>στ. Τη συνεχή ύπαρξη εθνικών και πολιτισμικών διαφορών οι οποίες συνιστούν καινούρια θεσμικά και διεθνικά πλαίσια.<br></div></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>Για τις Grewal και Caplan η έννοια του υπερεθνικού πρέπει να μελετηθεί σε διάλογο με τη φεμινιστική ανάλυση της σεξουαλικότητας ως κατηγορίας, η οποία είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τη ταξική, τη φυλετική, την εθνική και τη θρησκευτική ταυτότητα. Ένα παράδειγμα διττής ανάλυσης της παγκοσμιοποίησης και του φύλου είναι το έργο της Spivak και ιδιαίτερα η ανάλυση του ρόλου του <del class="diffchange diffchange-inline">«υποτελούς»1 </del>[subaltern] και του «έμφυλου υποτελούς» [gendered subaltern]. Στο Imaginary Maps [Φαντασιακοί Χάρτες], παρουσιάζει την έννοια του «έμφυλου υποτελούς» ως μια «μη-συγκροτημένη ετερότητα» [unconstutitued alterity], η οποία χρησιμοποιείται ως ένα εξωτερικό σημείο αναφοράς ή ως ένα αρνητικό ορόσημο ή αντικείμενο. Συγκεντρώνοντας στο σώμα της την πενία, τη δυστυχία, την απελπισία, η «γυναίκα-υποτελής» γίνεται ένα παγκόσμιο σύμβολο του ανθρώπου δίχως δικαιώματα και κυρίως δίχως το δικαίωμα σε δικαιώματα, αυτό που ο Georgio Agamben ονομάζει στο ομώνυμο έργο του homo sacer.  </div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>Για τις Grewal και Caplan η έννοια του υπερεθνικού πρέπει να μελετηθεί σε διάλογο με τη φεμινιστική ανάλυση της σεξουαλικότητας ως κατηγορίας, η οποία είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τη ταξική, τη φυλετική, την εθνική και τη θρησκευτική ταυτότητα. Ένα παράδειγμα διττής ανάλυσης της παγκοσμιοποίησης και του φύλου είναι το έργο της Spivak και ιδιαίτερα η ανάλυση του ρόλου του <ins class="diffchange diffchange-inline">«[[υποτελής ο/η|υποτελούς]]»1 </ins>[subaltern] και του «έμφυλου υποτελούς» [gendered subaltern]. Στο Imaginary Maps [Φαντασιακοί Χάρτες], παρουσιάζει την έννοια του «έμφυλου υποτελούς» ως μια «μη-συγκροτημένη ετερότητα» [unconstutitued alterity], η οποία χρησιμοποιείται ως ένα εξωτερικό σημείο αναφοράς ή ως ένα αρνητικό ορόσημο ή αντικείμενο. Συγκεντρώνοντας στο σώμα της την πενία, τη δυστυχία, την απελπισία, η «γυναίκα-υποτελής» γίνεται ένα παγκόσμιο σύμβολο του ανθρώπου δίχως δικαιώματα και κυρίως δίχως το δικαίωμα σε δικαιώματα, αυτό που ο Georgio Agamben ονομάζει στο ομώνυμο έργο του homo sacer.  </div></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>Ως σύμβολο, το φύλο χρησιμοποιείται σε εκτεταμένες μεταφορές βιασμού και παραβίασης, αφού πολλές φορές η παγκοσμιοποίηση περιγράφεται ως ένα «σενάριο βιασμού» (rape script), όπως το ονομάζει και ο John Marx, το οποίο συμβάλλει σε μια αλλότροπη τάση θηλυκοποίησης περιοχών και ανθρώπινων δράσεων. Καθώς οι γυναίκες αφομοιώνονται συμβολικά από το εθνικό φαντασιακό [imaginary] και το πολιτικό του σύστημα και χρησιμοποιούνται ως «συμβολικά σημαίνοντα της εθνικής διαφοράς» (Nira Yural Davis και Floya Anthias), αφομοιώνονται και από την υπερεθνική πολιτική αρένα, η οποία συχνά παρουσιάζεται ως ένα θηλυκοποιημένο πεδίο εκμετάλλευσης και ανάπτυξης, καλλιέργειας και κατάχρησης (Anne McClintock). Το γυναικείο σώμα συχνά ταυτίζεται με το εντόπιο πεδίο και έδαφος που κατακτάται και γρήγορα αφομοιώνεται από το παγκόσμιο κεφάλαιο και τις ευμετάβλητες ανάγκες του. Γι άλλη μια φορά το γυναικείο σώμα χρησιμοποιείται μεταφορικά ως το σύμβολο ενός τόπου που είναι περιθωριοποιημένος και ευμετάβλητος υπό το βάρος των παγκόσμιων φορέων και οικονομικών δυνάμεων. Η Spivak περιγράφει αυτόν τον τόπο ως «υποτελή ή υπο-προλεταριακό τόπο», ο οποίος συχνά εμφανίζεται ως θηλυκοποιημένος και επομένως εύκολο θύμα προστατευτισμού και εκμετάλλευσης. Τόσο όμως η Spivak όσο και άλλες θεωρητικοί όπως οι Bergeron, Sassen, Katz και Freeman, βλέπουν αυτόν τον «υποτελή ή υπο-προλεταριακό τόπο» ως ένα πεδίο δράσης και αντίδρασης ενάντια στη λογική της επέκτασης του παγκόσμιου κεφαλαίου. Αυτές οι θεωρητικοί ελπίζουν ότι οι ίδιες οι «νέες διασπορές» οι οποίες αναπτύσσονται στον «υποτελή ή υπο-προλεταριακό τόπο» και οι καινούριοι ρόλοι που αναπτύσσουν οι γυναίκες μέσα στα πλαίσια του που δεν ελέγχονται απόλυτα ούτε από εθνικές αλλά ούτε και από υπερεθνικές πολιτικές θα αποτελέσουν την αρχή μιας νέας και παράλληλης δράσης και ανάπτυξης τόσο στο πολιτισμικό όσο και στο πολιτικό πεδίο.</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>Ως σύμβολο, το φύλο χρησιμοποιείται σε εκτεταμένες μεταφορές βιασμού και παραβίασης, αφού πολλές φορές η παγκοσμιοποίηση περιγράφεται ως ένα «σενάριο βιασμού» (rape script), όπως το ονομάζει και ο John Marx, το οποίο συμβάλλει σε μια αλλότροπη τάση θηλυκοποίησης περιοχών και ανθρώπινων δράσεων. Καθώς οι γυναίκες αφομοιώνονται συμβολικά από το εθνικό <ins class="diffchange diffchange-inline">[[</ins>φαντασιακό<ins class="diffchange diffchange-inline">]] </ins>[imaginary] και το πολιτικό του σύστημα και χρησιμοποιούνται ως «συμβολικά σημαίνοντα της εθνικής διαφοράς» (Nira Yural Davis και Floya Anthias), αφομοιώνονται και από την υπερεθνική πολιτική αρένα, η οποία συχνά παρουσιάζεται ως ένα θηλυκοποιημένο πεδίο εκμετάλλευσης και ανάπτυξης, καλλιέργειας και κατάχρησης (Anne McClintock). Το γυναικείο σώμα συχνά ταυτίζεται με το εντόπιο πεδίο και έδαφος που κατακτάται και γρήγορα αφομοιώνεται από το παγκόσμιο κεφάλαιο και τις ευμετάβλητες ανάγκες του. Γι άλλη μια φορά το γυναικείο σώμα χρησιμοποιείται μεταφορικά ως το σύμβολο ενός τόπου που είναι περιθωριοποιημένος και ευμετάβλητος υπό το βάρος των παγκόσμιων φορέων και οικονομικών δυνάμεων. Η Spivak περιγράφει αυτόν τον τόπο ως «υποτελή ή υπο-προλεταριακό τόπο», ο οποίος συχνά εμφανίζεται ως θηλυκοποιημένος και επομένως εύκολο θύμα προστατευτισμού και εκμετάλλευσης. Τόσο όμως η Spivak όσο και άλλες θεωρητικοί όπως οι Bergeron, Sassen, Katz και Freeman, βλέπουν αυτόν τον «υποτελή ή υπο-προλεταριακό τόπο» ως ένα πεδίο δράσης και αντίδρασης ενάντια στη λογική της επέκτασης του παγκόσμιου κεφαλαίου. Αυτές οι θεωρητικοί ελπίζουν ότι οι ίδιες οι «νέες διασπορές» οι οποίες αναπτύσσονται στον «υποτελή ή υπο-προλεταριακό τόπο» και οι καινούριοι ρόλοι που αναπτύσσουν οι γυναίκες μέσα στα πλαίσια του που δεν ελέγχονται απόλυτα ούτε από εθνικές αλλά ούτε και από υπερεθνικές πολιτικές θα αποτελέσουν την αρχή μιας νέας και παράλληλης δράσης και ανάπτυξης τόσο στο πολιτισμικό όσο και στο πολιτικό πεδίο.</div></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><span id="comments"></span></div></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><span id="comments"></span></div></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>==Σχόλια==</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>==Σχόλια <ins class="diffchange diffchange-inline">Επιμελήτριας</ins>==</div></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>1.Στο πρωτοποριακό της κείμενο “Can the Subaltern Speak?” [«Μπορεί η Υποτελής να Μιλήσει;»], η Spivak αναλύει τον πολύπλοκο ρόλο της δυτικής θεωρίας όταν ταξιδεύει έξω από τα σύνορά της για να προβληματιστεί σχετικά με την πολιτική χρησιμότητά της όσον αφορά στο σύνθετο ρόλο της «γυναίκας-υποτελούς». Μέσα από μια κριτική ανάλυση της γενεαλογικής μεθοδολογίας του Michel Foucault και της νομαδολογίας των Gilles Deleuze και Felix Guattari, η Spivak διερευνά τους μηχανισμούς παραγωγής και κατασκευής της ετερότητας, την οποία οι τρεις αυτοί θεωρητικοί επιθυμούν να απελευθερώσουν αποδομώντας το σύστημα αξιών που την παράγει και την εκμεταλλεύεται. Η Spivak αναδεικνύει την προβληματική της διττής εγγραφής της μεθοδολογίας τους τόσο στην αποδόμηση όσο και στην αναγκαστική ανασύνθεση των μεταφυσικών αξιών που, κατά τα άλλα, οι Foucault, Deleuze και Guattari αποσυνθέτουν και αναλύουν μέσα από την επίμονη κριτική που ασκούν στις αρχές και τους λόγους του Ευρωπαϊκού Διαφωτισμού. Η Spivak μελετά τη σύνθετη θέση της «γυναίκας-υποτελούς» ως ένα παράδειγμα ετερότητας που στέκεται ανάμεσα στην πατριαρχία και στον ιμπεριαλισμό, ως τη φιγούρα της «γυναίκας του Τρίτου Κόσμου» που βρίσκεται παγιδευμένη ανάμεσα στην παράδοση και στη νεωτερικότητα, για να αναρωτηθεί εάν υπάρχει τόπος για να ακουστεί η δική της φωνή μέσα από ένα θεωρητικό και πολιτικό λόγο που δεν είναι παράγωγο ούτε της Δύσης αλλά ούτε και της εντόπιας πατριαρχικής κουλτούρας.</div></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>1.Στο πρωτοποριακό της κείμενο “Can the Subaltern Speak?” [«Μπορεί η Υποτελής να Μιλήσει;»], η Spivak αναλύει τον πολύπλοκο ρόλο της δυτικής θεωρίας όταν ταξιδεύει έξω από τα σύνορά της για να προβληματιστεί σχετικά με την πολιτική χρησιμότητά της όσον αφορά στο σύνθετο ρόλο της «γυναίκας-υποτελούς». Μέσα από μια κριτική ανάλυση της γενεαλογικής μεθοδολογίας του Michel Foucault και της νομαδολογίας των Gilles Deleuze και Felix Guattari, η Spivak διερευνά τους μηχανισμούς παραγωγής και κατασκευής της ετερότητας, την οποία οι τρεις αυτοί θεωρητικοί επιθυμούν να απελευθερώσουν αποδομώντας το σύστημα αξιών που την παράγει και την εκμεταλλεύεται. Η Spivak αναδεικνύει την προβληματική της διττής εγγραφής της μεθοδολογίας τους τόσο στην αποδόμηση όσο και στην αναγκαστική ανασύνθεση των μεταφυσικών αξιών που, κατά τα άλλα, οι Foucault, Deleuze και Guattari αποσυνθέτουν και αναλύουν μέσα από την επίμονη κριτική που ασκούν στις αρχές και τους λόγους του Ευρωπαϊκού Διαφωτισμού. Η Spivak μελετά τη σύνθετη θέση της «γυναίκας-υποτελούς» ως ένα παράδειγμα ετερότητας που στέκεται ανάμεσα στην πατριαρχία και στον ιμπεριαλισμό, ως τη φιγούρα της «γυναίκας του Τρίτου Κόσμου» που βρίσκεται παγιδευμένη ανάμεσα στην παράδοση και στη νεωτερικότητα, για να αναρωτηθεί εάν υπάρχει τόπος για να ακουστεί η δική της φωνή μέσα από ένα θεωρητικό και πολιτικό λόγο που δεν είναι παράγωγο ούτε της Δύσης αλλά ούτε και της εντόπιας πατριαρχικής κουλτούρας.</div></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td></tr>
</table>Fylopedia