Φύλο και πολιτική επιστήμη - Ιστορικό εκδόσεων

Fylopedia στις 10:04, 24 Φεβρουαρίου 2010

2010-02-24T10:04:22Z

Fylopedia στις 10:02, 24 Φεβρουαρίου 2010

2010-02-24T10:02:01Z

Fylopedia στις 06:25, 24 Φεβρουαρίου 2010

2010-02-24T06:25:00Z

Fylopedia στις 06:24, 24 Φεβρουαρίου 2010

2010-02-24T06:24:08Z

Fylopedia στις 06:23, 24 Φεβρουαρίου 2010

2010-02-24T06:23:11Z

Fylopedia στις 06:18, 24 Φεβρουαρίου 2010

2010-02-24T06:18:05Z

Εμφάνιση αλλαγών

Fylopedia στις 06:09, 24 Φεβρουαρίου 2010

2010-02-24T06:09:24Z

Fylopedia: Νέα σελίδα: {{Infobox Λήμματα | title = Φύλο και πολιτική επιστήμη | author = Χριστίνα Ντόκου }} Category:Λήμματα '' [[Λιόπη Α...

2010-02-24T06:08:50Z

Νέα σελίδα: {{Infobox Λήμματα | title = Φύλο και πολιτική επιστήμη | author = Χριστίνα Ντόκου }} Category:Λήμματα '' [[Λιόπη Α...

Εμφάνιση αλλαγών

@@ Γραμμή 22: / Γραμμή 22: @@
 Μέχρι τη δεκαετία του 1980, η Πολιτική Επιστήμη αγνόησε συστηματικά την παράμετρο του φύλου στη μελέτη του πολιτικού φαινομένου. Έτσι, έγραφε η Παντελίδου (1987) ότι «όταν κι αν οι διαφοροποιήσεις [η διαφορά στην κατανομή της εξουσίας βάσει του φύλου] απασχολήσουν τους πολιτικούς επιστήμονες, συνήθως γίνονται αντιληπτές α-ιστορικά, παραπέμπουν σε πολλές περιπτώσεις στη μυθική «φύση» της γυναίκας και έτσι γίνονται αποδεκτές ως δεδομένες, ενώ παράλληλα οι διαφορές στην πολιτική συμπεριφορά υπερτονίζονται». Οι φεμινίστριες πολιτικοί επιστήμονες ξεκίνησαν μια έντονη κριτική αναθεώρηση κι ως αντίδραση στις ανδροκεντρικές αντιλήψεις για το πολιτικό και την πολιτικότητα δημιούργησαν μία γυναικοκεντρική φεμινιστική ανάλυση. Ωστόσο, όπως έγινε και σε άλλους επιστημονικούς κλάδους, η περιχαράκωση στις γυναίκες συνάντησε τα όριά της όταν κλήθηκε να απαντήσει τα εξής ερωτήματα:
 Πώς συγκροτούνται πολιτικά οι γυναίκες; Ποια είναι η βάση της εμπρόθετης δράσης και στρατηγικής τους στην κατεύθυνση της κοινωνικής αλλαγής, αν δεν υπάρχει «γυναικεία φύση» για να παίξει το ρόλο του συνεκτικού ιστού της γυναικείας ταυτότητας;
-Η εμπειρική πραγματικότητα της «διαφοράς» των φύλων (όπως και των πολιτισμών, των θρησκειών, των εθνοτικών ομάδων) επισκιάζει τις σχέσεις εξουσίας που διαμορφώνουν, οργανώνουν ιεραρχικά, και αναδεικνύουν αυτές τις διαφορές σε πάγιες, προ-πολιτικές και αναλλοίωτες ταυτότητες και εμποδίζει την κριτική εξέταση της σημασίας αυτού του «ως γυναίκες» (Βαρίκα, 2005, 35). Έτσι, ως φορέας κοινωνικής δράσης και αλλαγής δεν εκλαμβάνεται η «γυναικεία φύση» αλλά η κοινή ιστορική [εμπειρία] της υπαγωγής του γυναικείου στην ετερότητα μέσα σε συνθήκες αναγωγής του ανδρικού σε οικουμενικό μέτρο του ορθού λόγου και της ανθρώπινης ιδιότητας. (Αθανασίου, 2006).
+Η εμπειρική πραγματικότητα της «διαφοράς» των φύλων (όπως και των πολιτισμών, των θρησκειών, των εθνοτικών ομάδων) επισκιάζει τις σχέσεις εξουσίας που διαμορφώνουν, οργανώνουν ιεραρχικά, και αναδεικνύουν αυτές τις διαφορές σε πάγιες, προ-πολιτικές και αναλλοίωτες ταυτότητες και εμποδίζει την κριτική εξέταση της σημασίας αυτού του «ως γυναίκες» (Βαρίκα, 2005, 35). Έτσι, ως φορέας κοινωνικής δράσης και αλλαγής δεν εκλαμβάνεται η «γυναικεία φύση» αλλά η κοινή ιστορική εμπειρία της υπαγωγής του γυναικείου στην ετερότητα μέσα σε συνθήκες αναγωγής του ανδρικού σε οικουμενικό μέτρο του ορθού λόγου και της ανθρώπινης ιδιότητας. (Αθανασίου, 2006).
-Έναν τρόπο υπέρβασης της διχοτομικής οντολογίας (άνδρες- γυναίκες) υποδεικνύει η πολιτική επιστήμονας, S. Mouffe, κι εν πολλοίς μοιράζονται οι κριτικές της [[ουσιοκρατία|ουσιαοκρατίας]], κι αφορά στην εγκατάλειψη της κατηγορίας του  υποκειμένου «ως μιας ορθολογικής διαφανούς οντότητας, η οποία θα μπορούσε να δώσει ένα ομοιογενές νόημα στο συνολικό πεδίο της δράσης του» (Mouffe, 2006: 593) ενώ, αντίθετα,  «μπορούμε να εννοήσουμε τον/ην φορέα της κοινωνικής δράσης ως κάποιον/αν που απαρτίζεται από ένα σύνολο [[υποκειμενική θέση|υποκειμενικών θέσεων]] οι οποίες δεν μπορούν ποτέ να σταθεροποιηθούν απολύτως σε ένα κλειστό σύστημα διαφορών ως κάποιον/αν που συγκροτείται από μια πολυμορφία λόγων, μεταξύ των οποίων δεν υπάρχουν αναγκαστικές σχέσεις αλλά, αντίθετα, μια συνεχής κίνηση επικαθορισμών και μεταθέσεων» (Mouffe, 2006:595).
+Έναν τρόπο υπέρβασης της διχοτομικής οντολογίας (άνδρες- γυναίκες) υποδεικνύει η πολιτική επιστήμονας, S. Mouffe, κι εν πολλοίς μοιράζονται οι κριτικές της [[ουσιοκρατία|ουσιοκρατίας]], κι αφορά στην εγκατάλειψη της κατηγορίας του  υποκειμένου «ως μιας ορθολογικής διαφανούς οντότητας, η οποία θα μπορούσε να δώσει ένα ομοιογενές νόημα στο συνολικό πεδίο της δράσης του» (Mouffe, 2006: 593) ενώ, αντίθετα,  «μπορούμε να εννοήσουμε τον/ην φορέα της κοινωνικής δράσης ως κάποιον/αν που απαρτίζεται από ένα σύνολο υποκειμενικών θέσεων οι οποίες δεν μπορούν ποτέ να σταθεροποιηθούν απολύτως σε ένα κλειστό σύστημα διαφορών ως κάποιον/αν που συγκροτείται από μια πολυμορφία λόγων, μεταξύ των οποίων δεν υπάρχουν αναγκαστικές σχέσεις αλλά, αντίθετα, μια συνεχής κίνηση επικαθορισμών και μεταθέσεων» (Mouffe, 2006:595).
@@ Γραμμή 55: / Γραμμή 55: @@
 Στη σημερινή πολιτική επιστήμη το φεμινιστικό κίνημα θεωρείται προϊόν της
-κοινωνίας των πολιτών, όπου ως [[κοινωνία των πολιτών]] νοείται το κοινωνικό σώμα όταν παράγει με μη συμβατικό, αυτοπροσδιοριζόμενο, εθελοντικό και αυθόρμητο ορισμένες φορές τρόπο πολιτική δράση, σε αντίθεση με την οριοθετημένη, θεσμοθετημένη και άμεσα ελεγχόμενη από το κράτος πολιτική κοινωνία (Chandhoke 2001).
+κοινωνίας των πολιτών, όπου ως κοινωνία των πολιτών νοείται το κοινωνικό σώμα όταν παράγει με μη συμβατικό, αυτοπροσδιοριζόμενο, εθελοντικό και αυθόρμητο ορισμένες φορές τρόπο πολιτική δράση, σε αντίθεση με την οριοθετημένη, θεσμοθετημένη και άμεσα ελεγχόμενη από το κράτος πολιτική κοινωνία (Chandhoke 2001).
 Το τέλος του φύλου, πέρα από το φύλο, ή απεμφυλοποίηση της ζωής και της δράσης, αποτελούν τα νέα διακυβεύματα μιας φεμινιστικής θεωρίας αλλά και πρακτικής, υπό την επίδραση άλλων θεωρητικών κι ακτιβιστικών ρευμάτων (όπως η [[θεωρία queer|Queer Theory]]). Έτσι, σύμφωνα με την πολιτική επιστήμονα Judith Grant ο μελλοντικός «στόχος της φεμινιστικής πολιτικής είναι το τέλος του κοινωνικού φύλου και η δημιουργία καινούριων ανθρώπινων όντων που είναι αυτοκαθοριζόμενα και συμμετέχουν πλήρως στην ανάπτυξη της συνεχώς εξελισσόμενης υποκειμενικότητά τους» (Grant 1993:183, όπως παρατίθεται σε Σαμίου 2005).

@@ Γραμμή 1: / Γραμμή 1: @@
 {{Infobox Λήμματα
 | title = Φύλο και πολιτική επιστήμη
-| author = Λιόπη Αμπατζή
+| author = Καλλιόπη Αμπατζή
 }}
 [[Category:Λήμματα]]
-'' [[Λιόπη Αμπατζή]] ''
+'' [[Καλλιόπη Αμπατζή]] ''
-Η [[πολιτική επιστήμη|Πολιτική Επιστήμη]] αποτελεί τον κλάδο των κοινωνικών επιστημών που ασχολείται με την μελέτη του πεδίου των σχέσεων [[εξουσία|εξουσίας]], του [[κράτος|κράτους]], της [[διακυβέρνηση|διακυβέρνησης]], και των [[πολιτικό σύστημα|πολιτικών συστημάτων]]. Αν και δεν υπάρχει ένας καθολικά αποδεκτός ορισμός της πολιτικής, έχει γίνει σήμερα κατανοητό ότι η πολιτική μπορεί να νοηθεί με τέσσερις βασικούς τρόπους.  Ως πολιτική μπορεί να ορισθεί: α) ο συνολικός τρόπος με τον οποίο οργανώνεται μια κοινωνία, β) η κατανομή των αγαθών και των εργασιών, γ) το σύνολο της δραστηριότητας του κράτους, δ) ο αγώνας για την εξουσία (Lenk 1990:25-26, όπως παρατίθεται σε Σαμίου 2006).
+Η Πολιτική Επιστήμη αποτελεί τον κλάδο των κοινωνικών επιστημών που ασχολείται με την μελέτη του πεδίου των σχέσεων [[εξουσία|εξουσίας]], του κράτους, της διακυβέρνησης, και των πολιτικών συστημάτων. Αν και δεν υπάρχει ένας καθολικά αποδεκτός ορισμός της πολιτικής, έχει γίνει σήμερα κατανοητό ότι η πολιτική μπορεί να νοηθεί με τέσσερις βασικούς τρόπους.  Ως πολιτική μπορεί να ορισθεί: α) ο συνολικός τρόπος με τον οποίο οργανώνεται μια κοινωνία, β) η κατανομή των αγαθών και των εργασιών, γ) το σύνολο της δραστηριότητας του κράτους, δ) ο αγώνας για την εξουσία (Lenk 1990:25-26, όπως παρατίθεται σε Σαμίου 2006).
 Στον 20ο αιώνα η επιστημονικότητα της πολιτικής επιστήμης- κι εν γένει των κοινωνικών επιστημών- αποτέλεσε αντικείμενο έντονης συζήτησης. Στην προσπάθεια να γίνει  επιστημονική η μελέτη της πολιτικής εγκαταστάθηκαν δύο προϋποθέσεις: η αντικειμενικότητα και η συστηματική και περιεκτική ερμηνεία των γεγονότων. Μέχρι τη δεκαετία του 1970 το θεωρητικό ρεύμα του  συμπεριφορισμού -δάνειο από την Ψυχολογία- κυριάρχησε, για να δώσει τη θέση του στη θεωρία της ορθολογικής επιλογής -δάνειο από την Οικονομική επιστήμη (Allison, 2003)
-Το [[φύλο|Φύλο]] (gender) στις κοινωνικές και ανθρωπιστικές επιστήμες, αποτελεί μία [[κοινωνική κατασκευή]] κι όχι ένα βιολογικό «φυσικό» δεδομένο. Η διάκριση μάλιστα ανάμεσα στο [[βιολογικό φύλο|βιολογικό]] (sex) και κοινωνικό [[φύλο|φύλο]] (gender) αποδομήθηκε στη δεκαετία του 1990, από τη [φεμινιστική θεωρία] και την έννοια της [[παραστασιακή επιτελεστικότητα|παραστασιακής επιτελεστικότητας]] (performativity) της J.Butler. H έννοια αυτή υποδηλώνει «τη διαδικασία μέσα από την οποία τόσο οι βιολογικές διαφορές όσο και οι έμφυλες ταυτότητες κατασκευάζονται μέσα στους και μέσα από τους λόγους για το φύλο και τη σεξουαλικότητα, και τις αντίστοιχες πρακτικές και δεν υπάρχουν έξω από αυτούς. Σύμφωνα με την άποψη αυτή, το κοινωνικό φύλο είναι αποτέλεσμα του λόγου και το βιολογικό φύλο αποτέλεσμα του κοινωνικού» (Αστρινάκη, υπό έκδοση).
+Το [[φύλο|Φύλο]] (gender) στις κοινωνικές και ανθρωπιστικές επιστήμες, αποτελεί μία [[κοινωνική κατασκευή]] κι όχι ένα βιολογικό «φυσικό» δεδομένο. Η διάκριση μάλιστα ανάμεσα στο [[βιολογικό φύλο|βιολογικό]] (sex) και κοινωνικό [[φύλο|φύλο]] (gender) αποδομήθηκε στη δεκαετία του 1990, από τη [φεμινιστική θεωρία] και την έννοια της [[επιτελεστικότητα|παραστασιακής επιτελεστικότητας]] (performativity) της J.Butler. H έννοια αυτή υποδηλώνει «τη διαδικασία μέσα από την οποία τόσο οι βιολογικές διαφορές όσο και οι έμφυλες ταυτότητες κατασκευάζονται μέσα στους και μέσα από τους λόγους για το φύλο και τη σεξουαλικότητα, και τις αντίστοιχες πρακτικές και δεν υπάρχουν έξω από αυτούς. Σύμφωνα με την άποψη αυτή, το κοινωνικό φύλο είναι αποτέλεσμα του λόγου και το βιολογικό φύλο αποτέλεσμα του κοινωνικού» (Αστρινάκη, υπό έκδοση).

@@ Γραμμή 95: / Γραμμή 95: @@
 Παντελίδου- Μαλούτα Μ, 1987, «Γυναίκες και πολιτική/γυναίκες και πολιτική επιστήμη», ''Επιθεώρηση Κοινωνικών Ερευνών'', 65:3-22.
-----, 2002, ''Το Φύλο της Δημοκρατίας. Ιδιότητα του πολίτη και έμφυλα υποκείμενα.'', Αθήνα: Σαββάλας
+--,2002, ''Το Φύλο της Δημοκρατίας. Ιδιότητα του πολίτη και έμφυλα υποκείμενα.'', Αθήνα: Σαββάλας
-----, 2007, «Κρατικός Φεμινισμός, πολιτικές για την έμφυλη ισότητα και κοινωνικές αντιλήψεις», ''Ελληνική Επιθεώρηση Πολιτικής Επιστήμης'', 29 : 5-39
+--,2007, «Κρατικός Φεμινισμός, πολιτικές για την έμφυλη ισότητα και κοινωνικές αντιλήψεις», ''Ελληνική Επιθεώρηση Πολιτικής Επιστήμης'', 29 : 5-39
 Σαμίου Δ, 2006, ''«Γυναίκες, Φύλο και Πολιτική (τέλη 18ου-αρχές 21ου αιώνα). Ιστοριογραφικές και πολιτολογικές βιβλιογραφικές προσεγγίσεις: μια εισαγωγή»'', Παν/μιο Αιγαίου, Τμήμα Κοινωνικής Ανθρωπολογίας και Ιστορίας, ΠΜΣ.: Γυναίκες και Φύλα: Ανθρωπολογικές και Ιστορικές Προσεγγίσεις
@@ Γραμμή 105: / Γραμμή 105: @@
 Στρατηγάκη Μ, 2002, «Οι πολιτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την ισότητα των φύλων στην αγορά εργασίας», στο ''Επετηρίδα Εργασίας'', Αθήνα: Ινστιτούτο Αστικού Περιβάλλοντος-Ανθρώπινου Δυναμικού, Πάντειο Πανεπιστήμιο, 1-15.
-----, 2003, «Πολιτικές για την ισότητα των φύλων στην Ευρωπαϊκή Ένωση.Συμπτώσεις και αντιφάσεις στην πορεία της Ευρωπαϊκής Ενοποίησης», στο Παναγιωτοπούλου, Ρ., Κονιόρδος, Σ., Μαράτου-Αλιπράντη, Λ. (επιμ.),''Παγκοσμιοποίηση και σύγχρονη κοινωνία'', Αθήνα: Εθνικό Κέντρο Κοινωνικών Ερευνών, 175-188.
+--,2003, «Πολιτικές για την ισότητα των φύλων στην Ευρωπαϊκή Ένωση.Συμπτώσεις και αντιφάσεις στην πορεία της Ευρωπαϊκής Ενοποίησης», στο Παναγιωτοπούλου, Ρ., Κονιόρδος, Σ., Μαράτου-Αλιπράντη, Λ. (επιμ.),''Παγκοσμιοποίηση και σύγχρονη κοινωνία'', Αθήνα: Εθνικό Κέντρο Κοινωνικών Ερευνών, 175-188.
 Ψαρρά Α, 1993, «Φεμινισμός: Η λέξη, ο χρόνος, οι σημασίες», ''Δίνη''-φεμινιστικό περιοδικό,6: 31-54.
@@ Γραμμή 114: / Γραμμή 114: @@
 μεταβαλλόμενα όρια του πολιτικού», ''Μνήμων'', 21: 211-220.
-----1999 (β), «Φεμινιστικές κριτικές της ιδιότητας του πολίτη: Από την ψευδή οικουμενικότητα στη διεκδίκηση της πολιτικής», στο ''Διοτίμα, Κέντρο Γυναικείων Μελετών και Ερευνών, Το φύλο των δικαιωμάτων'', Αθήνα: Νεφέλη, 551-558.
+--,1999 (β), «Φεμινιστικές κριτικές της ιδιότητας του πολίτη: Από την ψευδή οικουμενικότητα στη διεκδίκηση της πολιτικής», στο ''Διοτίμα, Κέντρο Γυναικείων Μελετών και Ερευνών, Το φύλο των δικαιωμάτων'', Αθήνα: Νεφέλη, 551-558.
 Αθανασίου Α(επιμ), 2006, ''Φεμινιστική Θεωρία και Πολιτισμική Κριτική'', Αθήνα: Νήσος

@@ Γραμμή 95: / Γραμμή 95: @@
 Παντελίδου- Μαλούτα Μ, 1987, «Γυναίκες και πολιτική/γυναίκες και πολιτική επιστήμη», ''Επιθεώρηση Κοινωνικών Ερευνών'', 65:3-22.
-----------, 2002, ''Το Φύλο της Δημοκρατίας. Ιδιότητα του πολίτη και έμφυλα υποκείμενα.'', Αθήνα: Σαββάλας
+----, 2002, ''Το Φύλο της Δημοκρατίας. Ιδιότητα του πολίτη και έμφυλα υποκείμενα.'', Αθήνα: Σαββάλας
----------, 2007, «Κρατικός Φεμινισμός, πολιτικές για την έμφυλη ισότητα και κοινωνικές αντιλήψεις», ''Ελληνική Επιθεώρηση Πολιτικής Επιστήμης'', 29 : 5-39
+----, 2007, «Κρατικός Φεμινισμός, πολιτικές για την έμφυλη ισότητα και κοινωνικές αντιλήψεις», ''Ελληνική Επιθεώρηση Πολιτικής Επιστήμης'', 29 : 5-39
 Σαμίου Δ, 2006, ''«Γυναίκες, Φύλο και Πολιτική (τέλη 18ου-αρχές 21ου αιώνα). Ιστοριογραφικές και πολιτολογικές βιβλιογραφικές προσεγγίσεις: μια εισαγωγή»'', Παν/μιο Αιγαίου, Τμήμα Κοινωνικής Ανθρωπολογίας και Ιστορίας, ΠΜΣ.: Γυναίκες και Φύλα: Ανθρωπολογικές και Ιστορικές Προσεγγίσεις
@@ Γραμμή 105: / Γραμμή 105: @@
 Στρατηγάκη Μ, 2002, «Οι πολιτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την ισότητα των φύλων στην αγορά εργασίας», στο ''Επετηρίδα Εργασίας'', Αθήνα: Ινστιτούτο Αστικού Περιβάλλοντος-Ανθρώπινου Δυναμικού, Πάντειο Πανεπιστήμιο, 1-15.
---------, 2003, «Πολιτικές για την ισότητα των φύλων στην Ευρωπαϊκή Ένωση.Συμπτώσεις και αντιφάσεις στην πορεία της Ευρωπαϊκής Ενοποίησης», στο Παναγιωτοπούλου, Ρ., Κονιόρδος, Σ., Μαράτου-Αλιπράντη, Λ. (επιμ.),''Παγκοσμιοποίηση και σύγχρονη κοινωνία'', Αθήνα: Εθνικό Κέντρο Κοινωνικών Ερευνών, 175-188.
+----, 2003, «Πολιτικές για την ισότητα των φύλων στην Ευρωπαϊκή Ένωση.Συμπτώσεις και αντιφάσεις στην πορεία της Ευρωπαϊκής Ενοποίησης», στο Παναγιωτοπούλου, Ρ., Κονιόρδος, Σ., Μαράτου-Αλιπράντη, Λ. (επιμ.),''Παγκοσμιοποίηση και σύγχρονη κοινωνία'', Αθήνα: Εθνικό Κέντρο Κοινωνικών Ερευνών, 175-188.
 Ψαρρά Α, 1993, «Φεμινισμός: Η λέξη, ο χρόνος, οι σημασίες», ''Δίνη''-φεμινιστικό περιοδικό,6: 31-54.
@@ Γραμμή 114: / Γραμμή 114: @@
 μεταβαλλόμενα όρια του πολιτικού», ''Μνήμων'', 21: 211-220.
---------1999 (β), «Φεμινιστικές κριτικές της ιδιότητας του πολίτη: Από την ψευδή οικουμενικότητα στη διεκδίκηση της πολιτικής», στο ''Διοτίμα, Κέντρο Γυναικείων Μελετών και Ερευνών, Το φύλο των δικαιωμάτων'', Αθήνα: Νεφέλη, 551-558.
+----1999 (β), «Φεμινιστικές κριτικές της ιδιότητας του πολίτη: Από την ψευδή οικουμενικότητα στη διεκδίκηση της πολιτικής», στο ''Διοτίμα, Κέντρο Γυναικείων Μελετών και Ερευνών, Το φύλο των δικαιωμάτων'', Αθήνα: Νεφέλη, 551-558.
 Αθανασίου Α(επιμ), 2006, ''Φεμινιστική Θεωρία και Πολιτισμική Κριτική'', Αθήνα: Νήσος

@@ Γραμμή 8: / Γραμμή 8: @@
 '' [[Λιόπη Αμπατζή]] ''
-Η [[πολιτική επιστήμη|Πολιτική Επιστήμη]] αποτελεί τον κλάδο των κοινωνικών επιστημών που ασχολείται με την μελέτη του πεδίου των σχέσεων [[εξουσία|εξουσίας]], του [[κράτος|κράτους}], της [[διακυβέρνηση|διακυβέρνησης]], και των [[πολιτικό σύστημα|πολιτικών συστημάτων}]. Αν και δεν υπάρχει ένας καθολικά αποδεκτός ορισμός της πολιτικής, έχει γίνει σήμερα κατανοητό ότι η πολιτική μπορεί να νοηθεί με τέσσερις βασικούς τρόπους.  Ως πολιτική μπορεί να ορισθεί: α) ο συνολικός τρόπος με τον οποίο οργανώνεται μια κοινωνία, β) η κατανομή των αγαθών και των εργασιών, γ) το σύνολο της δραστηριότητας του κράτους, δ) ο αγώνας για την εξουσία (Lenk 1990:25-26, όπως παρατίθεται σε Σαμίου 2006).
+Η [[πολιτική επιστήμη|Πολιτική Επιστήμη]] αποτελεί τον κλάδο των κοινωνικών επιστημών που ασχολείται με την μελέτη του πεδίου των σχέσεων [[εξουσία|εξουσίας]], του [[κράτος|κράτους]], της [[διακυβέρνηση|διακυβέρνησης]], και των [[πολιτικό σύστημα|πολιτικών συστημάτων]]. Αν και δεν υπάρχει ένας καθολικά αποδεκτός ορισμός της πολιτικής, έχει γίνει σήμερα κατανοητό ότι η πολιτική μπορεί να νοηθεί με τέσσερις βασικούς τρόπους.  Ως πολιτική μπορεί να ορισθεί: α) ο συνολικός τρόπος με τον οποίο οργανώνεται μια κοινωνία, β) η κατανομή των αγαθών και των εργασιών, γ) το σύνολο της δραστηριότητας του κράτους, δ) ο αγώνας για την εξουσία (Lenk 1990:25-26, όπως παρατίθεται σε Σαμίου 2006).
 Στον 20ο αιώνα η επιστημονικότητα της πολιτικής επιστήμης- κι εν γένει των κοινωνικών επιστημών- αποτέλεσε αντικείμενο έντονης συζήτησης. Στην προσπάθεια να γίνει  επιστημονική η μελέτη της πολιτικής εγκαταστάθηκαν δύο προϋποθέσεις: η αντικειμενικότητα και η συστηματική και περιεκτική ερμηνεία των γεγονότων. Μέχρι τη δεκαετία του 1970 το θεωρητικό ρεύμα του  συμπεριφορισμού -δάνειο από την Ψυχολογία- κυριάρχησε, για να δώσει τη θέση του στη θεωρία της ορθολογικής επιλογής -δάνειο από την Οικονομική επιστήμη (Allison, 2003)
@@ Γραμμή 56: / Γραμμή 56: @@
 Στη σημερινή πολιτική επιστήμη το φεμινιστικό κίνημα θεωρείται προϊόν της
 κοινωνίας των πολιτών, όπου ως [[κοινωνία των πολιτών]] νοείται το κοινωνικό σώμα όταν παράγει με μη συμβατικό, αυτοπροσδιοριζόμενο, εθελοντικό και αυθόρμητο ορισμένες φορές τρόπο πολιτική δράση, σε αντίθεση με την οριοθετημένη, θεσμοθετημένη και άμεσα ελεγχόμενη από το κράτος πολιτική κοινωνία (Chandhoke 2001).
-Το τέλος του φύλου, πέρα από το φύλο, ή απεμφυλοποίηση της ζωής και της δράσης, αποτελούν τα νέα διακυβεύματα μιας φεμινιστικής θεωρίας αλλά και πρακτικής, υπό την επίδραση άλλων θεωρητικών κι ακτιβιστικών ρευμάτων (όπως η [[queer theory|Queer Theory]]). Έτσι, σύμφωνα με την πολιτική επιστήμονα Judith Grant ο μελλοντικός «στόχος της φεμινιστικής πολιτικής είναι το τέλος του κοινωνικού φύλου και η δημιουργία καινούριων ανθρώπινων όντων που είναι αυτοκαθοριζόμενα και συμμετέχουν πλήρως στην ανάπτυξη της συνεχώς εξελισσόμενης υποκειμενικότητά τους» (Grant 1993:183, όπως παρατίθεται σε Σαμίου 2005).
+Το τέλος του φύλου, πέρα από το φύλο, ή απεμφυλοποίηση της ζωής και της δράσης, αποτελούν τα νέα διακυβεύματα μιας φεμινιστικής θεωρίας αλλά και πρακτικής, υπό την επίδραση άλλων θεωρητικών κι ακτιβιστικών ρευμάτων (όπως η [[θεωρία queer|Queer Theory]]). Έτσι, σύμφωνα με την πολιτική επιστήμονα Judith Grant ο μελλοντικός «στόχος της φεμινιστικής πολιτικής είναι το τέλος του κοινωνικού φύλου και η δημιουργία καινούριων ανθρώπινων όντων που είναι αυτοκαθοριζόμενα και συμμετέχουν πλήρως στην ανάπτυξη της συνεχώς εξελισσόμενης υποκειμενικότητά τους» (Grant 1993:183, όπως παρατίθεται σε Σαμίου 2005).